Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224111 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Ίντα `χετε γύρου-γύρου - 1971       
 
Στίχοι:  
Νίκος Ξυλούρης
Μουσική:  
Γιάννης Μαρκόπουλος

Περιοχή:  
Κρήτη

Ίντα `χετε γύρου γύρου
κι είναι βαριά η καρδιά σας
δεν τρώτε και δεν πίνετε
και δε χαροκοπάτε
πριν να 'ρθει ο χάρος να μας βρει
να μας σε διαγουμίσει
να διαγουμίσει τσι γενιές
και να διαλέξει το άνδρες
και πάρει νιους για τ’ άρματα.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (1 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 6122
      Σχόλια: 6
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Γιάννης Μαρκόπουλος ...
1971
[1] Ο αρχάγγελος της Κρή...
1990
[2] Όσο κι αν δέρνει ο ά...
2012
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Kate @ 05-04-2005
   ΧΑΙΝΗΣ
07-01-2017 22:32
Τα ριζίτικα τραγούδια ανήκουν κυρίως στη Δυτική Κρήτη. Ωστόσο, είναι διαδεδομένα και στην Κεντρική Κρήτη.
Ρίζες, είναι οι υπώρειες και τα ριζίτικα τραγουδιούνται στα χωριά που βρίσκονται στους πρόποδες των ορέων. Από τις ρίζες των βουνών έλαβαν την ονομασία τους και τα τραγούδια: και από τον Ψηλορείτη (Ίδη) και τη Δίκτη, αλλά κυρίως τα Λευκά Όρη του Ν. Χανίων. Εξάλλου, υπάρχουν άλλες δύο απόψεις για την ονομασία "ριζίτικα": η μια δέχεται ότι πήραν το όνομά τους από την αρχαία Ριζηνία (Μεσκλά) και η άλλη διαπιστώνει, πως όπως π.χ. για άλλες κατηγορίες τραγουδιών υπάρχουν οι όροι "ανατολίτικα", "Μοραΐτικα" κλπ., έτσι αναλόγως τα τραγούδια της ρίζας, των προγόνων, της γενιάς, τα ονόμασε ο λαός Ριζίτικα.

Τα τραγούδια αυτά έχουν μακρά παράδοση και καλύπτουν πολλούς τομείς της έκφρασης του λαού, όπως τραγούδια της τάβλας (του τραπεζιού), της στράτας (εν πορεία), ενώ λέγονται επίσης στους γάμους, στις γιορτές και στις βαπτίσεις, όπως και σε περιπτώσεις γλεντιού. Η θεματολογία τους είναι ηρωικά - επαναστατικά κατά των κατακτητών, ιστορικά, αφηγηματικά, της ξενιτιάς, θρησκευτικά, αλληγορικά, της αγάπης, ποιμενικά κλπ. Η μουσική τους είναι σοβαρή και με στοιχεία πόνου.

Τα ριζίτικα τραγούδια δε χορεύονται.
Τραγουδιούνται σε 32 μελωδίες, ή ομαδικά - χορωδιακά, ή αρχικά άδεται ένα ημιστίχιο από έναν τραγουδιστή και κατόπιν αυτό επαναλαμβάνεται χορωδιακά από την παρέα (καθ' υπακοήν και κατ' αντιφώνησιν), ενώ αρκετά ριζίτικα είναι ιδιόμελα με δικές τους μελωδίες. Δεν υπάρχει πάντα ομοιοκαταληξία, ο στίχος δεν είναι πάντα δεκαπεντασύλλαβος αν και αυτός υπερέχει στατιστικά.
   netriofron
11-08-2016 11:00
1η εκτελεση του 1968 (Music–Box – ΜΒ 806 ). --------------- Β΄ φωνες: Θανάσης Σταυρακάκης και Βασίλης Σκουλάς.
   μουσόφιλος
30-04-2016 02:54
Το ριζίτικο είναι ένα τραγούδι υψηλής πνευματικότητας, που κρατά στα όπλα του την ζωντανή εκφορά – το στοιχείο της βιωματικής σχέσης με τον κόσμο. Η παρέα είναι ο φυσικός του τόπος. Η αποθησαύριση της Φύσης ως μεγάλης Μάνας και η επένδυση των συμβόλων της είναι ο τρόπος του. Η οπτική του αετού -μια υπεροπτική στάση καθαγιασμένη απ’ τη βεβαιότητα της ανωτερότητας της Ουτοπίας ως εργαλείου υπέρβασης του Θανάτου- είναι η δύναμή του. Η Ελευθερία ως ύψιστος τόπος που ανθεί ο άνθρωπος είναι η γοητεία του. Μια Ελευθερία με εφαλτήριο τον βαθύ σεβασμό στην παράδοση που τη θρέφει, μια Ελευθερία με γερές ρίζες.

Ο ριζίτης είναι ένας μερακλής σε διαρκές πένθος, σε στάση αποχωρισμού, σαν κάποιον που κάθε στιγμή φεύγει για τον πόλεμο. Τραγουδά το ρήγμα του κόσμου, μετατρέποντάς το σε μήτρα αναγέννησης, ανάστασης προς έναν ιδανικό τόπο, όπου η ζωή κι ο θάνατος έχουν την εγγύτητα ενός φύλλου που μπορείς να κρατήσεις στην παλάμη σου. Το βίωμα εδώ είναι συλλογικό όσο και διαχρονικό -στη φωνή του ριζίτη πάλλονται οι γενιές που άρθρωσαν τον ίδιο λόγο: αυτός ο άνθρωπος μιλά “εν ονόματι” -οι αιώνες μιλούν στο στήθος του- αποδεχόμενος ολάκερη την Ευθύνη της μοναδικής του Πράξης στη ροή αυτής της μεταλαμπάδευσης. Είναι αυτός που κάθε φορά παίρνει το όπλο από τα χέρια των προγόνων για να δώσει τη δική του εύστοχη -εύχεται- ντουφεκιά στο φάντασμα του θανάτου. Κάποιος μέσα του σταυροκοπιέται πριν. Να σκύψουμε με ευλάβεια να αφουγκραστούμε τον απόηχο αυτής της εικόνας μέσα στο ρήγμα της ζωής, είναι η μόνη μας έγνοια.Το ριζίτικο παραμένει μια θεραπεία σε διάρκεια, η ανοιχτή όσο και δύσκολη αγκαλιά της μεγάλης οικογένειας της ουτοπίας, μια σταγόνα θείου λόγου στην καθημερινότητα -ακόμα κι αν αυτή είναι ο πόλεμος- ενός λόγου που δεν αρνείται να βυθιστεί στον πόνο: τον υπερβαίνει αποδεχόμενο την ανθρώπινη αλήθεια του.

Μέσα απ’ αυτόν θα δημιουργήσει το σχίσμα σ’ αυτήν την καθημερινότητα, τον μετεωρισμό, θα γίνει το δέντρο που κρέμεται στον γκρεμό και βλέπει τη γη ν’ ανοίγεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Εδώ εμπεριέχεται η αυστηρότητα του δοσμένου εσωτερικού τόπου. Ο μύστης ελευθερώνεται μέσα απ’ τον κανόνα, θρέφεται απ’ την απαγόρευση. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του θηλυκού που αναδύεται απ’ αυτήν την υπόγεια θάλασσα; Η γυναίκα δεν υπηρετεί τον αρσενικό κόσμο. Όπως ακριβώς κι ο άντρας, στέκεται στο φως μιας δοσμένης μοίρας και την προεκτείνει πέρα απ’ τα όρια της γέννησης και του θανάτου της [yorgosmouloudakis.wordpress.com].
   DiAngelo
16-11-2007 11:51
   DiAngelo
12-10-2007 10:54
Μια μέρα μια Παρασκευή
θα πέσω να πεθάνω
και μια Λαμπρή θ'αναστηθώ
από το χώμα απάνω.
(Μαντινάδα του Ψαρόνικου
Ο Αρχάγγελος της μάνας μας της Κρήτης
αναλήφθηκε να ψέλνει με τους υπόλοιπους αγγέλους
την Παρασκευή 8-02-1980.
Σήμερα 12-10-2007 τον λατρεύουμε ακόμα!)
Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
   botonis
15-11-2006 06:50
PINETE KAI GLENTZETE
TO XARO MH PSIFATE
GIATI T'A8RWPOU I ZWH
MIAN ASTRAPI LOGATE


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο