Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98749 Τραγούδια, 239958 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ίσως      
 
Στίχοι:  
Νίκος Εγγονόπουλος
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Βρέχει... Κι όμως λυπούμαι να σας το πω: Ήταν, να, ένα σπίτι, ένα μεγάλο θεόρατο σπίτι.
Ήτανε έρημο. Δεν είχε κανένα παράθυρο κι είχε όλο μπαλκόνια και μια μεγάλη καπνοδόχο.
Εκεί καθόταν μια κοπέλα δίχως μάτια, που αντίς για φωνή είχε ένα λουλούδι. Με ρώτησε:
-Μα τι είχατε και καρφώνατε, έτσι, σήμερις από το πρωί;
-Α, τίποτες... τίποτες. Μιλούσα με τον Όμηρο.
-Με τον Όμηρο τον ποιητή;
-Ναι, με τον Όμηρο τον ποιητή, και μ’ έναν άλλο όμηρο, απ’ τη Μοσχόπολη αυτός,
που έζησε όλη του τη ζωή πάνου στα δέντρα σαν πουλί κι όμως ήτανε γνωστός
σαν "άνθρωπος του γιοφυριού" στις γειτονιές κοντά στη λίμνη.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 274
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 20-02-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο