Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110981 Τραγούδια, 253532 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Η φάμπρικα - 1974       
 
Στίχοι:  
Γιώργος Σκούρτης
Μουσική:  
Γιάννης Μαρκόπουλος


Η φάμπρικα δε σταματά
δουλεύει νύχτα μέρα
και πώς τον λεν το διπλανό
και τον τρελό τον Ιταλό
να τους ρωτήσω δεν μπορώ
ούτε να πάρω αέρα

Δουλεύω μπρος στη μηχανή
στη βάρδια δύο δέκα
κι από την πρώτη τη στιγμή
μου στείλανε τον ελεγκτή
να μου πετάξει στο αυτί
δυο λόγια νέτα σκέτα

Άκουσε φίλε εμιγκρέ
ο χρόνος είναι χρήμα
με τους εργάτες μη μιλάς
την ώρα σου να την κρατάς
το γιο σου μην το λησμονάς
πεινάει κι είναι κρίμα

Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός
ξεχνάω τη μιλιά μου
είμαι το νούμερο οχτώ
με ξέρουν όλοι με αυτό
κι εγώ κρατάω μυστικό
ποιο είναι τ’ όνομά μου




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 96.8%  (33 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 70761
      Σχόλια: 12
      Αφιερώσεις: 2
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Μετανάστες
1974
[1] Κύκλοι
1992
[2] Περάστε κόσμε
1984
[3] Τολμηρή επικοινωνία
1987
[4] Δεκαοκτώ Tribute στο...
2000
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   galanta, Νικόλας @ 08-11-2002
   gougafon
21-11-2020 09:19
Τα τραγούδια για τους μετανάστες έχουν συνδεθεί με τους αναστεναγμούς του Καζαντζίδη, πάνω στον πικρό λυγμό του Βίρβου. Αλλά εγώ προτιμώ τον δωρικό λόγο του Γιώργου Σκούρτη, όταν συνάντησε την καθαρή φωνή με την στεντόρεια άρθρωση του Λάκη Χαλκιά.

Ο σπουδαίος αυτός ερμηνευτής βρέθηκε το 1974, λίγες εβδομάδες πριν από την πτώση της Χούντας, με τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Ο τελευταίος είχε πάρει στα χέρια του τους στίχους του Σκούρτη, που μιλούσαν για την δύσκολη ζωή στην ξενιτιά. Ο δίσκος ονομάστηκε «Μετανάστες» και είναι σταθμός στην δισκογραφία μας. Εκτός από τον Λάκη Χαλκιά, στον ίδιο δίσκο συμμετείχε και η Βίκι Μοσχολιού.

Τα τραγούδια ήταν στην πραγματικότητα ιστορίες του συγγραφέα Σκούρτη. Αποτελούσαν μέρος ενός αφιερώματος στους Έλληνες μετανάστες και εξέφραζαν τον πόνο και την πίκρα των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τον τόπο τους, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Αλλά περιέγραφαν και την αγωνία εκείνων που έμεναν πίσω, περιμένοντας το γυρισμό, όπως στο γράμμα της γιαγιάς στην μάνα στο συγκλονιστικό, μέσα στην λιτότητά του, «Μιλώ για τα παιδιά μου».

Στο τραγούδι του Μαρκόπουλου «Η φάμπρικα» ο Λάκης Χαλκιάς ερμηνεύει υποδειγματικά τους στίχους του Γιώργου Σκούρτη, περιγράφοντας παραστατικά τις εμπειρίες των γκασταρμπάιτερ, των Ελλήνων εργατών στις γερμανικές φάμπρικες. Είναι η σκληρή δουλειά για την επιβίωση, οι εργάτες-επιστάτες που επιβλέπουν άλλους εργάτες, η κουβέντα με το διπλανό που δεν επιτρέπεται γιατί δεν υπάρχει χρόνος (που είναι χρήμα) για χάσιμο. Ο ο άνθρωπος που αλλοτριώνεται και γίνεται μια μηχανή δίπλα σε μηχανές, ένας ανώνυμος αριθμός σε μια απρόσωπη, παραγωγική διαδικασία.

Η «Φάμπρικα» έχει περάσει στην γλώσσα μας ως «το εργοστάσιο». Αλλά η ρίζα της λέξης είναι το λατινικό faber, που είναι ο ξυλουργός και εν τέλει ο τεχνίτης. Τις φάμπρικες ύμνησε φυσικά ο Καζαντζίδης, αλλά ο πρώτος που τις έβαλε στο τραγούδι ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης στο περίφημο «Σφυρίζει η φάμπρικα», που για πολλούς είναι και ένας ύμνος της εργατικής τάξης (πιο γνωστό και ως «Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά», από το ρεφρέν του).

Στον Μαρκόπουλο ο Σκούρτης έδωσε και άλλα τραγούδια που εντάχθηκαν σε δίσκους του. ένα από τα πιο εμβληματικά είναι φυσικά το "Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί".
Στίχους του Γιώργου Σκούρτη μελοποίησαν και πολλοί άλλοι μεγάλοι συνθέτες, όπως οι Σταύρος Ξαρχάκος, Δήμος Μούτσης ("Ε, ρε κοροϊδία" με την Πρωτοψάλτη), Γιάννης Ζουγανέλης ("Εγώ δεν θέλω γιατρικά γιατί έχω φίλους" με την έξοχη Ελένη Δήμου), Γιάννης Σπυρόπουλος-Μπάχ, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Κατσαρός, Μίμης Πλέσσας

*Στη μνήμη του Γιώργου Σκούρτη, που έφυγε στις 18 Νοέμβρη 2018 έχοντας ολοκληρώσει ένα σπουδαίο ταξίδι στην πεζογραφία και στο θέατρο, που κράτησε περισσότερο από σαράντα χρόνια...

(Από το blog Μουσικές Ιστορίες)
   JereLMFAO
02-02-2012 13:31
valte stis alles erminies to onoma tou titanoterastiou MITROPANOU!!
   omonoiakdeneimaikala
07-09-2011 20:27
gia poious milaei to legomeno tragoudi k poios einai o skopos t? osoi 3erous as m dosoun mia lisi !
   DIMITRIS 28
01-09-2009 15:34
ΤΕΛΕΙΟ..........
   giannis8181
02-05-2009 23:37
ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΑΚΟΡΤ. ΣΤΟΠΑΣ .ΣΤΙΚ ΣΤΑΛΕ ΜΕΓΑΛΕ ΧΑΛΚΙΑ
   ΛΟΦΟΣ
18-02-2009 03:52
υπάρχει και στο "Δεκαοκτώ-Tribute στο Γιάννη Μαρκόπουλο".Το ερμηνευει ο Γιαννης Κότσιρας
   mitso64
11-01-2009 03:17
βρε παιδια αν το χει καποιος στιλτε μου το
   T.S.K.
31-10-2008 02:14
Αυτο το τραγούδι, συγκινεί όσους απο εμάς ζούσαμε ως οικονομικοί μετανάστες στο εξωτερικό και οι γονείς μας δούλευαν σε αυτές τις φάμπρικες
   nikos
11-08-2008 13:51
Δεν αρκεί να σε κάνει να κλαις μόνο αυτό το τραγούδι,
πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε για να ζούμε
κι όχι να ζούμε για να δουλεύουμε...
κι αυτό που γράφτηκε για πρώτη φορά το '74?!!
ισχύει ακόμα και σήμερα... πράμα που σημαίνει
ότι η κατάσταση χειροτερεύει...
ο κώδονας κινδύνου κράζει αλλά δεν τον ακούει κανείς...
   epilektikos
25-07-2008 11:11
fovero tragoudi........k egw t akousa s sunaulia t markopoulou sthn chio s ektelesh xalkia k sugklwnhstika
   tinagk
17-04-2008 02:34
Ontws se kanei na klais... Xtes to akousa se sinavlia tou markopoulou kai evala ta klamata. Yperoxo
   Αφιερωμένο από efi - nicosia
για efi - nicosia
09-04-2008 04:41
afieromeno
   nicolas
21-12-2007 10:32
Τι τραγούδι... σε κάνει να κλαις...
   Αφιερωμένο από alitheia ego - ti noumero
για eho? - ,
21-02-2007 16:05
???????????


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο