Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
106957 Τραγούδια, 247781 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Ακούγοντας Μίλτο
 Εσείς ολα καλα;
 
Κάποιες φορές,
Πιάνω τον εαυτο μου να νοσταλγεί τα όνειρά μου...

Τα όνειρα μου

Που εως πρωτίστως ήταν χαμένα,
αλλοιωμένα...
Και εντελώς ξεχασμένα...

Καποιες φορές..
Ενώ κάνω κάτι άσχετο..
Κατι καινούργιο..
Κατι που αναγκαστικά επέλεξα,
Πιάνω τον εαυτο μου
Να κλείνει τα ματια του,
Και να αφαιρείτε στον ήχο της μουσικής,
Που γεμίζει το δωμάτιο..

Και πηγαίνω εκει..
Αυθόρμητα..
Άβουλα.
Στο μέρος που το όνειρο ήταν ακομα ζωντανό,
Και ενεργό..

Και κάπως ετσι παλι μελαγχολώ..

Μα ποιος να με βγαλει απο αυτον τον βασανιστικά,
αργό πνιγμό...;

Ποιος θα μου λύσει,
αυτον τον σφιχτά και γερά δεμενο κόμπο στον λαιμό..;

Πως να ξυπνήσεις,
και να αναστηθείς,
Όταν οι λόγοι για να ζεις,
Είναι σχεδόν ανύπαρκτοι;

Αλήθεια.
Πως;



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Μαλακ-- γκουχου γκουχου εννοώ... αποκόμματα
      Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

AOX--}@
 
smaragdenia
06-02-2019 @ 08:47
ΚΙ ΟΜΩΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ
ΠΑΡˊ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ
ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΣΕ ΧΑΙΔΕΨΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΕΦΥΓΕΙΣ.....
ΓΙˊ ΑΥΤΟ ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΗΝ......ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Ροδολφος
06-02-2019 @ 09:37

Σμαραγδένια μου. Εχεις καλο και αποδεδειγμένο
Επιχείρημα.
Καλημέρα. :)

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο