Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99937 Τραγούδια, 242327 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

17 Μαρτίου      
 
Στίχοι:  
Ελένη Ζάχαρη
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Ένα φύλλο
κρατημένο απ’ το χέρι
μη χαθεί
λόγω ανέμων
αναίτια
ξεσηκωμένων
μεσονυχτίς στην πόλη
μαζί με δυο
σπουργίτια,

ξενύχτηδες
παράνομους ιππότες.
Βάλε
μια ιδέα
χαμόγελο
χωρίς πάγο
βλέπεις
ανασκαλεύω
την τρέλα μου
παίζω τις λέξεις
αρπάζω το φύλλο
- λυπάμαι τις μοναξιές -

το σκάμε
για την ου τοπία.
Τραγούδι
σε κιθάρα
με μια σπασμένη χορδή
κέφι το λένε
καρδιά
άσπιλη ανάγκη
- ποιος να ξέρει; -

Ταξιδεύω
στις άβολες θέσεις
λεωφορείου
- έτσι βρίσκεις
αυτό που θες.
Μ’ ένα χρυσό τόπι
για να μη ματαιωθεί
η αναζήτηση
μια ξεχασμένη φωτιά
στο ποτάμι
γεύση ιστορίας
κατακόρυφη δέσμευση
μ’ όσα ψάχνεις
παγίδα.

Ένα πρωί κι ένα απόγευμα
αρκούν
χιλιόμετρα
κάποτε χιόνι
στη διαδρομή
θα μάθεις
αντίστροφα να μετράς.
Ομίχλη
βουνό, θάλασσα
ψέμα.
Καλοκαίρι στα νησιά
χρόνια
πριν
Βυζαντινά ξωκλήσια
χαμογελούσαν
ανταποδίδοντας
το "χαίρε".

Στο εξής
ευεργετημένη
η τραγικότητα
παρέχει αφειδώς
την ασυναρτησία
για τις δύσκολες
στιγμές.
Ανάγκη
ένα προπέτασμα καπνού...




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 212
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 12-02-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο