Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101398 Τραγούδια, 244904 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Ο Θερμομέτρης
 
Ο Θερμομέτρης

Φυσαλίδες στην οικουμένη
ο κόσμος κοχλάζει, πλαντάζει, τεντώνεται
μαζεύονται ένας κοντά στον άλλο,
γίνονται κουβάρια από αέρηδες, δεν φοβούνται
ανεβαίνουν μαζί, βγαίνουν έξω και τρέμουν
φωνάζουν
μάχονται
πέφτουν θύματα αυτοί·
ανεβαίνουν μαζί
κι όσο ανεβαίνουν απλώνονται
αναδύονται κι εξατμίζονται
Φυσαλίδες στην οικουμένη
σ’όλο τον όγκο της
ο κόσμος βράζει
μα το θερμόμετρό μου έχει χαλάσει.

Οι άνθρωποι που κάνουν σχέδια
και στέκουν πάνω απ’τους ανθρώπους
στον ύπνο και τον ξύπνιο μένουν ανήσυχοι·
καταστρώνουν έναν πόλεμο που θα τους κυβερνά όλους
Οι άνθρωποι που κάνουν σχέδια
και στέκουν πάνω απ’τους ανθρώπους
τεντώνουν το αυτί στις σκιές των δρόμων
συνοδεύονται σε κάθε έξοδο
παρακούν θροΐσματα παντού
σε γραφεία, σινεμά, σχολεία, προσφυγικά καράβια και στρατόπεδα συγκέντρωσης
δεν εμπιστεύονται πια την κρίση τους
Οι άνθρωποι που κάνουν σχέδια
και στέκουν πάνω απ’τους ανθρώπους
θέλουν μια νέα αρχή
τις φωτεινές κουκίδες στο χάρτη
θα τις ενώσουν σε απέραντη πυρκαγιά
οργανώνουν ένα μεγάλο ολοκαύτωμα
η στάχτη από τα σφάγια θα λιπάνει το χώμα
τα οστά των παράτολμων θα αλεστούν
Οι άνθρωποι που κάνουν σχέδια
και στέκουν πάνω απ’τους ανθρώπους
ταχυδρομούν τους εφιάλτες τους σε τυχαίες διευθύνσεις
δεν έχουν ενοχές κι είναι πολύ πρακτικοί
από καιρό δεν κάνουν όνειρα.

Οι άνθρωποι που κάνουν όνειρα
θα’θελαν να μπορούν να σχεδιάσουν.
Όμως ξέρουν κι αισθάνονται
τα μεγάλα σχέδια δεν γεννιούνται έτοιμα•
φτιάχνονται στο πόδι, βήμα το βήμα,
θέλουν δυνάμεις για μεγάλη πορεία
κι εκείνοι, αλίμονό τους, δεν έχουν τόσες.
Αρκούνται στα λίγα.
Εδώ παιδικές ζωγραφιές σε τοίχους και προκηρύξεις
εκεί απεγνωσμένη οργή σε συνθήματα,
η στερνή ελπίδα πρόχειρη ανάλυση εφημερίδας
παραπέρα γδαρσίματα από νύχια στο πάτωμα,
χάμω ανεπαίσθητα ίχνη όσων ρούφηξε η άσφαλτος και χαθήκαν.

Τι καλά που θα’ταν
οι άνθρωποι που κάνουν όνειρα
να’χαν δύναμη να κάνουν σχέδια.
Η ζέση τους θερμαίνει τη γη
όπως η λάμπα το χαρτί που θα κάψει
Τουλάχιστον ονειρεύονται θαρραλέα
και θέλουν εκδίκηση.

Η οικουμένη βράζει,
βράζει απ’το κακό της,
βράζει στο ζουμί της,
χωρίς καπάκι
χωρίς πιστόνι
χωρίς καλούπι
μόνη στο διάστημα.
Το μέλλον είναι μακριά
γονιμοποιημένο από τις αναθυμιάσεις.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Νικηφόρος Ουρανός 38
26-10-2019 @ 07:20
Μεγαλείο ποίησης σε ελεύθερο στίχο!
Εύγε και καλή σου μέρα!
smaragdenia
26-10-2019 @ 09:39
Φυσαλίδες στην οικουμένη
σ’όλο τον όγκο της
ο κόσμος βράζει

....................
Τι καλά που θα’ταν
οι άνθρωποι που κάνουν όνειρα
να’χαν δύναμη να κάνουν σχέδια.
Η ζέση τους θερμαίνει τη γη
όπως η λάμπα το χαρτί πριν το κάψει
Τουλάχιστον ονειρεύονται θαρραλέα
και θέλουν εκδίκηση

ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΝΟΜΙΖΩ ΕΡΧΟΝΤΑΙ..........ΔΥΣΤΥΧΩΣ......
Αγιοβλασιτης
26-10-2019 @ 11:33
..η ιστορια επαναλαμβανεται φιλε...
Λεονόρα
26-10-2019 @ 17:06
Ωραία απόδοση!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο