Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
97793 Τραγούδια, 238464 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Αφήγηση, Πρόζα α      
 
Στίχοι:  
Γιάννης Κακουλίδης
Μουσική:  
Βασίλης Αρχιτεκτονίδης


Πέρασαν κοντά τέσσερα χρόνια από τη μέρα
που η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο.
Η πανδημία του ελληνικού λαού πολεμούσε
και μάχονταν ενάντια στον εχθρό
στις τάξεις και στις γραμμές της εθνικής μας αντίστασης.

Πριν ακουστεί το φονικό
η Κοκκινιά ήταν μια απλή συνοικία του Πειραιά
με χαμηλά σπίτια και καπνούς από τις φάμπρικες
στις στέγες της.

Τα ροζιασμένα χέρια σφίγγονταν
με νόημα στην καλημέρα
και πλατιά χαμόγελα ανταλλάσσονταν
τις καθημερινές και τις σχόλες
με την ευχή καλή λευτεριά.

Κι ως απ’ τη φύση ήταν γραφτό να ‘ρθει ο Τρυγητής
ήρθε ο Αύγουστος σε πόλεμο να πάμε
και σαν πέρασε της Παναγιάς η μέρα
στο δεύτερο ξημέρωμα, δεκαεφτά του Τρυγητή
σκύλα μέρα, δίσεχτη μέρα, κατάρα στην κατάρα για μέρα
μέρα που δεν σταμάταγε ο χρόνος
που δεν ξεσκίζονταν τα φύλλα του ημερολογιού.

Μέρα που μάζεψαν στην εκκλησιά τα παλικάρια
και πλημμύρισε η χώρα αίματα κι έσκουζε
για χρόνια ολόκληρα ο ουρανός απ’ τον καημό του,
που κάρφωσε το τελευταίο καρφί στα στήθια του Χριστού
ο Ισκαριώτης.

Αμόλησαν τα κεφάλια οι μανάδες στο βοριά.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 63
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   pikis @ 01-10-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο