Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224175 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Μ ι κ ρ ο γ ρ α φ ί α
 

Στο βάθος

τα αμήχανα χρόνια

οι εξαντλημένες αισθήσεις

και κάτι σκονισμένες βεβαιότητες

σε ωχρές διαφάνειες..


Στο κατώφλι

τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου

οι ανεξάντλητες οδύνες

και κάτι αδίστακτοι ψίθυροι

με την παρακμή της υπερβολής

και την υποδήλωση της ανεπάρκειας...


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 35
      Στα αγαπημένα: 2
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

...έλα,μην κλαις,μη μου κλαις,στ'ορκίζομαι,για παραισθήσεις καλές φημίζομαι...
 
ivikos
24-10-2011 @ 23:25
Πιο κει
στων μηνών την ανάταση
η στυγνή διαπόμπευση
των ερωτικών περιπτύξεων
με το φιλί , πεταμένο στ’ απόβλητα!!!!


Κι αντίκρυ μας
στης φθοράς το ανυπόστατο
τα ληγμένα…. ανήμπορα βλέμματα
ζωγράφισαν την ορφάνια τους
με το μελάνι της άβυσσου
κι έναν λυγμό
που ταρίχευε όνειρα!!!!!!

Τινάκι
ΕΞΟΧΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
αντικλείδι
24-10-2011 @ 23:30
Μυρίζομαι στιχοσυνεργασία Νο3 !!! Καλοδεχούμενη να είναι ...!

Χριστίνα πάντα χαίρομαι να σε διαβάζω και θα χαρώ να σε πιάσω
και στα χέρια μου , άλλωστε είναι κάτι που το κέρδισες με το σπαθί σου !

και σου "αξίζει" ...!
στίχος
24-10-2011 @ 23:43
Τρισάγιο

Κώστας Ρούκουνας , μεγάλη "φωνή" (Σάμος 1903 - Αθήνα 11 Μαρτίου 1984)

κομμάτια τα λαμπόγιαλα
χύθηκε το πετρέλαιο
κάτσε συναρμολόγιστα
να κάνουμε ευχέλαιο

βάλε σταγόνες έρωτα
σταγόνες αμαρτία
απόψε φίλε Ρούκουνα
έχουμε απαρτία

τρισάγιο και στο φτερό
ρίξε το βάρος στο χορό
παράγγειλε στ`αλάνια
το βήμα τους μετάνοια

κομμάτια τα λαμπόγιαλα
κάτσε συναρμολόγιστα
κερνά ο Κώστας το θεριό
και πίνει ανυπολόγιστα

ρίξε σταγόνες του νταλκά
σταγόνες από πόθο
απόψε καίμε ένα σεβντά
και μόνο εγώ σε νοιώθω

τρισάγιο και στο φτερό
φέρε και άλλο καθαρό
να πιω για να μεθύσω
τον πόνο να ζαλίσω ...

αντικλείδι (πελαγία Σ. κουκίδου) © 25-10-2011 @ 00:16

Ο δημιουργός έχει επιλέξει να μη δέχεται σχόλια.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πελαγία, Πελαγία, μη στερείς από το κοινό σου την επαφή με τις αναρτήσεις σου..
Εσύ μπορείς κάλλιστα να απέχεις από τον καταναγκασμό των σχολίων..
Με στενοχωρεί να βλέπω τη σελίδα σου κλειδωμένη..
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Υπέροχο το τρισάγιο..!!!!!
Καλό ξημέρωμα και την αγάπη μου..!!!
sharon
25-10-2011 @ 00:07
Ευχάριστη έκπληξη να εμφανίζεσαι σαν κομήτης που λάμπει !

Εκεί μακριά που είσαι ακούς και αναλύεις κάθε ψιθύρισμα
εγώ ακούω φωνές, μάλλον κραυγές σαν σε πλατεία χωριού
που ετοιμάζεται γιορτή μόνο που είναι κοντά και με τρομάζουν
Χριστίνα μου ........‘’Ευφυέστατο ‘’
ΝΙΚΟΣ P
25-10-2011 @ 00:14
ΚατεριναΘεωνα
25-10-2011 @ 00:30
με την παρακμή της υπερβολής

της υπερβολης που αθελητα αγαπιεται
ακομα κι απο εκεινους που ζαλιζει
κι υστερα.......................................................

ενα ακομα δυνατο σου ΠΟΙΗΜΑ !!!!!
galanidoy
25-10-2011 @ 05:53
Στο κατώφλι

τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου

οι ανεξάντλητες οδύνες

και κάτι αδίστακτοι ψίθυροι

με την παρακμή της υπερβολής

και την υποδήλωση της ανεπάρκειας...

Να υποκλιθώ στις σκέψεις σου...

καλημέρα...
Δ.ΣΚΟΥΦΟΣ
25-10-2011 @ 07:06
υπεροχη η γραφη σου..........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
sofiagera
25-10-2011 @ 07:09
Στο κατώφλι

τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου
ποίηση που αγγίζει!!!
monajia
25-10-2011 @ 07:30
Στο κατώφλι

τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου

οι ανεξάντλητες οδύνες

και κάτι αδίστακτοι ψίθυροι

με την παρακμή της υπερβολής

και την υποδήλωση της ανεπάρκειας...

ΕΞΟΧΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΟΥ...............

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ............................

ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ..............

ο Γέροντας
25-10-2011 @ 08:15
καλημέρα Χριστίνα ..

πόσο θα ήθελα να μπω στο μυαλό σου να διαβάσω πως ;
σκέπτεσαι αυτές της υπέροχες δημιουργίες
τόσο μικρές αλλά με νόημα...................... σε ευχαριστώ !!!!!!!!!!!!!!!!!!
αντικλείδι
25-10-2011 @ 09:30
Ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου ...
Να είσαι καλά και να μας χαρίζεις
την σπάνια και ιδιαίτερη γραφή σου !!!
poetryf
25-10-2011 @ 10:19
Πόσο χαίρομαι που σε ξανανταμώνω Χριστίνα μου...
merlin17254
25-10-2011 @ 11:20
.....Γειά σου Χριστινούλα....ΜΑΣ ΕΛΕΙΨΕΣ.
sharon
25-10-2011 @ 12:36
http://www.youtube.com/watch?v=VUQBAnwBE3c&feature=feedrec_grec_index


Στο κατώφλι

τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου

οι ανεξάντλητες οδύνες

''Ήταν μπόρα και καταιγίδα ,Πέρασε .........
άγγιξε για λίγο και απλά προσπέρασε ''
Μαγεύεις Χριστίνα μου
**Ηώς**
25-10-2011 @ 13:49
με την παρακμή της υπερβολής

και την υποδήλωση της ανεπάρκειας.......ετσι ακριβώς Χριστίνα....καλό μεσημέρι!
Sofitsa
25-10-2011 @ 16:24
Ναι είναι τέλειο! Καλησπέρα!
Βασίλης Μ.
25-10-2011 @ 18:04
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nemo
25-10-2011 @ 19:10
Πανέμορφο!!
ΜΙΧΑΛΗΣ 63
25-10-2011 @ 19:38
Δεν έχω λόγια !!!!!!!!!!!!!!!
Nikos Krideras
25-10-2011 @ 20:02
Καλησπέρες
ierapostolos
26-10-2011 @ 09:54
Και το βάθος και το κατώφλι συγκλονιστικά.
http://www.youtube.com/watch?v=YQdGSa-x2rw&feature=related
anthousa
26-10-2011 @ 13:12
Εκπληκτικό.....!!!!!!!!!!!!
ALIROS
27-10-2011 @ 07:09
Χριστίνα σ ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω/// υπέροχη η δημιουργία σου ///το ξέρεις τα δικά σου είναι όλα αγαπημένα
wordymate
27-10-2011 @ 19:11
ο απερχόμενος φθινοπωρινός ήλιος...

η εκπνοή της υπερβολής
η λυκαυγή της ανεπάρκειας...

δεν είναι μελαγχολική η γραφή σου...η μαγεία και η αλήθεια της υπερισχύει...

καλό τριήμερο Χριστινούλα
Νίκας Π.
28-10-2011 @ 04:00
Η καρδιά του Φθινοπώρου !!!

Υπέροχο Χριστίνα μου !!!

http://www.youtube.com/watch?v=fca2oXLe9g4
pantelidis
29-10-2011 @ 12:04
.
Εξαιρετικό !!!!!!!!!!!!!

Καλό σου μεσημέρι !
Nasville
31-10-2011 @ 00:19
παρα πολυ καλο


με την παρακμή της υπερβολής

και την υποδήλωση της ανεπάρκειας...
Aνδρέας Lark
02-11-2011 @ 14:15
...ένας κόσμος υλικός σε παρακμή...κι αμέσως μετά τι;...μια ίσως ανήμπορη συνέχεια...
Ένα ακριβές περίγραμμα...γιατί εσωτερικά, στο κέντρο του, δεν περιλαμβάνει και τίποτα σημαντικό ο σύγχρονος κόσμος...
sharon
18-11-2011 @ 23:19
τα αμήχανα χρόνια

οι εξαντλημένες αισθήσεις

Τέλειο !
ΚΟΥΦΕΤΟΥΛΑ
19-11-2011 @ 10:07
τα λείψανα του φθινοπωρινού ήλιου

οι ανεξάντλητες οδύνες.....το φώς της χαράς και της ζεστασιάς αχνό και μετρημένο,οι οδύνες πλούσιες κι άνισα μοιρασμένες....θαυμάσιο Χριστινάκι μου!!!!!!!!!!!καλημέρα
φλοισβος
24-11-2011 @ 16:47
Πάνω στα γενέθλιά μου ανέβασες κάτι μοναδικό!!! Λατρεύω τον τρόπο που γράφεις, τον τρόπο που σκέφτεσαι και νοιώθω τόσο τυχερός που σε έχω φίλη μου!
maniauri
30-01-2012 @ 19:44
Χωρίς σχόλιο !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
citizen
03-03-2012 @ 15:04
Οι πάντες κουρασμένοι,απογοητευμένοι και αυτο έχει ματαναστεύσει μεσα μας στο "κατώφλι" Το πρόβλημα το κοινωνικοπολιτικό έχει άμεση συνάφεια και με τον πολιτισμό (χωρίς όραμα,καταναλωτισμός) αλλά και με τον καθένα μας χωριστά που αδυνατεί να παρακολουθήσει (πόσο περισσότερ να ελέγξει) τις εξελίξεις.
Θα μπορούσα να επεκταθώ και να γεμίσω σελίδες...
Η άφθαστη όμως ποιήτρια μας με πεντε λογάκια τα είπε ολα.Είναι η όχι άξια θαυμασμού;
Εγά υποκλίνομαι....
Γ ΑΔΑΜΑΣ
19-11-2012 @ 22:12

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο