Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98141 Τραγούδια, 239145 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ο Μίδας - 1993      
 
Στίχοι:  
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Μουσική:  
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος


Βλέπω στο γυαλί ένα χαμόγελο σφιχτό
κι ένα δάχτυλο που όλο εμένα δείχνει,
δώσε μου την τύχη σου αν θεσ να δεις καλό
κι ό,τι πιάνουμε θα γίνεται χρυσό.

Κλείνω και κλειδώνω, πάω και πέφτω στο νερό,
όλη η θάλασσα χρυσάφι μαύρο
κι άλλοι προσκυνάνε έναν ταύρο για Θεό,
έναν ταύρο που `χουν φτιάξει από χρυσό.

Τον Μίδα ακούω, τον βασιλιά,
να κλαίει για τα χρυσά του τα παιδιά,
του Μίδα τα δισέγγονα τον ξέχασαν.

Όλα σού γυαλίζουν, σε τραβάνε από μακριά,
ό,τι λάμπει τώρα είναι χρυσάφι,
μα όσο τα πλησιάζεις, όλα γίνονται φωτιά
κι έτσι καίγεσαι μαζί με τα ξερά.

Βλέπω στο γυαλί ένα χαμόγελο σφιχτό
κι ένα δάχτυλο που όλο εμένα δείχνει,
δώσε μου την τύχη σου αν θεσ να δεις καλό
κι ό,τι πιάνουμε θα γίνεται χρυσό.

Τον Μίδα ακούω, τον βασιλιά,
να κλαίει για τα χρυσά του τα παιδιά,
του Μίδα τα δισέγγονα τον ξέχασαν.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 222
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Στη λίμνη με τις παπ...
1993
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Χριστόδουλας @ 23-10-2017


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο