Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 223384 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 διάλογος
 
Ποια είσαι τάχα; Που να σ’ έχω συναντήσει
Κι είναι η φωνή σου τόσο ευχάριστα οικεία
Μήπως μια αγάπη μου παλιά, απ’ την εφηβεία
Που είχε ο νους μου μες στ’ αυλάκια του απωθήσει;

Τα χέρια σου σφιχταγκαλιάζουν το λαιμό μου
Νιώθω στο μάγουλο τη ζέση απ’ το φιλί σου
Μου λες, «δεν είμαι ξένη, μα η συνείδηση σου
Κάνε το χρέος σου, να κάνω το δικό μου»

Οι λέξεις σου μες στην καρδιά μου άγρια βέλη
Μου λένε πως δε σώνεται ποτέ η ελπίδα
Πως όποια γη μπορεί και γίνεται πατρίδα
Αρκεί η ψυχή κι όχι το σώμα να το θέλει

Τι μου μιλάς αφού για χρόνια είχες σιωπήσει;
Τι θες; Ποιος σ’ έστειλε ο θεός ή ο σατανάς μου;
ήμουν καλά εδώ μεσ’ στα άσπρα σάβανά μου
Τι σ’ έπιασε να θες ξανά να μ’ αναστήσεις;

«Όλη η ζωή μας κρεμασμένη σε μια τρίχα
Που γίνεται τριχιά για όσους δεν την αντέχουν
Βιάσου! Τα χρόνια είναι ποτάμια π’ όλο τρέχουν...»
Είπες και χάθηκες ξανά μέσα στη νύχτα



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

http://luogointerno.blogspot.com/
 
Κων/νος Ντζ
14-09-2017 @ 12:04
Aρίστη Σιδηροκαστρίτη
14-09-2017 @ 12:11
smaragdenia
14-09-2017 @ 12:15
ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!!!!
pennastregata
14-09-2017 @ 13:31
Σύλληψη, απόδοση, μέτρο..! Έξοχο....!
Μ.Ελμύρας
14-09-2017 @ 17:35
inokrini
15-09-2017 @ 10:18

«Όλη η ζωή μας κρεμασμένη σε μια τρίχα
Που γίνεται τριχιά για όσους δεν την αντέχουν
Βιάσου! Τα χρόνια είναι ποτάμια π’ όλο τρέχουν...»
Είπες και χάθηκες ξανά μέσα στη νύχτα

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο