Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
97777 Τραγούδια, 238426 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Δεν θα ξαναρθείς
 Ευχαριστώ που μπαίνεις στον κόπο
 
Δεν σε ενδιαφέρω πια.
Μου το είπες καθαρά.
Δεν χωράω στην καρδιά σου.
Στέγνωσαν τα δάκρυα σου.

Πως αλλάζουν έτσι οι καιροί.
Μία φάρσα έγινε η ζωή.
Αν την πάρεις σοβαρά
δεν θα βρεις ποτέ χαρά.

Να πας-όπου είναι να πας.
Είναι αργά πλέον για μας.
Να δεις-όποιον είναι να δεις.
Το ξέρω δεν θα ξαναρθείς.

Δεν με νοιάζει γιατί και ποιος.
Λάθη κάνει κι ο Θεός.
Το δικό μου πως σ'άγάπησα
και πισινή δεν κράτησα.

Ένα πράγμα έχω στην λίστα.
Πως θα βγάλω αυτή τη νύχτα.
Ξέρω πως άμα ξημερώσει
το τομάρι μου θα 'χω σώσει.

Να πας-όπου είναι να πας.
Είναι αργά πλέον για μας.
Να δεις-όποιον είναι να δεις.
Το ξέρω δεν θα ξαναρθεις.

Κι αν σου πήρα το φιλί
ποτέ δεν έδωσες ψυχή,
για να μπορέσεις στα ζόρια,
να το βάλεις στα πόδια.

Μου μίλησες για ουρανό.
Μου 'δωσες λόγο για να ζω.
Για να μου παρεις το μυαλό,
και να με ριξεις στον γκρεμο.

Να πας-όπου είναι να πας.
Είναι αργά πλέον για μας.
Να δεις-όποιον είναι να δεις.
Το ξέρω δεν θα ξαναρθεις.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Λοιπόν η αγάπη
      Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

αγάπα αγάπα αγάπα (με οποιαδήποτε σειρά)
 
Τζεπέτο
31-03-2018 @ 08:56
γιατί έτσι Ταμπάσκο;
όλοι κολλάμε κάποτε κάπου, σε κάποιον σε κάτι..
αλλά αν δεν κολλήσει και ο άλλος μαζί μας, (που έτσι γίνεται συνήθως), έχει νόημα να κοπανάμε εμείς το κεφάλι μας στον τοίχο;
Θα το κοπανήσουμε οκ.. Αλλά για πόσο; και πόσο να αντέξουμε πια;
Κάποια στιγμή θα το πάρουμε απόφαση και θα πάμε παρακάτω..

Έχω κι εγώ την ίδια δυσκολία..
Αλλά κατάλαβα πως είναι και θέμα εγωισμού αν κρατάει χρόνια το κόλλημα όπως σε μένα πχ..
Δηλαδή το ότι δεν δεχόμαστε εύκολα την απόρριψη είναι θέμα εγωισμού..
Ίσως έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας και θεωρούμε πως η ζωή μας χρωστάει..
Αντί να βιάζουμε πράγματα και καταστάσεις, το πιο έξυπνο είναι να προσαρμοζόμαστε εμείς στα δεδομένα και να πηγαίνουμε με τη ροή..

(Και δεν εννοώ να κάνουμε ό,τι κάνουν κι οι άλλοι, αλλά να αποδεχόμαστε την πραγματικότητα, γιατί έτσι είναι οι νόμοι της φύσης και της ζωής και όποιος αντιδράει, πάει κόντρα στη φύση του και τρώει το κεφάλι του.)

κατά τ' άλλα καλημέρα!!
και μου αρέσει όπως και να γράφεις, είτε πεζά είτε με στροφές..
Αρκεί να γράφεις..


ΥΓ: Ελπίζω να μην τα πήρες στραβά αυτά που σου έγραψα..
Τα λέω για να τα ακούω κι εγώ..

tabasco0
31-03-2018 @ 09:03
κανένα πρόβλημα
ευχαριστώ
Κων/νος Ντζ
31-03-2018 @ 09:05
Ωραίο!

Άηχος
31-03-2018 @ 13:29
Βρήκα στο ποίημα σου την αλήθεια της πίκρας και της απογοήτευσης
που εμπεριέχεται σε κάθε αποχαιρετισμό τέτοιου τύπου.
Τότε που βγαίνει ο πόνος κρατώντας μαχαίρι αναζητώντας την ψυχή.
Τότε που ξέρεις πως όλα έγιναν παρελθόν και που σε τρομάζει η απουσία.
Δυνατό, αληθινό, ωραίο!!
Αγιοβλασιτης
31-03-2018 @ 15:36
**Ηώς**
31-03-2018 @ 19:45
ποτέ δεν έδωσες ψυχή.....

όμορφο όλο, έτοιμο για τραγούδι
inokrini
31-03-2018 @ 20:22

Μου μίλησες για ουρανό. ''''........και να με ριξεις στον γκρεμο.
tocar
31-03-2018 @ 20:43
τσουρέκι με μερέντα να φας

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο