Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100475 Τραγούδια, 243054 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Μονόλογος μιας φυλακής      
 
Στίχοι:  
Βασίλης Σιοκορέλης
Μουσική:  
Βασίλης Σιοκορέλης


Οι πιο όμορφες στιγμές, αυτές που περνώ
φωνές μες στα βράχια της μνήμης, σαν τότε
που γέμιζε η νύχτα αστέρια, θαρρώ
και πέφταν στο τζάμι σαν πύρινες φλόγες

Φωτιές των ονείρων, της νύχτας φωτιές
που η μνήμη κρατά αιώνια αναμμένες
ανέγγιχτες, αμόλυντες στου χρόνου τη σκόνη
κι αέρας της λήθης κοντά δε ζυγώνει
μον’ μένει μακριά, αλλού να φυσά...

Λήθη ειν'το φως του ήλιου του ψεύτη
σκεπάζει βουλές, σκεπάζει επιθυμίες
το πλανεμένο άνοιγμα του βλεφάρου
απλώνει σεντόνι στης νύχτας το φως

Οι πιο όμορφες στιγμές, αυτές που περνώ
στης Κυριακής το ξύπνημα, νομίζω ξεκινάω
μα πάνω στο τοίχο, τρεις δέσμες φωτός
σαν κάγκελα φυλακής να μοιάζουν, γερνάω...




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 640
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   vctoixos @ 09-03-2016


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο