Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
54784 Τραγούδια, 183091 Ποιήματα, 23449 Μεταφράσεις, 26532 Αφιερώσεις
 

 ωραια
 τι ωραια που ειν η αγαπη μου...
 
μνημη,μνημοσυνη,μνημονικο.
απ αυτο πασχουμε.

μια γυαλια χωμα κι ατελειωτο πορτοκαλι τ απογεματα.
η συγκομιδη του κοσμου μας φωναζει ρητα...
ελλαδα,με μπουρμπουληθρες,παραμενει χρυσοψαρο...

μνημη χρυσοψαρου,
μνημοσυνη,μνημονικο...πως κινουμαστε με την ουρα περα δωθε
στο μνημοσυνο της ελευθεριας...βουτιες,βολτες,τροχειες,στροφες,φθορες...

κολυβα μπλε,θαλασσι,κυανο κι οταν ο ηλιος πεφτει και γελα,
θαρρεις κοκκινα,πρασινα,κιτρινα,μπλε...αντι γι ασημι και νοστιμα,
τουτη η αχνη απανω τους,μια παχνη στα ματια,θολη....

κι οταν δε θωρρεις,πια,η μνημη γινεται ξανα μνημοσυνη...

τι ωραια που ειν η ελλαδα μου...
τι ωραια που γραφει τη λεξη αγαπη
κι υστερα στα σαραντα της τρωει,τρεφεται απο παθη...

η ηλιθιοτητα των πολλων εκφρασεων,
οι γνωμες,μια χωρα θεωρητικη,με πρακτικους εκμεταλλευτες...
τι ωραια,τι υπεροχη αγορα για τα τσιμπουρια του θανατου...

ηλι ηλι και ηθος...χε χε...

τι ωραια που ειν η αγαπη μου,
καθεις πουλα με λογια των ερωτα της στη βουλη...
κι απ εξω βραζουν τα αισθηματα...

ο πυρετος της απωλειας της μνημης....
νοθρο πλουπ, αιχμηρο πλιτ...ενα χρυσοψαρο ακομα...πτερυγια,αιθερες...
γυαλα απο ραγισμενα γυαλια και φλεβες...υπογεια συννεφα...βρεγμενα...

ολο νερο απ τα δακρυα γιοματη,δεν αδειαζει ποτε...

τι ωραια που ειν η αγαπη μου...


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 14
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ραδαμανθυς
 
monajia
08-11-2012 @ 16:42
τι ωραια που ειν η ελλαδα μου...
τι ωραια που γραφει τη λεξη αγαπη
κι υστερα στα σαραντα της τρωει,τρεφεται απο παθη...

manicdim
08-11-2012 @ 21:53
οταν στο κοσμο φυσα η θαλασσα,κρυωνουν τα διαστηματα απο φως σε φως.και ξεκουραζεις τα πυρρωμενα ματια.πως να σβησω τις πληροφοριες απο τα διχτυα της σιωπης,πως ν ακουσω το γυμνο τραγουδι χωρις να μου σβηνει την αρνηση το τουρτουρισμα...

γενωμενες παραλλαγες ενος γνωστου εγκληματος,το επικεντρο στις νεες λεξεις.η φαντασια μπορει να βρει αλατι θαλασσινο και να κορεστει.δυο πετρες κανουν τον ιδιο ηχο για να ρευτουν τα βοτσαλα.υπομονη.αυριο ειναι Παρασκευη,

η μερα η κοινη των σαλιγκαριων για να κλειδωσουν την εξωπορτα...
O Αλεξανδρινός
10-11-2012 @ 21:10
Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.

Πέρ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
που σου 'πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα

Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες' το μυαλό σου να σφυρίζει,
"ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; "

Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
κι ο πίθηκος που 'χα με κούραση γυμνάσει.

Η λαμαρίνα! ...η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζώνη
κ' συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.
Μυροβλητης
10-11-2012 @ 21:31
Στις εκλογες το πιο αδειο στολιδι κανει ωραια κροτο,
πετραδια ευχες κι ολο το αιμα βγαινει απ τα συρταρια,
στις εξετασεις της ζωης γρατζουνανε τα λυσσαρια,
με υποσχεσεις τις χαρες που κερδιζες στο λοττο...

κι υστερα αρμενιζες που οι τηλεοπτικη σου αντιπαλοι,
φωναζουν μ ονοματα διαφορετικα την ιδια πεινα,
αυτη που στη περναν πισω ξαφνικα για ενα μηνα,
φορτωναν την στ αμπαρι,το μελλον τ αηχο στη φυαλη.

νωρις σε προδωσαν τα σκυλια πρωτου καλα χαραξει,
της σωτηριας τη μπριζολα μακρια επιμονα τεμαχιζουν,
συνταξη,μισθος,υγεια,παιδεια,ο μπουσουλας θ αλλαξει,
το λεν ξενα λιμανια κι οχι οι κλεφτες που πλουτιζουν.

μεσα στην γυαλα,το γυαλι τα χρωματα σφιζουν,
οικονομιες με δεκαρα μια για κανβα τους,
μα τα παχια στομαχια δυσκολα γουργουριζουν,
το πινελο οσο λεπτο θεν για τη βορα τους.

στις εκλογες αφου συ διαλεξες ν αρρωστησεις,
για χρονια πισω ολο τον αιωνα που ζυγωνει,
κοιτα ο προδοτης ξερει καλα να σε θανατωνει,
και σε ανασταση να υποσχεται πως θα ζησεις.

στις εκλογες ολες οι γνωμες σε περιτριγυριζουν,
μεσα απ τα λογια που τις πραξεις τις μισουνε,
να σκεφτεσαι τα ρηχα παιδια σου τι θα πουνε,
και να πονας για οσους ακομη τα λαθη ψηφιζουν.
manicdim
11-11-2012 @ 16:51
παραξενη λεξη ο ταξιδιωτης
κλειστο δωματιο,πλαγια
σκουρα διασταση
η μυρουδια ειν επαρκης
ξαφνου χαμογελα
μονος με τη προβια της λεξης
λερωνει το χρονο
Μυροβλητης
11-11-2012 @ 23:29
http://www.youtube.com/watch?v=jOOnlWtvtww


Δεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους. Είναι λίγο. Δεν αρκεί να
πολιτικολογούμε. Είναι πολύ. Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας
σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες
το τελικό αποτέλεσμα Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε. Εάν, η ποίηση παρέχει μια διαβεβαίωση,... και είναι ακριβώς
αυτή: ότι η μοίρα μας παρ' όλ' αυτά βρίσκεται στα χέρια μας.
Οδυσσέας Ελύτης
Μυροβλητης
11-11-2012 @ 23:49
οι στιχοι ειναι μια βαση να κατασκευαζεις το δικο σου κοσμο.μια αυτοσυντηρηση.λυση.σωστα υλικα.αισθηματα.σκεψεις.οταν εισαι μικρος ειναι ενας ολοκληρος κοσμος.και σ αρκει.μεγαλωνοντας ειναι ενα οπλο.ενα σετ κλειδια.
χαρη στους στιχους που σε βασανιζαν για χρονια,τους μισοτελειωμενους κυριως,διαβαζεις σωστα τις λεξεις.ακους πολιτικη.και γραφεις πολιτης.αναγνωριζεις τις αξιες.τουτο ειναι το πολυ....
οι λεξη αρχιτεκτονας,υλικα.παντοτε πιστευα στα υλικα ως κατι που το μεσα μας μπορει να αυξησει σε ενα δευτερολεπτο και να το σβησει χωρις δισταγμο και δευτερη σκεψη το ιδιο γρηγορα.η ποιηση ειναι αντιληψη.κι η πρωινη ευωδια της ηθικης.

σαν ενα ξημερωμα που γλυκοχαραζει και δε ξερεις αν με το φως θα φυγεις απο τον υπνο ή θα νιωσεις κουραση και θα κοιμηθεις ξανα.θα στο πει ο κρυος αερας.κι η διαθεση σου να χαμογελασεις.ή για καφε...
παραδεισος...νομιζω η διαβεβαιωση ειναι να τον κουβαλας μεσα σε κολασεις και να τον χανεις.η στιγμιαια ευτυχια.το πεισμα να εισαι αυτο εσυ και να καταναλωνεται.ο μικρος σου ηρωας που τον απογοητευει η ζωη....
η λεξη απογοητευση...παρα πολλες φορες γοητεια...τοσο απλα...
η λεξη μοιρα...αδιαφορω...μοιρα αλλωστε σημαινει μια τροχεια,μια οπτικη γωνια...καθε λεπτο μπορεις να χαραξεις και τις 360...γιατι λοιπον να μιλω για μια μοιρα?
ωραιο αυτο που εγραψες...το πραγματευτηκα ως δημητρης...
αλλωστε ο ελυτης εχει ενα κοινο με μας του κρητικους...
που ειδα στη γερμανια την αξια του...οταν μου ελειψε...
τη θαλασσα...τουτο φερει...τουτο μας μιλα πρωτα σε κεινον...
ισως τουτη τη μοιρα....απλωμενη εμπρος μας,
τη κοιταμε καθετα και μας γεμιζει...ισχυρο ονειρο...
καθημερινο...κι επαρκες...ζουμε εδω...
γιατι στησαμε τις πολεις να απαντουν στον αχο...
καληνυχτα...
manicdim
14-11-2012 @ 01:19
κι εγινα κι εγω,ενα λαμπακι πανω απ την υδρογειο...
φεγγαρι να βουτηξω,στη μεσογειο... Αλκινοος
O Αλεξανδρινός
14-11-2012 @ 01:29
http://www.youtube.com/watch?v=7jyhR_NFkcY
Μυροβλητης
14-11-2012 @ 01:33
αν θα ερωτευτεις στα χαρακωματα της αυγης
και τις ψυχες με δικανα καρδιες κερασεις
μια τουφεκια στα ματια αν για λιγο ξεχασεις
κι οταν γυρισεις λουλουδι του ερωτα τη βρεις...

αν να ζωστεις μπορεις ολη τη θαλασσα των λεξεων
και στεγνωσουν απροσμενα σε μια σου πρεζα χωμα,
αν αυλακι ειν τα αισθηματα σου διψασμενα ακομα,
και τρεχεις σα παιδι στα λευτερα λιβαδια των σκεψεων...

τοτε στα μικρα παραμυθια των μαυρων καιρων,
εσυ δε βαστας παρα ενα ολολευκο πλοιο,
κι ολο τ αλαται περνας στο χρωμα να λαμπει στο κρυο,
ολο γιομιζεις προσευχες την αμμο των στεναγμων...
manicdim
14-11-2012 @ 01:41
ΗΡΘΕ ΕΝΑΣ ΜΑΓΟΣ : Τραγουδι του ΝΙΚΟΥ ΖΟΥΔΙΑΡΗ του 1995


Ήρθε ένας μάγος που έβγαζε ήλιους απ' τα μανίκια
κι απ' το καπέλο του έπεφταν νησιά
έκλεισε μες στη χούφτα σου θαλασσινά χαλίκια
άνοιξες και πέταξαν πουλιά

Κι έγινα κι εγώ ένα λαμπάκι πάνω απ' την υδρόγειο
φεγγάρι να βουτήξω στη Μεσόγειο

Ύστερα ο μάγος έσπασε δυο γυάλινα ποτήρια
κι έφτιαξε από τα θρύψαλα νερό
θα κόβεσαι είπε αν μόνη σου το ακουμπάς στα χείλια
θα ξεδιψάς αν πίνετε κι οι δυο

Κι έγινα κι εγώ ένα λαμπάκι πάνω απ' την υδρόγειο
φεγγάρι να βουτήξω στη Μεσόγειο


http://www.youtube.com/watch?v=RIUePVtemyg&feature=BFa&list=PL2B62D0F819AD01BE

14
manicdim
14-11-2012 @ 01:59
http://www.youtube.com/watch?v=RIUePVtemyg





στο ανθος σου προσαναμα,
στεκει λαμπρη η καρδια σου,
με ληθινα,μες σε πηλινα φιλια.

κι οταν ανασαινεις θανασιμα,
σπανε σιμα στα βλεφαρα σου,
οι ανεμοι κι ολου τ ονειρου η σπηλια.

στο στηθος σου πεπλα διαφανα,
στροβιλιζουν τον ερωτα σου,
και η φωνη γκρεμιζεται μες τ αναφιλητα,

κι οπως δεσμα σφιχτα,απροσπελαστα,
σηκωνουν σκεψεις μες τα μαλλια σου,
πανω στα χειλη λεξεις γινονται πυρομαχικα.

στο ριγος απ τ αναθεμα,
εμαθα τη χροια σου,
ταξιδι γνωστο να σπερνει ερωτηματικα.

κι αν καποτε σ ερωτευτηκα,
κι εγινα για λιγο η σιγουρια σου,
το εισητηριο εγραφε το φεγγαρι πισω πως γυρνα...


μια εκρηξη κι εγω,
μια σταλα κι αμεσως ενας βυθος
στο ριγος του ξανθου σου ηλιου,
που λεν ερωτα,

μια φωλια καπνος,
οπου κι αν σε αφουγκραστω,
εισαι πνοη ιωδιου,
κι ενα φιτιλι υγρο...βαμβακι ξερο...
απο κοψιματα αφανερωτα...

στο ριγος το φωτεινο σου,που λενε ερωτα...
Μυροβλητης
14-11-2012 @ 02:05
τα δαχτυλιδια ειν αξενα,
αν δε τα κινουν ταξιδια,
θολα,αν δε τα πινει το νερο.

ετσι τα ματια αφιλοξενα,
στου σ αγαπω τα ιδια,
ανασα,το δακρυ στο μετωπο καυτο...

τα δαχτυλα ειν ατεμνα,
αν δε κρατουν στολιδια,
και λευτερα αν δε δινονται στον ερημο χορο.

του χρονου το καταλυμμα,
ζεσταινει τ αποκαηδια,
και η φωτια,σινιαλιο το πιο σβηστο...


στο γιομισμα της μοιρας σου,
κοιτα σα ντοπιο σκυλι καθαρο να με ξεναγησεις,
να μαθεις να με γλυκανεις σα με ξορκισεις,
τα ματια και την αρμυρα σου...

διχως δακρυ να γεννω...
O Αλεξανδρινός
14-11-2012 @ 02:13
στο τοπο τουτο θυμαμαι να περπατω...
μαυρο γυαλι στο χερι,λευκοι αγγελοι στα μαλλια,
κι ενας δρομος προσωπα που δε κοπηκαν...

γυαλι που χαιδευει η ψυχη...κι ακουω τη λυση
που με κυνηγα απο τα πισω...ξυπνω...

αξιον εστι...αφηγηση κατρακη...
οχι η πορεια προς το μετωπο...με τις πρωινες φωτοβολιδες....

το δευτερο...το αλλο...εξοδος...εξοδος κατι...

και μεσα στη βοη των καναλιων...θωρρω αυτους σα κατακτητες...
και τους αλλους....τους πιο νομιμους μας...
ορκιζομαι δικαιοσυνη και θανατο σ αυτους...
σε καποια ζωη αν οχι σε τουτη...

βρηκα τη λυση αδερφια...
στην εξοδο...ο τιτλος δεν εχει σημασια...
φωνη κατρακη...ριχτερ...δικαστη δηλαδη...

κι οπως ο ελυτης τη γιομιζει μ αληθειες του τοτε...
κι αιμα ελληνικο...το ιδιο ειναι λεω...το ιδιο γυρισε...
οι ιδιοι ανεντιμοι κατακτητες...με ξεπουλουν...

παραθετω....

http://www.greektube.org/content/view/20086/2/

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο