Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
54784 Τραγούδια, 183027 Ποιήματα, 23449 Μεταφράσεις, 26532 Αφιερώσεις
 

 Είδα την Άννα κάποτε - 1969       
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Την παιδική μου φίλη
την είδα ξαφνικά
να στέκει
και να με κοιτά.

Αγάλματα κομμάτια
στα μάτια της τα δυο
λησμονημένες πόλεις
ναυάγια στο βυθό.

Ζεστό το μεσημέρι
το στόρι χαμηλό
κι η σκάλα
στο φωταγωγό.

Σβήνουν τα βήματα στη σκάλα
κανείς θα πλανηθούμε μοναχοί
θάλασσες πόλεις έρημοι σταθμοί.
Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή
τι να καταλάβουμε οι φτωχοί.

Για πες μου μήπως ξέρεις
γι’ αυτήν που σου μιλώ
Άννα
τ’ όνομά της το μικρό.

Τη βλέπω κατεβαίνει
στέκεται στο σκαλί
και χάνεται για πάντα
στου κόσμου τη βουή.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (1 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 11362
      Σχόλια: 5
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Το περιβόλι του τρελ...
1969
[1] Είκοσι χρόνια δρόμος
1983
[1] Σαββόραμα
2001
[2] Λεπτομέρειες
1975
[2] Το τραγούδι γυμνό
1992
[3] Πάρτυ στη Βουλιαγμέν...
1983
[4] Τραγούδια έγραψα για...
1998
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Fotis @ 11-04-2005
   Ανώνυμο σχόλιο
17-11-2005
megalo tragoudi..dusnoito alla polu wraio,,etuxe na gnwrisw k egw tin Anna.
   Ανώνυμο σχόλιο
13-01-2006
Αννουλα
   Ανώνυμο σχόλιο
22-02-2006
Πού είναι το δυσνόητο...Αν ακούσεις τον Βέλτσο να μιλάει , θα πρέπει να αυτοκτονήσεις. Μάρη
   kkozani
23-08-2007 08:23
θυμαμαι τα απιστευτα πρασινα ματια της οταν την πρωτογνωρισα...το τελειο κορμί της....αννα...θυμαμαι οταν εμπαινα στο δωματιο σου και καθομουν στο μικρο τραπεζακι διπλα από το παραθυρο...αννα με τα λαμπερα ματια....που με βοηθησες και με στηριξες σε ολα τα εμποδια...δεν ξερω τωρα πια ποτε θα σε ξαναδω...να ξερεις ομως οτι σε λατρευω....μην χαθεις αννα.
   Ιχνηλάτης
16-05-2008 11:28
Θυμάμαι τον Νιόνιο το 1989(;) σε μιά συναυλία στην Σαλονίκη, όταν στην επωδό (ρεφρέν) του τραγουδιου, πηδηξε απο την σκηνή στα πρώτα καθίσματα όπου καθόταν η Άσπα και την έσυρε σε ένα μεθυστικό βάλς, ενώ το Παλέ σείονταν στην κυριολεξία!
Αθάνατε Νιόνιο!!!!!!


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο