Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110173 Τραγούδια, 250400 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Μοιρολο'ι'
 
19-3-15 ΜΟΙΡΟΛΟ’Ι’
από τη συλλογη της κρητης τα γυρίσματα

-Βαριά η θλίψη με περνά,μαχαίρια στην καρδιά μου
μου ‘ρήμαξαν οι Γερμανοι την έρμη αγκαλιά μου
πήραν ανθούς πανέμορφους,από τα περιβόλια
τους στήσανε,σημάδεψαν,τους έριξαν στο χώμα
………………
Κάθε τους βόλι μια ψυχή!κάθε γωνιά και δάκρυ!
με τέτοια οργή ο κατακτητής,με λύσσα και γινάτι
όπου περνά,ρίχνει φωτιά και καίει τα σωθικά μου
το γέλιο μου το μάρανε,μάτωσε η καρδιά μου
……………..
Όπου γυρνάς κι όπου σταθείς,χαροκαμένες μάνες
νέες θρηνούν τους άντρες τους,χτυπάν βαριά οι καμπάνες
βλαστάρια,που δεν πρόλαβαν,κλωνιά πολλά να κάνουν
και δέντρα που καμάρωναν,ίσκιο δε ξανακάνουν
…………………
Κλαίει η δόλια μου καρδιά,μαζί και η ψυχή μου
πως γίνηκε τόσο κακο;και ‘ρήμαξ’η αυλή μου;
ως πότε η πατρίδα μου θα δίνει παλληκάρια
να χάνονται μές στη φωτιά,να σβήνονται τ’αχνάρια;
…………………
Ως πότε το κακό σκληρά πάντα θα θριαμβεύει;
θα χαίρεται στη συμφορα και στον αφρό θα βγαίνη;
γιγαντωθειτε οι ψυχές! Κακία μην κρατάτε!
με την αγάπη λάβαρο,ζειστε και προχωράτε

Κ..Λ..inokriniδημοσιευτηκε στην ΕΦΗΜ --ΗΧΩ ΤΗΣ ΒΙΑΝΟΥ--τευχος φεβρ 2017



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 13
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

K.L.INOKRINI
 
Αλντεμπαράν
16-05-2017 @ 12:01
Η τελευταία στροφή μου θύμισε την ιστορία της κρητικιάς γυναίκας και του Γερμανού τουρίστα. Ήρθε ο Γερμανός στην Κρήτη να δει τους τόπους πού έκαναν τα τέρατα οι πρόγονοι του και έπεσε απάνω σε μια ηλικιωμένη κρητικιά πού άναβε καντήλια στους τάφους των Γερμανών πού σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Και όταν ο ξένος απόρησε για μια τέτοια πράξη, πώς ήταν δυνατόν δηλαδή αντί να κρατά μνησικακία για τους δολοφόνους του άντρα της, του γιου της , του αδελφού , του συγχωριανού, αλλά να περιποιείται τους τάφους τους έτσι, η Ελληνίδα απάντησε: Έχω παιδί χαμένο στα στρατόπεδα , στα ξένα, μάλλον νεκρό. Ποιά μάνα θα περιποιείται τον δικό του τάφο; Έτσι κάνω το δικό μου χρέος γι αυτούς εδώ τους ξένους, πού θάφτηκαν ξένοι στα ξένα και δεν έχουν κανένα κοντά τους να τους πονέσει...

Αμα υπάρχει ακόμα τέτοιο ήθος στα καθ ημάς σφυράτε μου. Εμείς με την απορία του Γερμανού θα χαμε μείνει και ακόμα θ απορούσαμε...
inokrini
16-05-2017 @ 12:05
ΕΧΕΙς ΔΙΚΙΟ ΑΛΝΤΕΜΠΑΡΑΝ!!!!! ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!
rania.foka@yahoo.co.uk
16-05-2017 @ 12:38
Skylight
16-05-2017 @ 13:51
Νέτα-σκέτα
16-05-2017 @ 14:15
smaragdenia
16-05-2017 @ 14:44
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ
ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΡΑΕΞΩ
ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!
Ευαγγελία Άνδρος
16-05-2017 @ 15:08
Κων/νος Ντζ
16-05-2017 @ 17:06
**Ηώς**
16-05-2017 @ 18:10
ως πότε η πατρίδα μου θα δίνει παλληκάρια
να χάνονται μές στη φωτιά,να σβήνονται τ’αχνάρια;......

Το γεγονός που γράφει ο Παντελής το έχω υπ'όψιν
όπως κι ένα άλλο γεγονός πιό πρόσφατο
με αγνοούμενο Έλληνα αξιωματικό στην Κύπρο....
που δεν βρέθηκε ποτέ...
Η οικογένειά του, ( τυγχάνει νει να τους γνωρίζω προσωπικά)
πηγαίνουν σε κάθε εκδήλωση που γίνεται εκεί
σε κάθε επιμνημόσυνη δέηση που γίνεται
για όλους που χάθηκαν ή σκοτώθηκαν... ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό!
φραγκοσυριανος
16-05-2017 @ 21:23
liontari73
16-05-2017 @ 23:15
inokrini
17-05-2017 @ 13:43
σας ευχαριστω ολους ναχετε μια ομορφη ημερα
Μαυρομουστάκης
17-05-2017 @ 21:34
Υπέροχο!!!!
Μπράβο για την τελευταία στροφή!!!!!!!!!!!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο