Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111178 Τραγούδια, 254886 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Ανθρωποι
 
'Ανθρωποι

Κουράστηκα...
Από τις βαρύγδουπες λέξεις και τους βαθυστόχαστους συνειρμούς
χωρίς αντίκρυσμα...
Κύρτωσα από θλίψη και η υπομονή μου κάμφθηκε,
στάχυ στο βοριά που φίλισε τη γη και μάτωσε...
Περίμενα λίγα από τους άλλους...
Έτσι πίστευα...
Μα η φιληδονία του εγωισμού θεριεύει και λικνίζεται στη ματιά,
ύπουλο φίδι, ξιπασμένο και άναρχο.
Χυμάει και δαγκώνει και ευφραίνεται βουλιμικά αθώο αίμα.
Στάζει κόκκινο και ζεστό το αίμα του σφαγίου...
Κι έπειτα τι;
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 10
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά
      Ομάδα
      Πεζά
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Οτι ανεβαίνει είναι κατοχυρωμένο!
 
ΛΥΔΙΑ_Θ
10-03-2011 @ 23:25
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΣΩΣΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΥΑΝΘΙΑ
monajia
11-03-2011 @ 00:14
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.............
ALIROS
11-03-2011 @ 00:45
καλημέρα
gk_giotaki
11-03-2011 @ 00:54
Κουράστηκα...
Από τις βαρύγδουπες λέξεις και τους βαθυστόχαστους συνειρμούς
χωρίς αντίκρυσμα...
Κύρτωσα από θλίψη και η υπομονή μου κάμφθηκε,
στάχυ στο βοριά που φύλισε τη γη και μάτωσε...
Περίμενα λίγα από τους άλλους...
Έτσι πίστευα...
Μα η φιληδονία του εγωισμού θεριεύει και λικνίζεται στη ματιά,
ύπουλο φίδι, ξιπασμένο και άναρχο.
Χυμάει και δαγκώνει και ευφραίνεται βουλιμικά αθώο αίμα.
Στάζει κόκκινο και ζεστό το αίμα του σφαγίου...
Κι έπειτα τι;
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....


ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ
Pavlos Melas
11-03-2011 @ 03:38
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....

Πάρα πολύ ωραίο Ευανθία!!!!!!!!!!!!!!!καλημέρα
smaragdenia
11-03-2011 @ 04:57
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....

ακριβώς έτσι..........και πληγές έχουμε όλοι, άλλοι βαθιές και άλλοι κρυφές που δεν τις βλέπει κανείς γιατί είναι κρυμμένες με επιμέλεια..............
Ναταλία...
11-03-2011 @ 05:40
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
Θα΄θελα να΄μουν ένας κόκκος άμμου στον πάτο του ωκεανού
να χορεύω με τα ρεύματα.....

Πάρα πολύ ωραίο Ευανθία
στίχος
11-03-2011 @ 08:06

.........!!!!! ωραίο................
aridaios
16-03-2011 @ 20:16
Κι έπειτα τι;
Δεν υπάρχει πια μέρος ελεύθερο σε τούτο τον πλανήτη,
να αποσυρθεί κανείς να γλύψει τις πληγές του.....
ωραίο ευανθια
απο φλωρινα
φλοισβος
15-06-2011 @ 05:55
Γράφεις υπέροχα... Συνέχισε!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο