Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
104450 Τραγούδια, 245604 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ο δημιουργός Ι Ι      
 
Στίχοι:  
Μανώλης Πρατικάκης
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Όλο οργώνει, η γη είναι ζύμη, να φουσκώνει το προζύμι.
Κι είναι η γλώσσα ορυχείο με παμπάλαιο φορτίο.
Φράσεις-χώματα σοροί και του μένει ένα σπυρί.
Λόγια σκεύη σκουριασμένα της φυλής του στομωμένα.
Μ’ ένα πόθο αστραφτερό τα περνά στο φυσερό
τ’ ουρανού που μυστικά λειτουργεί στα σωθικά.
Τ’ ασχημάτιστα μορφώνει για να βγουν καινούργιοι κλώνοι.
Είναι εδώ είναι εκεί σε στιγμή μαγευτική.
Τέτοια τέχνη, τόση ορμή• έτσι ανοίγει το κορμί.
Λες η γη είναι ερωμένη και μες σ’ όνειρο κλεμμένη.
Γονατίζει τη φιλά• σκύβει και την προσκυνά.
Ρίχνει μέσα τον καρπό• μα η κόρη δένει ανθό.
Κι είναι κρύο κι είναι χιόνια, μ’ ένα σμπάρο δυο τριγώνια.
Των χωμάτων ο πιστός, των ονείρων σιτεφτός.
Και του λόγου ο ποιμένας• μες στο πλήθος ο Κανένας.
Μ’ ένα Λόγο ορυκτό κάνει σχέδια οκτώ.
Στην αρίφνητη γραφή• πες η πρώτη εγγραφή.
Στα αμίλητα μουράγια, σκύψε κι άκου τα ναυάγια.
Μάθε σπάνια να μιλάς αν θες κάπως να φελάς.

Μια δισκέτα πλάθει ο νους, δεν ανήκει κανενούς.
Μόνο ανήκει στον καθένα• λέω αλήθειες λέω και ψέμα.

Πέντε πέρλες μες στους χάρτες του πυθμένα
ως εδώ έλα και πάρτες• περιμένουν μόνο Εσένα.
Που έχεις έρωτα στη σάρκα και στο νου
στις σπηλιές και στα σεντόνια τ’ ουρανού.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 147
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 15-02-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο