Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101008 Τραγούδια, 244268 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Σήματα Μορς - 1987      
 
Στίχοι:  
Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας
Μουσική:  
Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας


Νύχτα παράξενη και νύχτα μαγεμένη
απόψε μ’ άρπαξε και κάπου με πηγαίνει
παίζουν στο Ζάππειο πολύχρωμες οι μπάντες
ακορντεόν, βιολιά και κόκκινες τιράντες

Ο γέρος μου ψηλός, η μάνα μου κοπέλα
κρατώ στο χέρι ένα μήλο καραμέλα
χειροκροτήματα, εξέδρες στολισμένες
πυροτεχνήματα, ομπρέλες ανθισμένες

Πέφτει το βράδυ, στ’ άδεια οικόπεδα
σκορπάνε οι συμμορίες
Μπραχάμι χρώμα μελανί
ασπρόμαυρες σκληρές φωτογραφίες
ασπρόμαυρες σκληρές φωτογραφίες

Σε βλέπω τώρα καθαρά, πίσω στο εξηνταοχτώ
σ’ εκείνα τα μπιλιάρδα στην πλατεία
μπροστά στο ηλεκτρόφωνο, όλο τ’ απόγεμα ν’ ακούς
τ’ αγαπημένο σου τραγούδι

Έξω στο δρόμο πέρναγε βουβά η λιτανεία
στη γκρι πλατεία έβρεχε, Αγίου Δημητρίου ανήμερα

Κι ο Έρικ Μπάρντον σ’ έπαιρνε
στο σπίτι τ’ Ανατέλλοντος Ηλίου
σ’ ένα ταξίδι φωτεινό,
μακριά απ’ όλ’ αυτά

Σπασμένες πόρτες και μισά
συνθήματα στους τοίχους
όλα αρχίσανε νωρίς
και τέλειωσαν αργά
και δύσκολα

Χίλια εννιακόσια εβδομήντα τρία
ξημέρωμα φριχτό σαν πιστολιά
ανοίγω αργά τα μάτια μου
απ’ τη λιποθυμία
πέρασαν γρήγορα τα χρόνια
κύλησε ο καιρός αργά

Κι αν τώρα σ’ άδειο τσίρκο
ακροβατώ ξανά
σφραγίζοντας με νόημα το στόμα
είναι γιατί βαθιά
βαθιά παραφυλάει
η δύσκολη εφηβεία
των είκοσι εννιά




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (1 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 5325
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Όταν σου λέω πορτοκά...
1987
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ @ 19-04-2005
   tragikopoulos
29-09-2008 11:02
Όντως τα αδέλφια τραγουδούν ομπρέλες ανθισμένες σε εκείνο το σημείο...Από μικρός το άκουγα μάλλον όπως ήθελα να το ακούσω,όχι όπως είναι πραγματικά!!!
Οπότε...να ζητήσω ειλικρινά συγγνώμη που το παράθεσα λάθος,καταλαβαίνετε,δεν το έκανα από πρόθεση...
Βασίλης Σταυρακάκης
   Ανώνυμο σχόλιο
01-03-2006
Γραφείς καλοί, όπως τα δίδυμα αυτά αδέλφια, δε νομίζω ποτέ να γράφαν κάτι σαν το "κοπέλες ανθισμένες", παραείναι σαθρή μια τέτοια κουβέντα. Θα έγραφαν κάτι σαν "κοπέλες γκαστρομένες" στη χειρότερη των περιπτώσεων.....τι θέλω να πώ: Προσοχή στο τι γράφεται, γιατί το βλέπει κόσμος πολύς. Ένας κακός στίχος είναι ένας άσχημος στίχος, είναι, λοιπόν, ένας στίχος για πέταμα, αλλά όλα αυτά αν είναι παρόντα ακόμα είναι γιατί ακριβώς δεν είναι για πέταμα. Έχουν κριθεί καιρό τώρα και έχουν δικαιωθεί.
   Ανώνυμο σχόλιο
28-02-2006
Μία διόρθωση: Δεν είναι :"....κοπέλες ανθισμένες ", είναι: ".....ομπρέλες ανθισμένες.", και είναι , βέβαια,στο εκεί σημείο, όλο το τελευταίο δίστιχο :" χειροκροτήματα....ανθισμένες" στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο