Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
74317 Τραγούδια, 225451 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Γιγάντιες σκέψεις      
 
Στίχοι:  
Άγγελος Σικελιανός
Μουσική:  
Μίκης Θεοδωράκης


Γιγάντιες σκέψεις, σα νέφη πύρινα ή νησιά πορφυρωμένα
σε μυθικὸν ηλιοβασίλεμα, άναβαν στο νου μου,
τι όλη μου καίονταν μονομιάς η ζωή στην έγνοια
της καινούργιας λευτεριάς Σου, Ελλάδα. γι᾿ αυτό δεν είπα:

Τούτο είναι το φως της νεκρικής πυράς μου...

Δαυλός της Ιστορίας Σου, έκραξα είμαι, και να,
ας καεί σαν δάδα το έρμο μου κουφάρι, με την δάδα τούτην,
ορθός πορεύοντας, ως με την ύστερη ώρα,
όλες να φέξουν τέλος οι γωνιές της οικουμένης,
ν᾿ ανοίξω δρόμο στην ψυχή, στὸ πνεύμα, στὸ κορμί Σου, Ελλάδα.

Είπα, και εβάδισα
κρατώντας τ᾿ αναμμένο μου συκώτι στον Καύκασό Σου,
και το κάθε πάτημά μου ήταν το πρώτο,
κι ήταν, θάρρευα, το τελευταίο,
τι το γυμνό μου πόδι επάτει μέσα στὰ αίματά Σου,
τι το γυμνό μου πόδι εσκόνταυε στα πτώματά Σου,
γιατί το σώμα, η όψη μου, όλο μου το πνεύμα καθρεφτιζόταν,
σα σε λίμνη, μέσα στα αἱματά Σου.

Εκεί, σε τέτοιον άλικο καθρέφτη. Ελλάδα, καθρέφτη απύθμενο,
καθρέφτη της αβύσσου, της Λευτεριάς Σου και της δίψας Σου,
είδα τον εαυτό μου βαρύ από κοκκινόχωμα πηλό πλασμένο,
καινούργιο Αδάμ της πιο καινούργιας Πλάσης
όπου να πλάσουνε για Σένα μέλλει. Ελλάδα.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1121
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 30-11-2015


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο