Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98751 Τραγούδια, 239993 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ήταν άνοιξη και Πάσχα - 1995       
 
Στίχοι:  
Ηλίας Κατσούλης
Μουσική:  
Παντελής Θαλασσινός


Ήταν άνοιξη και Πάσχα,
τα κρινάκια ανθίζανε,
κι όσοι δε γιορτάζαν μόνοι
ζούσανε κι ελπίζανε.
Πάνω στα στεγνά μου χείλη
τα φιλιά μαραίνονταν,
πέντε μήνες χωρισμένοι
δέκα χρόνια φαίνονταν.

Ανοιξιάτικο αεράκι
απ’ τον κόσμο μ’ έπαιρνε
κι όπως το κομμένο φύλλο
μες στους δρόμους μ’ έσερνε.
Απ’ τα λόγια που μου είπες
ένα "φεύγω" σώθηκε,
μαύρη πίκρα σαν μελάνι
στην ψυχή μου απλώθηκε.

Ήταν άνοιξη και Πάσχα,
τα κρινάκια ανθίζανε,
κι όσοι χάθηκαν στα ξένα
στην καρδιά γυρίζανε.
Κι έτσι πέρασες στη μνήμη
και τραγούδι σ’ έκανα,
είμαι ζωντανός ακόμα
μα για σένα πέθανα.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 5354
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Νύχτας κύματα
1995
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Viennezos, Michael @ 21-07-2005
   Viennezos
21-07-2005
Τραγούδι από τον προσωπικό δίσκο του Θαλασσινού "Νύχτας κύματα" (1995)
   ΛΟΦΟΣ
23-09-2008 10:24
Ανοιξιάτικο αεράκι
απ' τον κόσμο μ' έπαιρνε
κι όπως το κομμένο φύλλο
μες στους δρόμους μ' έσερνε.
Απ' τα λόγια που μου είπες
ένα "φεύγω" σώθηκε,
μαύρη πίκρα σαν μελάνι
στην ψυχή μου απλώθηκε.

Τα λόγια αυτα αφιερωμένα στον άνθρωπο που μου έμαθε να ζω
Και που το Ανοιξίατικο αεράκι τον πήρε μαζί του..στον παππού μου
   Ανώνυμο σχόλιο
22-02-2006
"κι όσοι δεν γιορτάζαν μόνοι,ζούσανε κι ελπίζανε..."


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο