Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99537 Τραγούδια, 241249 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Μην περιμένετε αστειάκια - 1989      
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Μην περιμένετε αστειάκια και σάτιρες, γνωστοί μου ξένοι
για τις κλοπές του Κοσκωτά και του αρχηγού την ερωμένη
σ’ αυτά διαπρέπουν κάτι ατσίδες, κάτι μίμοι κάτι νάνοι
στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας κανείς ποτέ δε χάνει

Αν πάλι κρύβεστε στο φως, σαν στρουθοκάμηλοι αν γελάτε
σ’ αυτούς που είναι ότι ακριβώς κατηγορούν, σ’ αυτούς να πάτε
Μα εμείς που είμαστε οι ίδιοι οι ποιητές πώς να κρυφτούμε;
Οι κουρεμένοι επαναστάτες, τι να πούμε, τι να πούμε;

Πίσω απ’ τ’ αυτάρεσκα τραγούδια μας η σήψη προχωρούσε
Τις μπερδεμένες μας ζωές φαουστικά σκηνοθετούσε
Ήμασταν πάντοτε της ήττας που νικάει την εξουσία
και ξαφνικά μας παρεδόθη αληθινά, τι τραγωδία

Πού να `ναι τώρα οι συντηρητικοί, που να `ναι τώρα οι μετρημένοι;
Μείναμε μόνο αναρχικοί κι αριστεροί απελπισμένοι
Ήμασταν πάντοτε της ήττας που νικάει την εξουσία
και ξαφνικά μας παρεδόθη αληθινά, τι τραγωδία

Πώς να μην κλέψει ο Κοσκωτάς αφού ένα όραμα κονόμας
και ευζωίας και ανόδου ήταν το μέτρο ολονών μας
Αν η ζωή είν’ αυτοσκοπός αν είναι ο βίος φιλοτομάρης
πώς να μην είναι ο αρχηγός μας ένας μοιχός εβδομηντάρης;

Κι εγώ που είμαι ο πιο φριχτός πώς να βγω και να ξαναρχίσω
αν δε θερίσω ότι έσπειρα κι αν δε μετανοήσω;
Κι εγώ που είμαι ο πιο φριχτός πώς να βγω και να ξαναρχίσω
αν δε θερίσω ότι έσπειρα κι αν δε μετανοήσω;

Λοιπόν ας έρθουν του Κουτσόγιωργα οι δασύτριχοι πολίτες
και οι γνωστοί ιθαγενείς της «Αυριανής» οι τρωγλοδύτες
καλώς να έρθουν και οι φριχτοί μικρομεσαίοι να ξεσαλώσουν
χωρίς αυτούς τα μαγαζιά ούτε το φως δε θα πληρώσουν

Αξίζει αλήθεια να δεχτείς το σκυλολόι αυτού του Άδη
μόνο για να συναντηθείς με τους δικούς σου για ένα βράδυ
και οι δικοί μου είστε `σεις, γνωστοί μου άγνωστοι από χρόνια
απ’ της «Ρουλότας» τις βραδιές κι απ’ του «Ροντέο» τα τρομπόνια

Τα ίδια λάθη έχουμε κάνει εσείς κι εγώ, τα ίδια λάθη
μα η έξοδος μας προς το φως, στολίδια έχει αυτά τα λάθη
Ας ανταμώσουμε επιτέλους κι ο Θεός ας μας φιλήσει
ως του Απρίλη τις βροχές που θα λουστεί και θα νικήσει




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (1 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 7232
      Σχόλια: 2
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Το κούρεμα
1989
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Nefelie @ 17-02-2005
   ggeorgan
16-01-2007 04:50
Διόρθωση στην διόρθωση : Ο ένας Κοσκωτάς μου ξέφυγε και έμεινε Κωσκοτάς.
   ggeorgan
16-01-2007 04:48
Πολλά λάθη εδώ. Μέχρι και ο τίτλος γράφει για «αστεράκια» αντί για «αστειάκια»:

Ιδού μια πρόχειρη διόρθωση :

Μην περιμένετε αστειάκια και σάτιρες, γνωστοί μου ξένοι
για τις κλοπές του Κωσκοτά και του αρχηγού την ερωμένη
σ' αυτά διαπρέπουν κάτι ατσίδες, κάτι μίμοι κάτι νάνοι
στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας κανείς ποτέ δεν χάνει

Αν πάλι κρύβεστε στο φως, σαν στρουθοκάμηλοι αν γελάτε
σ' αυτούς που είναι ότι ακριβώς κατηγορούν, σ' αυτούς να πάτε
Μα εμείς που είμαστε οι ίδιοι οι ποιητές πώς να κρυφτούμε;
Οι κουρεμένοι επαναστάτες, τι να πούμε, τι να πούμε;

Πίσω απ' τ' αυτάρεσκα τραγούδια μας η σήψη προχωρούσε
Τις μπερδεμένες μας ζωές φαουστικά σκηνοθετούσε
Ήμασταν πάντοτε της ήττας που νικάει την εξουσία
και ξαφνικά μας παρεδόθη αληθινά, τι τραγωδία

Πού να 'ναι τώρα οι συντηρητικοί, που να 'ναι τώρα οι μετρημένοι;
Μείναμε μόνο αναρχικοί κι αριστεροί απελπισμένοι
Ήμασταν πάντοτε της ήττας που νικάει την εξουσία
και ξαφνικά μας παρεδόθη αληθινά, τι τραγωδία

Πώς να μην κλέψει ο Κοσκωτάς αφού ένα όραμα κονόμας
και ευζωίας και ανόδου ήταν το μέτρο ολονών μας
Αν η ζωή είν' αυτοσκοπός αν είναι ο βίος φιλοτομάρης
πώς να μην είναι ο αρχηγός μας ένας μοιχός εβδομηντάρης;

Κι εγώ που είμαι ο πιο φριχτός πώς να βγω και να ξαναρχίσω
αν δε θερίσω ότι έσπειρα κι αν δεν μετανοήσω;
Κι εγώ που είμαι ο πιο φριχτός πώς να βγω και να ξαναρχίσω
αν δε θερίσω ότι έσπειρα κι αν δεν μετανοήσω;

Λοιπόν ας έρθουν του Κουτσόγιωργα οι δασύτριχοι πολίτες
και οι γνωστοί ιθαγενείς της «Αυριανής» οι τρωγλοδύτες
καλώς να έρθουν και οι φριχτοί μικρομεσαίοι να ξεσαλώσουν
χωρίς αυτούς τα μαγαζιά ούτε το φως δεν θα πληρώσουν

Αξίζει αλήθεια να δεχτείς το σκυλολόι αυτού του Άδη
μόνο για να συναντηθείς με τους δικούς σου για ένα βράδυ
και οι δικοί μου είστε 'σεις, γνωστοί μου άγνωστοι από χρόνια
απ' της «Ρουλότας» τις βραδιές κι απ' του «Ροντέο» τα τρομπόνια

Τα ίδια λάθη έχουμε κάνει εσείς κι εγώ, τα ίδια λάθη
μα η έξοδος μας προς το φως, στολίδια έχει αυτά τα λάθη
Ας ανταμώσουμε επιτέλους κι ο Θεός ας μας φιλήσει
ως του Απρίλη τις βροχές που θα λουστεί και θα νικήσει


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο