 |
| | Το πολλαπλό σου είδωλο  |  | | |
Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής
Μουσική: Αργύρης Μπακιρτζής
Πρώτη εκτέλεση: Αργύρης Μπακιρτζής
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας
Συχνάζεις στο "Μικρό καφέ"
κι εγώ στη Μυροβόλο
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Εγώ ξυπνάω απ' τις εφτά
κι εσύ το μεσημέρι
κι όταν τινάζω τα χαλιά
στο βόλεϊ πάντα τρέχεις
Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά
κι εγώ έντεκα με μία
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Μα πού θα πάει ο καιρός
κι οι βουρλισμένοι χρόνοι
θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο
ξανά ν' ανταμωθούμε
|
| | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Αναγνώσεις: 7552
Σχόλια: 10
Αφιερώσεις: 6
| | | | | | | |
|  dalaras.com @ 07-11-2002 |
odussebax
22-08-2006 13:35 |
αντιγραφη απο την εφημεριδα #αυγη#
Πάντοτε στη "Μυροβόλο Άνοιξη" όπου συχνάζαμε
επιπολάζοντας και πολιτικολογώντας και αμπελοφιλοσοφώντας (τύποις και εν πράγμασι) εμείς οι ψαγμένοι. Οι άλλοι συχνάζανε στο "Μικρό καφέ", πρώτο δείγμα μιας εποχής που ερχόταν πλησίστια κι εμείς δεν είχαμε καταλάβει τίποτα~ μας ένοιαζαν μόνο οι ευωδιές. Το έχει τραγουδήσει κι αυτό ο Αργύρης: "Συχνάζεις στο 'Μικρό καφέ' κι εγώ στη 'Μυροβόλο'". Σαφής ο διαχωρισμός, σήμαινε διαφορά αντιμετώπισης του κόσμου, πριν γίνουν όλα ίσωμα. Άλλο "Μικρό καφέ" κι άλλο "Μυροβόλος". Γι' αυτό τσαντίζομαι όταν ακούω την νταλαρική εκδοχή "συχνάζεις στα μικρά καφέ... κ.λπ.". Όχι μωρέ. Άλλο "στα" που είναι γενικώς και αορίστως τα μικρά καφέ, κι άλλο "στο" που είναι τρόπος και αντίληψη ζωής εν αντιθέσει με τη μυροβόλο. Την άνοιξή μας. Εδώ που συχνάζουμε ακόμη. Ως αντίληψη ζωής. Θέλω να πω, ότι για μένα το ζαχαροπλαστείο "Μυροβόλος Άνοιξις" είναι μια μικρή ακρόπολη με τις Καρυάτιδες της εφηβείας μου, με τα κλεμμένα μάρμαρα των ονείρων μου, και τον Παρθενώνα των ελπίδων μου, με τα αναθήματα των νεροπότηρων και των ουζοπότηρων μπροστά στους ικέτες που δεν εξεδίψαν κι ούτε πρόκειται να ξεδιψάσουν. Και θέλω επίσης να πω ότι παρά τις βαριές απώλειες που υποστήκαμε, η άνοιξη παραμένει μυροβόλος. Κώστας ΚΑΝΑΒΟΥΡΗΣ | scieda
12-01-2008 04:20 | odussebax, πολύ ενδιαφέρουσα η γνώση που μας κόμισες. Ο Νταλάρας είναι απλά Νταλάρας. Ωστόσο, και ο Αργύρης τραγουδά "στα μικρά καφέ", πληθυντικός. Αν και από αυτά που διάβασα στο σχόλιο σου, θα προτιμούσα κι εγώ να λέει "στο μικρό καφέ".
Όπως και να χει, μπράβο για την ευαισθησία σου... | katerinakon
05-02-2008 02:49 | poly wraio kommati...
den to exw akousei omws apo mpakirtzi...pou mporw na to vrw? | paparos
28-06-2008 | Παρα πολυ ωραιο κομματι!!!Ακους στιχους με ποιοτητα βρε αδερφε!!ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Για την πολλη καλη δουλεια  | Ιχνηλάτης
10-07-2008 05:20 | Λοιπόν, για να σας διαφωτήσω άκόμη περισσότερο, ώς Καβαλίωτης λέω τα εξής:
Ο odussebax (μέσα απο το σχόλιο της εφημερίδας που ξεσήκωσε) έχει απόλυτο δίκιο, αλλα πέφτει σε μιά φιλολογική δίνη (το σχόλιο) και δεν ξεκαθαρίζει επαρκώς το τοπίο.
Η ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ ΑΝΟΙΞΙΣ ήταν (και είναι) ένα καφε-ζαχαροπλαστείο, πολύ λαικό σήμερα. Κάποτε υπήρξε το πολυτελέστερο μαγαζί της Καβάλας και ήταν το κέντρο της τότε νεολαίας (1978-83).
Αλλα τότε στην είσοδο της πόλης αρχισαν να ξεφυτρώνουν οι πρώτες μοντέρνες καφετέριες-μπαρ (με πρώτο και καλύτερο 'ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ" όπου τραβηξαν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα όλη την νεολαία, με αποτέλεσμα τα μαγαζιά των ψαράδικων να κλείσουν σχεδόν όλα.
Όλα;; όχι !! Ένα μαγαζί αντιστάθηκε και αντιστέκεται ακόμη και σήμερα στα σημεία των καιρών. (Αυτό για τους FUN του Asterix).
'Η ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ ΑΝΟΙΞΙΣ" της Καβάλας. Ή η σκέτη "ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ" της νεολαίας!! Aλλαξε πολλούς ιδιοκτήτες. Όμως δεν έκλεισε και διατήρησε το παλιομοδίτικο ονομά της.
Αυτο άδραξε και ο Αργύρης, που σαν γνήσιος ποιητής και άνθρωπος της τέχνης δεν ήταν δυνατόν, να του ξεφύγει ένα τέτοιο θέμα!
Περιγράφει λοιπόν τους δυο αντίθετους κόσμους.
Τον έναν τον μοντέρνο που κινείται στους ρυθμούς της εποχής και τον ακολουθούν σχεδόν όλοι δεμένοι με κλωστές απο τις μύτες πίσω απο μοντέρνα γκομενάκια και ο άλλος,,,,,,ο παλιομοδίτικος ο γερασμένος, μα ο γνήσιος, ο λαικός, ο ωραίος, ο ρομαντικός, ο δύσκολος.
Τώρα, όσο αφορά την ερμηνεία του Νταλάρα.
Πουθενά ο Νταλάρας δεν λέει "στα μικρά καφέ". Σε άλλες εκτελέσεις το έχω ακούσει, αλλά ποτέ απο τον Νταλάρα. Άλλως τε, ειναι γνωστή η έπαγγελματική (αλλά και η αγάπη του γενικά για το σωστό) τελειομανία του Γιώργου. Δεν θα έκανε ποτέ ένα τέτοιο ατόπημα, που θα χαλούσε την μαγεία του κομματιού. Ο Νταλάραε έχει φοβερό καλιτεχνικό ένστικτο και το έχει αποδείξει, τραγουδώντας κομμάτια άγνωστων συνθετών και στιχουργών.
Άν και "όβιος" του όμως, προτιμώ την ερμηνεία του Μπακιρτζή , για την αυθεντικότητα του και την μοναδικότητά του.
Απλά, άν δεν υπήρχε η ερμηνεία του Νταλάρα, το συγκεκριμένο τραγούδι και ο Μπακιρτζής ,θα ήταν παντελώς άγνωστοι όπως και τα περισσότερα υπόλοιπα υπέροχα τραγούδια του. Ίσως μόνον οι Καβαλιώτες να τα γνώριζαν.
Πιστεύω πως ο Μπακιρτζής, "θυσιάσε" ένα του τραγούδι, ( ισως το καλύτερο) χάριν της αναγνωρισιμότητας.
Τελικά στο συνολό του το τραγούδι, μιλάει για την διαφορά των κοινωνικών ομάδων με βάση τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση, εξαιτίας των διαφορών των κοινωνικών τάξεων και των γκέτο που δημιουργήθηκαν.
ΥΓ. ψάχτε για τους Χειμερινούς κολυμβητές και τον Α. Μπακιρτζή άν θέλετε ποιότητα και διαχρονικότητα και δεν θα χάσετε.
Το τραγούδι "στον Παγασητικό" π.χ. είναι υπέροχο.
Το θεωρώ κάτι παραπάνω απο τέλειο. | Ιχνηλάτης
11-07-2008 01:14 | Α!!! και κάτι σημαντικό:
"ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ" δεν υπάρχει απο χρόνια.
Ενώ "Η ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ ΑΝΟΙΞΙΣ" λειτουργεί κανονικά σάν παραδοσιακό καφενείο, τραβώντας τα βλέμματα αυτών που γνωρίζουν την ιστορία.
Αναμνήσεις που ζούν ακόμη και σήμερα σ` ένα μαγαζί θρύλος.
| alekos___22
20-02-2009 12:41 | Η μυροβολος ανοιξις.... Παλαιοτερα ηταν ενα καφενειο οπου συχναζαν ατομα καποιας ηλικιας για καφε, χαρτακι και ταβλι...
Τα τελευταια χρονια εχει ανακαινιστει, έχει αποκτήσει εναν ιδιαίτερο χαρακτηρα τοσο ως χωρος όσο και ως μουσική επένδυση του χωρου.
Ενα απο τα μερη που αξιζει να επισκεφθει καποιος στην Καβαλα | KWMATOYLA
04-03-2009 03:04 | Από τον πρώτο δίσκο των Χειμερινών Κολυμβητών που φέρει το όνομα τους
Πατριώτες, Γεια σας - Ένας εσωτερικός μετανάστης από τους απέναντι, που συχνά μας τιμά ο Αργύρης με τους στίχους του. | ORLANDINA
11-10-2009 09:13 | καταπληκτικο τραγουδι και στιχος και απιστευτη μουσικη!!! ευχαριστουμε για τις παραπανω πληροφοριες! πολυ ενδιαφερουσες! | MarEngLeS
28-10-2009 04:01 | από εδώ:
http://www.ideopolis.gr/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=26&viewmode=flat&order=ASC&start=95
Το πολλαπλό σου είδωλο
Αυτό το τραγούδι έγινε επιτυχία από τον εθνικό μας τραγουδιστή. Είναι ωραίο τραγούδι, με τρία μέρη, ένα το γνωστό και άλλα δυο εισαγωγικά, αλληλένδετα μεταξύ τους. Στην πιο γνωστή εκδοχή υπάρχει μόνο το τρίτο μέρος, αφού φαίνεται ότι τα δυο πρώτα κρίθηκαν, κακώς, χωρίς ενδιαφέρον. Πρέπει να πω ότι δέκα χρόνια μετά την έκδοση ενός τραγουδιού μπορεί ο οιοσδήποτε να το εκτελέσει.
Η ιστορία της πρώτης εγγραφής του έχει πολύ ενδιαφέρον. Την πρώτη πλευρά του του πρώτου μας δίσκου, την είχαμε γράψει σε διάστημα ενός μηνός περίπου, ενώ τη δεύτερη δεν προλάβαμε. Ενδιάμεσα αλλάξαμε κιθαρίστα, ο Παπάζογλου δεν είχε κονσόλα για να μας ηχογραφήσει κι έτσι καθυστερούσαμε πάνω από έξι μήνες να ολοκληρώσουμε το δίσκο. Ένα μεσημέρι παίρνει τηλέφωνο ο Παπάζογλου και μας λέει ότι βρήκε κονσόλα για μερικές ώρες, από μια άλλη ηχογράφηση που είχε τελειώσει πιο γρήγορα. Πήγαμε στο στούντιο και η δεύτερη πλευρά γράφτηκε όλη σε ένα απόγευμα, σε τρεις ώρες! Το τραγούδι αυτό το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή είναι αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου, ανεβαίνει πολύ ψηλά προς το τέλος. Το παίξαμε μια φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού, μάλλον με καμιά κοπέλα, και βιαζόταν, οπότε εξοργίστηκε και μίλησε άπρεπα. Ένοιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος, ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω.
Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί , ως από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου.
Το τραγούδι μιλά για το σπίτι μου στην 7ης Μεραρχίας, ένα από τα τέσσερα που έχω αλλάξει σε 27 χρόνια στην Καβάλα. Ο στίχος "...το πολλαπλό σου είδωλο, στα κρύσταλλα κοιτάζω" αναφέρεται στα κρύσταλλα με κατακόρυφες λωρίδες, που πολλαπλασιάζουν τις σκιές, της εξώπορτας του διαμερίσματος. Ακόμη χρησιμοποίησα λέξεις και εκφράσεις που είχε πει εκείνη: "θέλεις, θέλω πάντα, έχεις κέφι, έχω πάντα, έλα απόψε, μην περάσεις, μωρό μου, δε θέλω, μην έρθεις, δεν έχω κέφι, μην έρθεις, ίσως έρθω, μην περάσεις, μωρό μου". Με το στίχο "συχνάζεις στο Μικρό Καφέ κι εγώ στη Μυροβόλο" γίνεται μια αντιπαράθεση ανάμεσα στα δυο αυτά στέκια της Καβάλας. Το Μικρό Καφέ ήταν, κατά κάποιο τρόπο, πιο σινιέ, κι εκεί σύχναζαν κυριλέ, της πλάκας κυριλέ, τύποι, ενώ οι θαμώνες της Μυροβόλου ήταν, θα έλεγα, πιο αδέσμευτοι μέχρι οριακά φρικιά. Το τραγούδι περιγράφει επακριβώς αληθινές καταστάσεις.
Ο στίχος "στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά" αναφέρεται στο παλιό μπαράκι του Σαλαβάτη στη Βενιζέλου, το Vanitas, στο οποίο πήγαινα κάπου-κάπου (ένα από τα ελάχιστα μαγαζιά της Καβάλας, στα οποία σύχναζα).
Από το πάρκο στη Μυροβόλο
Συμπληρωματικό του προηγούμενου, για τη διαδρομή από το πάρκο, με το γήπεδο του βόλεϊ, μέχρι τη Μυροβόλο, όπου σύχναζα, και η ηρωϊδα ερχόταν ή ήλπιζα να έλθει να με συναντήσει. Το τραγούδι αυτό στάθηκε η αφορμή της συνεργασίας μας με τη Μπάντα της Φλώρινας. Ψάχναμε να βρούμε μια μπάντα και μας είπαν ότι κάπου στην Κοζάνη ζει ο μάγος του κλαρίνου Χάρι Τζέιμς. ΄Επαθα πλάκα. "Ποιος είναι αυτός ο Χάρι Τζέιμς;" ρώτησα παντού. Τελικά ήταν ένας ντόπιος, τσιγγάνος που είχε πάει στην Αμερική και γύρισε μ' αυτό το ψευδώνυμο. Έπαιζε κλαρίνο, σπουδαίος μουσικός, αλλά δεν μπόρεσα να τον βρω. Μετά φτιάξαμε μια μπάντα με καθηγητές από ωδεία της Θεσσαλονίκης, αλλά το αποτέλεσμα ήταν μάλλον τυπικό και σφιγμένο, ενώ από παλιά ονειρευόμουνα μια μπάντα λαϊκή που θα έπαιζε πολύ ελεύθερα. Τη βρήκαμε στη Φλώρινα, μετά από ένα επεισοδιακό ταξίδι, όπου η παλιά Μερσεντές μου 170S, του 1949, τα έφτυσε στην τελευταία ανηφοριά, στο πρόσωπο του Τάσου το Βαλκάνη, "άρχοντα" της Δυτικής Μακεδονίας στο κλαρίνο, και στη μπάντα του.
Η συνάντηση και η συνεργασία μαζί τους μας χάρισαν αξέχαστες στιγμές και μια βαθιά φιλία.
- Aργύρης Μπακιρτζής. |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|
