Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111003 Τραγούδια, 253665 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ο πιο δικός μου Δράκος - 2013      
 
Στίχοι:  
Μαρίζα Ρίζου
Μουσική:  
Μαρίζα Ρίζου


Ανάβω το φως μα το σκοτάδι πάλι αγγίζω, το μετράω
στις ψευδαισθήσεις, κάπου εκεί θα κοιμηθώ
κι όσο γελώ, τόσο πονάω.
Μου `παν πως πρέπει να `μαι αλλιώς, πρέπει να αλλάξω
αυτή η πόλη μ’ έκανε έτσι, όλο ζητάω
κάτω απ’ τα δήθεν και τα ναι, φωτιά ν’ αναψω.

Φταίει που χρόνια προσπαθώ απ’ το δράκο να σωθώ
κι απ’ τον τοίχο μόνο βλέπω τη σκιά του
τόσο καιρό δεν είχα δει, σε μένα είχε κρυφτεί
κι απ’ τη φωνή μου ξεδιψούσε η χροιά του..

Κουφοβροντώ σε μια ζωή τόσο μικρή, φαίνεται αστείο
κι αναρωτιέμαι αν μπορώ να κάνω πάλι αληθινό
του πιο καλού μου εαυτού το εκμαγείο.
Όψη βουβή, δεν έχω κάπου για να πάω κι όμως τρέχω.
Με κυνηγούν δαρτές σιωπές, βάζουν στο θάρρος μου φωτιά
κι έτσι με κάνουνε στο φόβο να επιστρέφω.

Φταίει που χρόνια προσπαθώ απ’ το δράκο να σωθώ
κι απ’ τον τοίχο μόνο βλέπω τη σκιά του,
τόσο καιρό δεν είχα δει, σε μένα είχε κρυφτεί
κι απ’ τη φωνή μου ξεδιπσούσε η χροιά του.

Από τους δράκος πιο μικρός, μα αληθινά τρομαχτικός
μπορούσε πάντα να μουδιάζει τη ζωή μου.
Μα η λογική μου η τρελή θα τον μαγέψει μια στιγμή
και το κεφάλι του θα πάρει το σπαθί μου.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1857
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Γλυκό πρωί
2013
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 27-04-2014


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο