Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100472 Τραγούδια, 242933 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Βροχή - 2016       
 
Στίχοι:  
Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική:  
Γιώργος Σαμπάνης


Βρέχει,
έλα και κανε μου παρεα κι αγκαλιά,
σώμα με σώμα,
να μην ποτίζεται του φόβου μας το χώμα
και να ζεσταίνουν οι ανάσες την καρδιά·
σκληρή η αλήθεια που τη λένε μοναξιά.
Βρέχει,
τους κεραυνούς και τις σιωπές ποιος τα αντέχει·
πονούν τα λάθη μαζί με τα σωστά,
τώρα πια.

Πες μου αν με αρνείσαι,
ή η αγάπη μου είσαι
κι αν ακόμα σ'έχω,
να ξέρω αν ζω.
Σαν παιδί που κλαίει
κι η βροχή μού φταίει,
σε αθωώνω για να επιζώ.
Πες μου αν με σβήνεις,
ή τη φλόγα πίνεις
και μεθάς με μένα
όπως εγώ.
Μα άμα βρει μαχαίρι,
το δικό σου χέρι,
πώς να κάνει ξέρει
το Ένα, μισό.

Βρέχει,
ο ουρανός είναι μεγάλος κι εχθρικός.
Κάνω ένα βήμα,
όμως ξανάρχεται του πανικού το κύμα·
αλλάζεις χρώματα και κρύβεις κάθε φως,
αν κάποιου άλλου τώρα είσαι θυσαυρός.

Άκου,
Είν’ η φωνή μου που παλεύει από κάπου,
μέσα σου να'ρθει, του πόθου συνεργός·
πες μου πώς...




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (2 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 1683
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Λόγια που καίνε
2016
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 13-02-2017


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο