http://dilkashmlm.blogspot.com/2011/01/finding-groundwater-using-coconut.html " />http://dilkashmlm.blogspot.com/2011/01/finding-groundwater-using-coconut.html ">
 
Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
94969 Τραγούδια, 236113 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Παλιό καιρό εν Πολυνησία καρύδα δέντρο
 http://dilkashmlm.blogspot.com/2011/01/finding-groundwater-using-coconut.html
 
2012-03-30 ακόμα μία διαφημίζει ελεύθερο ελληνικό γλώσσα, που καθώς απο εισβάλλοντας αριθμό γίνεται μεγαλύτερο παρά απο ντόπιος, εις λίγο καιρό θα επικρατεί, και κανονικό γλώσσαν θα παραμερίζει, διότι αυτό ελεύθερο ελληνικό γλώσσα όλος κανόνας εν δέκα λεπτό μέσα μαθαίνεται, ενώ με ατελείωτο κανόνας κανονικόν – δέκα χρόνο εν Ελλάδα ζεί και ακόμη δέν μαθαίνει.
Εδώ τελικό ς χρησιμεύει μόνο για πληθυντικό. Τελικό ν για αντικείμενο απο ρήμα.
Αυτό ιστορίαν, πρίν απο κάμποσος χρόνο βρίσκει εις βιβλίο, τώρα απο μνήμη γράφει το.

Παλιό καιρό εν Πολυνησία κάτοικος βιοποριστικό ασχολία το πιό κύριο είναι καλλιέργεια κήπος και περιβόλις, συμπληρώνει δέ διατροφή κυρίως μέσω ψάρεμα. Γνωρίζει πολύς είδο τροπικό φυτό που παρέχει τροφή, αλλα ακόμη καρύδα δέντρο εν το κόσμο δέν υπάρχει. Όλο κόσμο ε καλλιεργεί γή, μόνο ένα άνθρωπο δέν καλλιεργεί τίποτε και ασχολέται μόνο με ψάρεμα. Πιάνει ψάρι, ανταλλάσσει με φυτικό προϊόντα και έτσι ζεί. Κάποτε, εις ο άλλος αυτό κακοφαίνεται. «Γιατί αυτό εις γή δέν εργάζεται και μόνο ψαρεύει; Εμές που καλλιεργεί, κορόιδος είναι;». Συζητάεις τί θα κάνει με περίπτωση και αποφασίζει: «ξανά εις εκείνο άνθρωπο τροφήν κανένα δέν θα δίνει».
Ο αποκλειστικά ψαρά προσφέρει ψάρι για αντάλλαγμα φυτό τροφή, εις αυτό αντάλλαγμαν δέν δίνεις, λέγεις «γιατί εσέ ποτέ εις γή δέν εργάζεται; Απο τώρα ς εσέ τροφήν κανένα δέν δίνει». Έτσι ο αποκλειστικά ψαρά τρία μέρα τρώγει μόνο ψάρι, ό,τιν πιάνει, χωρίς καθόλου άλλο τροφή υγεία χαλνάει και δύναμη χάνεται, τέταρτο μέρα ψαρεύει όλο μέρα δέν πιάνει τίποτα. Βραδιάζει, παρακαλεί άλλος να δίνει κάτι να φάγει, υπόσχεται «αύριο ψαρεύει και δίνει σ εσε αντάλλαγμα ψάρι», αλλα πάλι σ αυτό δέν δίνει τροφή.
Τότε, άλλο λύση δέν μένει, αρχίζει σκάβει σκάβει να βρίσκει φαγώσιμο ρίζα. Εν Πολυνησία έχει πολύς φαγώσιμο ρίζα, táro, namó, και άλλος, αλλα táro αμαγείρευτο δέν τρώγεται, namó έχει ισχυρό δηλητήριο, πρέπει τρία μερόνυχτο να ξεπλένει εν τρεχούμενο νερό προτού να φάγει. Σκάβει σκάβει, φαγώσιμο ρίζαν δέν βρίσκει, μεγάλο λάκκον έχει ανοίγει, εις εκείνο μέσα πέφτει, απο εξάντληση και πείνα πεθαίνει.
Το πρωί, βρίσκεις νεκρό μέσα εις το λάκκο, σκεπάζεις με χώμα, λέγοντα «τάφο εις αυτό». Αργότερο, απο εκείνο λάκκο κάτι φυτρώνει: ένα δέντρο, που ώς τότε εις κόσμο γνωστό δέν είναι. Μεγαλώνει, καρπίζει· καρύδα δέντρο είναι, κανένα δέν έχει ίδει τέτοιο. Παίρνει καρπό, (καρύδα εσωτερικό καρπό περιβάλλεται απο τέσσερα δάχτυλο πάχο ινώδη περίβλημα), ελευθερώνει απο περίβλημα, μέσα βρίσκει καρπό έχει σχήμα σφαιρικό σάν κεφάλι απο άνθρωπο με δύο μάτι, μύτη και στόμα. Λέγεις: “καρπό μοιάζει κεφάλι και πρόσωπο απο εκείνο άνθρωπο που ε θάβεται εν αυτό λάκκο! Δέντρο απο εκείνο νεκρό άνθρωπο φυτρώνει!” Καρύδα καρπό υπέροχο, χλωρό έχει μπόλικο υπέροχο χυμό και τρυφερό νόστιμο σάρκα, αλλα και ώριμο καρπό νόστιμο και πάρα πολύ χρήσιμο εν εκείνο τόπος. Άνθρωπος λέγει: «εκείνο άνθρωπο, που όσο ζεί δέν καλλιεργεί τίποτε, αφού πεθαίνει ο ίδιο γίνεται σπόρο για το πιό καλό απο όλος καρπός!».



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Ελεύθερο Ελληνικό Γλώσσα
      Κατηγορίες
      Γεγονότα - Ιστορία - Μυθολογία
      Ομάδα
      Πεζά
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν
 
sv9cag
31-03-2012 @ 07:50
Καλημέρα

Πρόλαβα και διάβασα αυτό που είχες γράψει πρώτα πριν το διορθώσεις.
Σίγουρα η Ελληνική γλώσσα είναι δύσκολη, δεν την έχω μάθει εγώ που γεννήθηκα εδώ και ζω τόσα χρόνια εδώ, πως είναι δυνατόν να την μάθεις εσύ σε λίγα χρόνια ;
Σίγουρα όμως αυτό που έγραψες το κατάλαβα πολύ καλά και ας έχει πολλές ελήψεις όσον αφορά τη γλώσσα.
Πάντως συνέχισε να προσπαθείς την Ελληνική γλώσσα δε θα τη μάθεις ποτέ τέλεια, αλλά συνέχεια θα μιλάς και θα γράφεις καλύτερα.
Η προσπάθεια είναι το παν.

anuya
31-03-2012 @ 07:55
τώρα να κλαίει ή να γελάει; πιό καλό να γελάει!
monajia
31-03-2012 @ 08:51
ΕΞΟΧΟ.................ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ........

psixopedi
31-03-2012 @ 14:07
τέτοια πράγματα δεν γράφονται κάθε μέρα
παρανόησα όμορφα, να σαι καλά! υπέροχο
ο Γέροντας
31-03-2012 @ 19:02
anuya
01-04-2012 @ 08:44
Η μετάφραση του Γεώργιου Βάρδα απο την Κρήτη, για περίπτωση που θελήσετε να πείτε την ιστορία σε παιδάκια που ζούν στην Ελλάδα:
Τον παλιό καιρό στην Πολυνησία οι κάτοικοι για να βγάζουν τα προς το ζην ασχολούνταν με την γεωργία κυρίως και συμπλήρωναν τη διατροφή τους με το ψάρεμα. Γνώριζαν πολλά είδη τροπικών φυτών που τους παρείχαν τροφή, αλλά το δέντρο καρύδα δεν υπήρχε ακόμη στον κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι καλλιεργούσαν τη γη, μόνο ένας άνθρωπος δέν καλλιεργούσε τίποτε και ασχολούνταν μόνο με το ψάρεμα. Έπιανε ψάρια και τα αντάλλασσε με φυτικό προϊόντα και έτσι ζούσε. Κάποτε αυτό κακοφάνηκε στους άλλους. «Γιατί αυτός να μη καλλιεργεί τη γη αλλά μόνο να ψαρεύει; Εμείς που καλλιεργούμε είμαστε κορόιδα;» Συζητάνε λοιπόν τί θα κάνουν με αυτή την περίπτωση και αποφασίζουν: «Δεν θα ξαναδώσει τροφή κανένας σε αυτό τον άνθρωπο».
Ο ψαράς πρόσφερε ψάρι σε αντάλλαγμα για φυτικές τροφές, αλλά αυτοί του είπαν: «γιατί εσύ δεν καλλιεργείς ποτέ τη γη; Από τώρα δε θα σου δίνει κανείς τροφή». Έτσι ο ψαράς τρεις μέρες έτρωγε μόνο ψάρια που έπιανε, αλλά χωρίς άλλη τροφή αρρώστησε ,την τέταρτη μέρα ψάρευε όλη τη μέρα αλλά δεν έπιασε τίποτα. Βραδιάζει, παρακαλεί τους άλλους να του δώσουν κάτι να φάει, υπόσχεται ότι «αύριο θα ψαρέψει και θα τους δώσει σε αντάλλαγμα, ψάρια», αλλά και πάλι δεν του έδωσαν τροφή.
Τότε, άλλο λύση δεν μένει, αρχίζει να σκάβει για να βρει φαγώσιμες ρίζες. Στην Πολυνησία έχει πολλές φαγώσιμες ρίζες, táro, namó, και άλλες, αλλά το táro αμαγείρευτο δεν τρώγεται, και το namó έχει ισχυρό δηλητήριο, πρέπει τρία μερόνυχτα να το ξεπλένεις σε τρεχούμενο νερό προτού το φας. Έσκαβε έσκαβε, αλλά φαγώσιμη ρίζα δε βρήκε, σκάβοντας άνοιξε μεγάλο λάκκο και από την εξάντληση και τη πείνα έπεσε μέσα και πέθανε.
Το πρωί τον βρήκαν νεκρό μέσα στο λάκκο, τον σκέπασαν με χώμα, και τον έκαναν τάφο για αυτόν. Αργότερα, από εκείνο το λάκκο φύτρωσε κάτι: Ήταν ένα δέντρο που ως τότε δεν υπήρχε στο κόσμο. Μεγάλωσε και έκανε καρπούς, αυτό το δέντρο ήταν η καρύδα, κανένας δεν είχε δει τέτοιο δέντρο. Έκοψαν τους καρπούς, (στην καρύδα τον εσωτερικό καρπό τον περιβάλλει ινώδες περίβλημα πάχους τεσσάρων δαχτύλων), έβγαλαν το περίβλημα, και μέσα βρήκαν καρπό σε σχήμα σφαιρικό σαν κεφάλι ανθρώπου με δύο μάτια, μύτη και στόμα και είπαν "αυτός ο καρπός μοιάζει με το κεφάλι και το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου που είχε ταφεί σε αυτό το λάκκο! Το δέντρο έχει φυτρώσει από αυτό το νεκρό!” Η καρύδα είναι υπέροχος καρπός, νωπός έχει μπόλικο υπέροχο χυμό και τρυφερή νόστιμη σάρκα, αλλά και ώριμο είναι πολύ νόστιμο και πάρα πολύ χρήσιμο σε αυτό το τόπο. Οι άνθρωποι είπαν: «Εκείνος ο άνθρωπος, που όσο ζούσε δεν καλλιεργούσε τίποτα, αφού πέθανε ο ίδιος έγινε σπόρος για τον πιο καλό από όλους τους καρπούς!»

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο