Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100364 Τραγούδια, 242380 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

24.00 pm (post mortem)      
 
Στίχοι:  
Ελένη Γαλάνη
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Αυτή τη σκάλα στο αίμα σου την κατέβηκα με όλες μου τις φλέβες
Νύχτα πιάστηκα από την κουπαστή όπως ο πνιγμένος
απ’ τα μαλλιά του

Το ήξερα. Δεν οδηγούσε πουθενά

Υπάρχουν σκάλες που οδηγούν σε ταράτσες και σκάλες που
οδηγούν σε γκρεμούς και σκάλες – καράβια σε βυθούς που
σιωπηλά κατεβαίνουν

Έτσι κύλησα αργά και ανάλαφρη σαν μια μικρή βόλτα
στην εξοχή
χέρια δε με άγγιξαν

Υπάρχουν χέρια κουπιά και χέρια κατάρτια και χέρια ρίζες μανδραγόρα,
σκάβουνε μέσα σου, σε ρημάζουν, θηλιές σε σέρνουνε στα έγκατα ως μέσα
βαθιά στο χαμό τους

Στιγμή δε φοβήθηκα

Σκέφτηκα τα δόντια του νερού
Πώς αρπάει τα λουλούδια στον τάφο του
Γλυκά, απαλά, αθόρυβα,

Την άγρια της πείνας του χαρά

Υπάρχουν λουλούδια της βάπτισης και λουλούδια του θανάτου,
και υπάρχουν λουλούδια της Ανάστασης
κι ένας καιρός για όλα

Εκεί στο σκοτάδι θυμήθηκα

Έχει η νύχτα τον δικό της ήλιο
Έχει ο βυθός τον δικό του ουρανό




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 146
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 03-10-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο