Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99739 Τραγούδια, 241728 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ - 1975       
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Η πλατεία ήταν γεμάτη, με το νόημα που `χει κάτι απ’ τις φωτιές.
Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές
και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
κι ήσουν φως μου, κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή
σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ’ τα σημάδια, σαν σκυλί
με συνθήματα σκισμένα, σ’ έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί
στ’ αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,
και ζητώ πληροφορίες και υλικό,
να φωτίσω τις αιτίες που μ’ αφήνουνε μισό.

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ’ το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες, στους πολίτες, στους οπλίτες,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,

η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 88%  (25 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 38128
      Σχόλια: 12
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Δέκα χρόνια κομμάτια
1975
[1] Είκοσι χρόνια δρόμος
1983
[1] Σαββόραμα
2001
[2] Τραγούδια έγραψα για...
1998
[2] Εφ΄ όλης της ύλης / ...
2000
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   elenipeppa @ 01-03-2005
   in_rainbows
30-03-2009 09:26
Μου αρέσει ο τρόπος που συνδυάζεται ο έρωτας με τους πολιτικούς αγώνες
   paiktroni4
30-09-2008 13:50
opws kai n exei, to tragoudi einai k gamwww!!
***euxaristoume osous uperaspisthkan thn eleu8eria gia na tn apolambanoume emeiw shmera***
   KNE !!!
03-09-2008 02:02
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΤΑ ΞΕΧΑΣΕ ΟΛΑ?ΜΑ ΟΛΑ...
   kaiti75
05-05-2008 16:58
πόσες φορές δεν το είπαμε δακρύζοντας στο βραχάκι του Πανασσού!!!
   KONTHOM
21-08-2007 05:06
   KONTHOM
21-08-2007 04:01
   hawkwind78
07-01-2007 07:41
Σαν το άσπρο σου πουλόβερ βαμμένο με το πιο αληθινό κόκκινο χρώμα του κόσμου σε θυμάμαι σαν κατακόκκινη νιφάδα σε μια γιορτή που είχε σαν στοιχείο το κλάμα. Μα τι περίεργη γιορτή να γιορτάζω το χαμό σου καθώς εφευγες γελόντας. Ελπίζω να με θυμάσαι εκεί που πάς όπως θα σε θυμάμαι εγώ πάντα.

Σ'αυτους που χάθηκαν για να διαβάζω εγώ ελεύθερα αυτους τους στοιχους.
   darkblueflower
13-11-2006 14:18
Ena tragoudi p pragmatika me anatrixiazei...apo,ti katalaba milaei gia thn agaph kapoiou h opoia pethainei mesa ston agona("k esu efegges sth mesh olou t kosmou k hsoun fos m katakokkinh nifada se giorth").sugxoreiste an kano lathos.opos k na xei einai ena uperoxo kommati...
   Nandina
22-06-2006
Με αγάπη στους φίλούς που παλέυουν ακομα. Κουράγιο παιδιά
   Ανώνυμο σχόλιο
12-12-2005
Σου το αφιερώνω μάτια μου κι ας μ' έχεις πληγώσει τόσες φορές
   Ανώνυμο σχόλιο
14-11-2005
Είναι το καλύτερο τραγούδι γιατί εκφράζει των αγώνα των Ελλήνων
   Ανώνυμο σχόλιο
28-08-2005
Παντα δακρύζω οταν ακουω τους στίχους σαν να το εχω ζήσει....


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο