Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
57523 Τραγούδια, 183947 Ποιήματα, 25229 Μεταφράσεις, 26491 Αφιερώσεις
 

 Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ - 1964       
 
Στίχοι:  
Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική:  
Μίκης Θεοδωράκης


Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ’ τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ’ αίματα!



 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 91.6%  (50 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 69481
      Σχόλια: 29
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Το Άξιον Εστί
1964
[1] Η Ελλάδα του Μίκη
1995
[1] Έπος
2003
[2] Ο Κώστας Χατζής τραγ...
1966
[3] Το Άξιον Εστί
1988
[3] Ρωμιοσύνη-Άξιον Εστί
2006
[4] Μίκης Θεοδωράκης - 7...
2000
[5] Γιάννης Κότσιρας Liv...
2002
[5] Άξιον Εστί - Πνευματ...
2002
[6] Η Μαρία Φαραντούρη τ...
2004
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   dalaras.com @ 07-11-2002
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
Πρώτα ο σερ,μετά όλοι οι άλλοι   ( Μόρτης )
   Ανώνυμο σχόλιο
26-01-2005
οτι και να γράψω ειναι λίγο.Τετοιοι στιχοι δεν ξαναγράφονται.
   Ανώνυμο σχόλιο
08-03-2005
θεικός ο Μπιθικωτσης
   Ανώνυμο σχόλιο
11-05-2005
Δεν με νοιαζει ποιος το λεει....μενω απλα στο μεγαλειο των στιχων...δικαιωμα εχει να το τραγουδαει ο καθενας
   Ανώνυμο σχόλιο
01-06-2005
Ολόκληρη η ομορφιά της Ελλάδας συμπυκνωμένη στους υπέροχους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη.Και ο Γρηγόρης φρόντισε να ζωντανέψει με τη φωνή του αυτές τις μαγικές εικόνες.ΑΘΑΝΑΤΟς ΕΙΣΑΙ SIR
   Ανώνυμο σχόλιο
21-09-2005
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΕΙ Ο ΣΕΡ ΜΕ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ. ΜΗΝ ΤΟ ΣΗΖΗΤΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ. ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΗΘΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΤΟ ΕΙΠΕ ΚΑΛΑ. ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟ ΜΠΙΘΗΚΩΤΣΗ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟ ΝΤΑΛΑΡΑ. ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ.
   Ανώνυμο σχόλιο
17-01-2006
12 στιχους γεματη με ΕΛΛΑΔΑ! (Theo...Πατριδα ειναι μονο μια...Κυπρος)
   Ανώνυμο σχόλιο
24-01-2006
Δάκρυα στα μάτια
   Ανώνυμο σχόλιο
02-02-2006
Τώρα δεν είναι λίγο κουλό, τέτοια τραγούδια να μπαίνουν στη σελίδα του Νταλάρα και του Κότσιρα? Επειδή τους έβαλε ο Μίκης να τα πούν? Δικαίωμά του και δεν λέω ότι δεν τα είπαν καλά, αλλά στη συνείδηση του κόσμου, θα είναι του Μπιθικώτση...για πάντα...
   Ανώνυμο σχόλιο
08-02-2006
I feel the chords of my heart move!
   Ανώνυμο σχόλιο
18-02-2006
Ουδείς αναντικατάστατος. Ο Μπιθικώτσης υπέροχος αλλά δεν ζει πια! Κάποιοι πρέπει να συνεχίσουν να τα λένε. Νομίζω ότι τέτοια τραγούδια μόνο ο Νταλάρας και ο Κότσιρας μπορούν να τα αποδώσουν πλέον σωστά.Καλός ο δάσκαλος (Μπιθικώτσης) αλλά καλοί και οι μαθητές (Νταλάρας, Κότσιρας). Εξάλλου, νομίζω ότι δεν έχουμε να δείξουμε και τίποτα καλύτερο από άλλους σύγχρονους ερμηνευτές. Οι καλοί είναι πολύ-πολύ λίγοι. Μεταξύ αυτών Νταλάρας-Κότσιρας.
   Ανώνυμο σχόλιο
28-02-2006
SIR gia panta kai kanis allos !!!!!!
   Ανώνυμο σχόλιο
23-04-2006
Τότε να τα βάλουμε και στη σελίδα του Μητσιά που τραγούδησε το ʼξιον εστί σε περιοδείες σε όλη την Αμερική και Ευρώπη, και στου Πέτρου Γαιτάνου και στου Μάριου Φραγκούλη με την αξέχαστη συναυλία του στο Ηρώδειο...Όλοι το έχουν πει πάρα πολύ ωραία...
   Ανώνυμο σχόλιο
30-05-2006
ΑΘΑΝΑΤΟΣ Ο SIR...
   Ανώνυμο σχόλιο
05-07-2006
Παίδες δεν υπάρχει λόγος τσακομών. Όσοι ξέρουν από ελληνική μουσική καταλαβαίνουν. Αλλα διστιχώς τα τηλεοπτικά πανυγήρια μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε τις ρίζες μας. Σερ για πάντα και Μίκης rules !!
   Ανώνυμο σχόλιο
05-07-2006
Edika o SIR anantikatastatos filraki. Tou ebgaine abiasta kai apo kardia
   Ανώνυμο σχόλιο
07-07-2006
ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ!!!!
   Ανώνυμο σχόλιο
07-07-2006
ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ : ΕΛΛΑΣ
   ΧΑΙΝΗΣ
29-12-2006 15:10
Ο ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΟΧΘΗΣ
Διαλέγω τώρα να μιλήσω για το αυτοβιογραφι¬κό έργο τον Μίκη Θεοδωράκη «Οι δρόμοι τού Αρχάγγελου», τώρα πού έχει σηκωθεί εναντίον του ή λοιμική όλων των ανέμων. Και διαλέγω τώ¬ρα να μιλήσω, γιατί στη μοναξιά του, τη δύναμη του μόνου ανθρώπου, όπως θα 'λεγε ό Ίψεν, θέλω να τον επισκεφτώ, και τώρα πού όλοι του έχουν στρέψει την πλάτη, υποκριτικά καμωνόμεναι τούς «καθαρούς», νά τού δηλώσω δημόσια το θαυμα¬σμό μου για ο,τι προσέφερε στον πολιτισμό της χώρας του. Για το βαθύ λόγο πού ανέβασε με το ζεμπίλι του στην επιφάνεια μοχθώντας συχνά μό¬νος στό βάθος του ορυχείου, σκάβοντας το δύσχρη¬στο υλικό των ανήκουστων άπ' άλλους κελαηδισμών, τους κρυμμένους ήχους της μέσα πατρίδας.
Ό Μίκης Θεοδωράκης είναι είναι φυσικό φαινό¬μενο, όπως εξάλλου κάθε ιδιοφυία. Τι σημαίνει τάχα αυτό; Το αντιλαμβανόμαστε; Συνήθως οι συγκαιρινοί δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την Ιδέα ότι έζησαν δίπλα, μαζί με 'ένα σεισμό, μία θύ¬ελλα, μία αστραπή, μία τρικυμία. Τα φυσικά φαι¬νόμενα προκαλούν το δέος, γιατί πάντα ή δεινότης, καθώς είναι σύμφυτη με το αιφνίδιο, το παρά¬δοξο, το ανοίκειο, το απρόσιτο, το δυσπρόσιτο, μας γεμίζει με τρόμο πού δεν μπορούμε να εξηγή¬σουμε την αίτια του. Τα φυσικά φαινόμενα ενέχουν κάτι από το μεταφυσικό ρίγος, από τη γεύση τού αγνώστου και το μυστήριο της θεότητας.
Κάποιοι άνθρωποι, ιδιαίτερα καλλιτέχνες αλλά και πολλοί συγγραφείς, εφευρέτες, εξερευνητές και επιστήμονες, επειδή ακριβώς ανοίγουν τη θύρα τού απροσδιόριστου ή τού άπιαστου, ακόμη τού άπλαστου, τού τρομερού προσώπου τού αδιαμόρφωτου και μας οικειώνουν με την αποτρόπαιη εικόνα του, έχουν στή φύση τους κάτι από τη δαιμόνια ουσία.
"Όσο συμπαντικό και γόνιμο είναι το φαουστικό πνεύμα, άλλο τόσο αρνητικά γόνιμο είναι και το μεφιστοφελικό. Οι δύο πόλοι, το θείο και το δαι¬μόνιο, λειτουργούν, μάλλον συλλειτουργούν, ως ολοκληρώματα, ως παραπληρώματα της οντότη¬τας. Πώς το 'λεγε ό Ηράκλειτος; Το ένα μεταπίπτει στο άλλο, μέσα στην άρνηση γεννιέται ή θέση, μέσα στη θέση επωάζεται ή άρνηση.
Ή φύση είναι πέραν της ηθικής, πέραν της κλί¬μακας των αξιών και των κανόνων πού ή ανθρωπό¬τητα εφεύρε για να ταξινομεί τον κόσμο και τις συμπεριφορές.
Το φυσικό φαινόμενο συμπεριφέρεται ερήμην της ιστορίας και συχνά εναντίον της. Το ηφαίστειο της Αίτνας δεν γνωρίζει το «κακό» πού έχανε στην Πομπηία ούτε ό Νείλος «έμαθε» ποτέ τις ευεργε¬σίες πού προσέφερε στην Αίγυπτο. Οι καταρράχτες τού Νιαγάρα δεν γνωρίζουν τις κατηγορίες τού «υψους», τού «φοβερού», τού «θεογονικου», τού «τουριστικού».
Συμβαίνει συχνά οι άνθρωποι να γέννιουνται με τη σφραγίδα της δωρεάς από τη φύση, να συμπερι• φέρονται ακριβώς σα φυσικά φαινόμενα, δηλαδή να σκορπούν τη γόνιμη η την αρνητική τους επί¬δραση με το σπάταλο τρόπο πού μόνο ή οικονομία της φύσης γνωρίζει. Ή φύση παράγει σπέρμα ποι¬κίλης μορφοποιητικής αποτελεσματικότητας. Ή φύση επιδιώκει ένα σκοπό σύμφυτο με την ουσία της, τη φυσίωση. Μέσα σε κάθε φυσικά φαινόμενο εκλύεται μία ποσότητα σπερματικής ύλης ικανής να μεταβάλει το γύρω κόσμο, να ενεργήσει στο πε¬ριβάλλον, να μεταμορφώσει τη γειτονία. Ή οικονομία της φύσης δεν υπακούει σε ρυθμιστικά προ¬γράμματα ανθρωπίνων σχεδιασμών.
"Έτσι και τα φαινόμενα, όπως οι μουσικές φύ¬σεις τύπου Μίκη Θεοδωράκη, και μόνο πού υπάρ¬χουν, αλλοιώνουν, θετικά η αρνητικά, το περιβάλλον, το τροποποιούν. Επειδή όμως ή μουσική φύση περιέχει τη συμμετρία και την αρμονία, είναι δηλαδή δύναμη ισορροπιστική, είναι αταξινόμητη, βέβαια, αλλά πειθαρχεί στη μαθηματική της κα¬ταγωγή.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι ή δομή της ύλης υπακούει σε μαθηματικές αναλογίες, σήμερα γνωρί¬ζουμε ότι ή μορφή προηγείται της ύλης, η καλύτε¬ρα ή ύλη είναι δομή (σα να λέμε: ό τοίχος είναι το χτίσιμο του, οι διαδικασίες πού τον ανήγειραν) • σήμερα είμαστε από κάθε άλλη φορά πιο κοντά στην προσωκρατική αντίληψη ενός λόγου σπειροει¬δούς, ατέρμονος, μιας εμμονής και πολλαπλά ευέ¬λικτης μορφής πού υπάρχει μόνο ως παραλλαγή του εαυτού της. Αυτό είναι μαθηματικά, είναι σύλληψη του κόσμου ως σχέση ποσοτήτων και μεγε¬θών, είναι Γεωμετρία. Όσοι ποιούν και εργάζον¬ται μουσικήν και δεν είναι αγεωμέτρητοι, επικοινωνούν με τα ριζώματα του φυσικού όντος, δηλαδή με το τι τού κόσμου.
Ένα φυσικά φαινόμενο, ένας καλλιτέχνης η ένας ποιητής, κομίζει στον χονδρικό κόσμο των αι-σθήσεων, την αρμονία και τη «βία» του νοητού, του μορφικού, τού απρόσιτου σύμπαντος πού πε¬ριέχει το άλλο.
Ό Μίκης Θεοδωράκης είναι ένα φυσικό φαινό¬μενο, όπως τόσα και τόσα μέσα στην Ιστορία, εί¬ναι δηλαδή μία Ύβρης, μια ασυνέχεια καί λύσις του δέρματος και αποκαλύπτει το βαθύ πλέγμα των ποικίλων ιστών πού λειτουργούν υποδορίως. Είναι ένας ασεβής, ένας απροσδόκητος, ένας αιφνί¬διος, παράδοξος εισβολέας, που έρχεται κάθε τόσο να ταράξει την ταξινομημένη μας αυτάρκεια.
"Όπως κάθε άνθρωπος, είναι φύσει μιμητικός, με τη διαφορά ότι αυτός μιμείται το αόρατο, την απρόσιτη και ολόφωτη γεωμετρία των κρυστάλ¬λων. Και γι' αυτό δείχνει ανοίκειος, αφού εμφανί¬ζεται άλλοτε ως κριτής, άλλοτε ως τιμωρός, άλ¬λοτε ως τιμητής, άλλοτε ως θύτης και άλλοτε ως θύμα υπακούοντας στη λογική των βυθών, των ρι¬ζωμάτων, των μορίων, πού βέβαια δεν είναι ή λο¬γική της επιφάνειας, των επιπολής.
Ύστερα από δύο αιώνες μπορούμε να εξηγή¬σουμε την ακολασία, την απειθαρχία, την ταραχο¬ποιό παρουσία τού Μότσαρτ• μπορούμε να συγχω¬ρήσουμε την αλαζονεία του Μπετόβεν ή να κατα¬νοήσουμε τη μικροαστική μιζέρια του λακέ Μπαχ. Εξηγούμαι, συγχωρούμε, κατανοούμε ακριβώς έναν τρόπο, με τον όποιο ή μεγαλοφυΐα ή ή ιδιοφυία διάλεξε για νά εμφανιστεί στον κόσμο.
Συχνά θαρρώ πώς επίτηδες ή φύση φορτίζει τους ιδιοφυείς με πληθώρα ανθρωπίνων ελαττωμάτων, για να μπορέσει να κάνει υποφερτή την σκανδαλώ¬δη ουσία του ανατρεπτικού ταλέντου.
Οι ιδιοφυείς, και ό Θεοδωράκης είναι αναμφι¬σβήτητα ιδιοφυής ,όπως εξάλλου και το άλλο φυσι¬κό φαινόμενο της μουσικής μας, ό Χατζιδάκις, εί¬ναι σκεύη εκλογής μέσω των οποίων έρχεται το σκάνδαλο. Κάθε φυσικό φαινόμενο, ακόμη, η μάλ¬λον ιδιαίτερα, ό θάνατος αλλά και ή γέννηση, είναι σκανδαλώδη πράγματα. Ή γέννηση ενός μουσικού είναι ή ανατολή στον ορίζοντα της Ιστορίας ενός σκανδάλου και ένα σκάνδαλο, πού σημαίνει κάτι το τερατώδες για τα θνητά μάτια και αυτιά, είναι συνώνυμο του θαύματος. Με τα θαύματα δεν είναι εύκολο να συμβιώσει κανείς. Για να τα αντέξει πρέπει να τα υποστεί ως απειλές, ως αποτρόπαια, ως κινδύνους.
Ή ζωή του Θεοδωράκη, όπως με αλαζονεία ε¬κτίθεται από τον ίδιο στους «Δρόμους τού Αρχάγ¬γελου», είναι ενα συνεχές σκάνδαλο, μια εξέγερ¬ση, μια ανατροπή, ένα επικίνδυνο μονοπάτι. Είναι ή ζωή ενός ανθρώπου αστείρευτου, πηγαίου, πολυ¬δύναμου, ακατανίκητου, ενός ανθρώπου πού φτά¬νει να παίρνει δύναμη από τις ίδιες του τις αδυνα¬μίες, από τις αρρώστιες του, από τη χλεύη των άλ¬λων, από τα βασανιστήρια. Ό Θεοδωράκης είναι ένα φυσικό φαινόμενο βίαιο, ατίθασσο, πού ως χει¬μαρρώδης νεροσυρμή ορμάει να παρασύρει ότι βρει μπροστά του. Κουβαλάει στην ορμή του λά¬σπη, κορμούς ακατέργαστων αιωνόβιων δέντρων, λίθους, πτώματα, ελεύθερους κολυμβητές στις ό¬χθες του μελωδούν πουλιά, περιπατούν αμέριμνοι η μεριμνούντες άνθρωποι, βόσκουν πουλάρια και καιροφυλακτούν ερπετά.
Δεν είναι δυνατόν σ' αυτή την οργιώδη εικόνα πού απεικονίζει την αείρροη τάση του σύμπαντος, να προσπαθείς να εξηγήσεις τα αίτια, τις προθέ¬σεις, τα επιμέρους, τις φορές, τις τάσεις, τις στά¬σεις, τους συσχετισμούς, τις αλληλεξαρτήσεις'. Τα δέχεσαι ή δεν τα δέχεσαι.
Είναι αυτά τα φυσικά φαινόμενα πού ενδύονται την αδύναμη σκευή του θνητού πέραν της ηθικής. Δικαιούνται τα πάντα; θου, Κύριε, φυλακή το στόματί μου. "Όχι βεβαία• μέσα στην πολιτεία πού συγκροτούμε, οι ιδιοφυείς με τις φυσικές τρο¬πές και τη βιαιότητα τού φυσικού υποχρεούνται και πρέπει να υπακούουν στούς κοινούς κανόνες.
Επειδή όμως είναι προικισμένοι με το δαιμό¬νιο, προσβάλλουν εξακολουθητικά την τάξη, την κανονικότητα και την ιεραρχία.
Γι' αυτό και οι ταλαντούχοι, όπως ό Θεοδωρά¬κης (ό Ρεμπώ, ό Νίτσε, ό Σαρτρ, ή Σάπφω, ό Μότσαρτ, ό Μπερλιόζ ) είναι τραγικά πρόσωπα, δηλαδή υβρισταί, άποσυνάγωγοι, φυγάδες και άλήται, αποδιοπομπαίοι τράγοι, πρόβατα επί σφαγή• τραβούν τον κεραυνό και όχι σπάνια αίρουν τις αμαρτίες όλων.
Ό Θεοδωράκης έχει άδικο όταν ισχυρίζεται πώς άλλαξε. Αν έβλεπε με τα μάτια των άλλων, άλλαξε, άλλαξε συχνά και συχνά άλλαξε άρδην. Από στην άλλη έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πώς δεν άλλαξε. "Αν έβλεπαν οι άλλοι με τα μάτια του, το τοπίο έχει αλλάξει και αυτός ως φυσικό μέγεθος έ¬μεινε αμετακίνητος.
Τα ποτάμια μένουν τα ίδια μέσα στην αιώνια ροή τους, αλλά πολλές φορές αλλάζουν ρουν. Ό Αμαζόνιος είναι πάντα ένας ποταμός, αλλά είναι σίγουρο πώς άλλαξε πολλές φορές ακόμη και προ¬σανατολισμό μέσα στους αιώνες. Κάποτε γονιμο¬ποιούσε αυτή την κοιλάδα, τώρα την άλλη τώρα ή παλιά έχει ξεραθεί, ή νέα έχει καρπίσει. Για τις κοιλάδες ό Αμαζόνιος άλλαξε ο ποταμός όμως εί¬ναι πάντα ό ίδιος.
Στη διαλεκτική τού Ηράκλειτου αυτό είναι θε¬μελιώδες όλα αλλάζουν αλλά κάτι μένει αναλ¬λοίωτο, όλα ρέουν αλλά κάτι μένει σταθερό, η αλλαγή, ή ροή.
Ή ουσία της μουσικής είναι ό ρυθμός και ή λέξη ρυθμός κατάγεται από το ρήμα ρέω.
Ό Μίκης Θεοδωράκης, αείρροος, κυλάει, άδι¬κος, δίκαιος, ομαλός, ανισόρροπος, συνεπής, αλ¬λοπρόσαλλος, γόνιμος και καταστροφικός, ως συμβάν συμβάντων. Δεν εντάσσεται μέσα στη συμ¬πτωματολογία ανήκει στις μεγάλες καμπύλες πού περιγράφουν τον Άλλο Χρόνο. «Οί δρόμοι τού Αρχάγγελου» είναι άπειροι, χωρίς τέλος, χωρίς αρχή, χωρίς μέτρο τρέχον είναι δρόμοι τού αρ¬χάγγελου Μιχαήλ (πού έγινε στον κόσμο μας ειρωνικά και περιπαιχτικά Μίκης, ένας αρχάγγελος τού θανάτου -ο Μιχαήλ ήταν ό χριστιανός Έρ¬μης ό ψυχοπομπός —, πού ως Μίκης μας βγάζει τη γλώσσα του).
ΟΙ τέσσερις (έως τώρα) τόμοι της αυτοβιογρα¬φίας τού Μίκη Θεοδωράκη, κείμενα μανικά, προ¬κλητικά, αλαζονικά και συχνά ταπεινά ως κείμενα ανώνυμου καλόγερου, είναι ή μοναδική ευκαιρία να οικειωθούμε, να συμβιώσουμε με κενά φυσικό φαινόμενο, με ενα ηφαίστειο πού ήρθε να κουρνιά¬σει ζητώντας κατανόηση και δικαίωση στη βολεμέ¬νη, άντιτραγική μας κρεβατοκάμαρα.
Υ.Γ. Αυτές οί σκέψεις δεν αφορούν όλους εκείνους πού αισθάνονται την ανάγκη να δικαιώσουν τη ζωή τους μέσα από τη ζωή των άλλων. Αυτούς συχνά άνθρωποι σαν τον Θεοδωράκη τους πρόδω¬σαν. "Όλοι όμως αυτοί είναι εκείνοι οι επικίνδυνοι ταριχευτές πού κάθε τόσο βροντοφωνούν ότι ό «τά¬δε ζει», γιατί έτσι μονάχα αισθάνονται ζωντανοί οι ίδιοι. Σ΄ αυτούς θυμίζω την τελική σκηνή τού «Γα¬λιλαίου» του Μπρεχτ. Ό Γαλιλαίος έχει άπαρνηθεί προ της πυράς τη θεωρία του και τρώει με βου¬λιμία ενα ψητό κοτόπουλο. Εισέρχεται έξαλλος ό μαθητής του και τού βροντοφωνάζει ότι πρόδωσε όλους όσους πίστευαν σ΄ αυτόν, όλους όσους στήρι¬ξαν τις απόψεις τους στις θεωρίες του. Και φεύγον¬τας ό μαθητής ουρλιάζει: «Αλίμονο στη χώρα πού δεν έχει ήρωες ». Και ό Γαλιλαίος: «"Όχι, νεαρέ, αλίμονο στη χώρα πού έχει ανάγκη από ήρωες ».

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
   stis fleves m kilaei aima elli
17-11-2007 12:46
ΘΑ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ ΑΡΑΓΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΠΟΤΕ??ΑΣ ΤΟ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ...
   lithium
23-12-2007 03:33
μακαρι να ανατείλλει παντού ο ήλιος της δικαιοσύνης... Γιατί προς το παρόν δεν εχει ανατείλλει πουθενά...

Θεϊκοί στίχοι...

ανατριχιάζω
   tom bombadil
10-07-2008 10:18
Η μουσική είναι φοβερή καθώς κι η ερμηνεία, αλλά οι στίχοι ειναι άλλα 'ντ' άλλων και είναι και Εθνικός Ύμνος νο2.
   solano1998
11-11-2008 23:35
πανω πανω ο θεωδορακης
   xxix86
24-01-2009 03:38
Τι να πεις για στίχους του Ελύτη;
Ίσως ο μεγαλύτερος Έλληνας ποιητής
Απίστευτη η μουσική του Μίκη
   giannis_k21
28-10-2009 07:39
αλλα 'ντ' αλλων ειναι το μυαλο σου tom bombadil και οχι οι βγαλμενοι απο την Ελλαδα στιχοι του Ελυτη!!!
   emotion
14-08-2012 20:20
ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΕΛΥΤΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΟΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
   Μικρασιάτης
13-04-2013 20:56
Απλα ΘΕΙΚΟ.Πιστευω οτι αυτη η λεξη τα λεει ολα!!!!!!!!ΤΟ ΑΓΑΠΩ
   Μικρασιάτης
13-04-2013 20:59
Μπορειτε να μου πειτε αν γινεται να καταργησω τον λογαριασμο μου?Οχι οτι θελω αλλα για να ξερω ,τωρα γραφτηκα.......
   leloudisa11
14-11-2013 18:25
ειναι τελειο και μου αρεσει πολυ νατο ταγουδαω ειναι τελειο οταν το ραγουδαει ο μικης θεοδωρακης..΄........
ειναι καταπλυκτικο δεν ειπαρχει καλυτερο για την 17η νοεμβριου μαζι με το ενα το χελιδονι


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο