Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98709 Τραγούδια, 239847 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Της ψυχής μου τα κρυμμένα      
 
Στίχοι:  
Γιώργος Λεκάκης
Μουσική:  
Μανώλης Καραντίνης


Μοιάζω με πέτρα που λατρεύτηκε ως θεός,
μοιάζω με εικόνα που λατρεύτηκε ως αγία.
Κι όμως δεν ήμουν παρά άνθρωπος απλός
που είχα ζήσει μες στη μελαγχολία.

Και στης ψυχής μου
τα βαθιά και τα κρυμμένα
βλέπω πως έπαψα να μοιάζω
πια σ’ εμένα.

Μοιάζω με κάστρο που το γκρέμισαν να μπουν
χίλιοι με ξίφη για να πάρουνε την πόλη.
Σαν τραγικό Παλαιολόγο με ξυπνούν
να μου φορτώσουν τα εγκλήματα τους όλοι.

Και στης ψυχής μου
τα βαθιά και τα κρυμμένα
βλέπω πως έπαψα να μοιάζω
πια σ’ εμένα.

Μοιάζω με δέντρο που το έκαψαν φωτιές
και με καμένα τα κλαριά δεν φτάνει επάνω.
Μα έχω ρίζες για να έρχονται ληστές
να με ποτίζουνε ξανά για ν’ ανασάνω.

Και στης ψυχής μου
τα βαθιά και τα κρυμμένα
βλέπω πως έπαψα να μοιάζω
πια σ’ εμένα.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 171
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   pikis @ 20-01-2018


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο