Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98716 Τραγούδια, 239852 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Καφενείον η Ελπίς - 1997      
 
Στίχοι:  
Ανδρέας Νεοφυτίδης
Μουσική:  
Παναγιώτης Πολεμίτης


Στη σκουριασμένη σου ζωή, δάκρυα κι αίμα
χιλιάδες δρόμοι σου χαράζουν το κορμί,
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε θυμάται κανένα
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε ρωτάει γιατί,
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε θυμάται κανένα
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε ρωτάει γιατί.

Στο καφενείο η Ελπίς, κανείς δεν μπαίνει
κι εσύ, που χρόνια μιαν αγάπη καρτεράς,
θα φύγεις μόνη, με πικρή την καρδιά, προδομένη,
θα φύγεις μόνη και κανείς δε θα ψάξει που πας,
θα φύγεις μόνη, με πικρή την καρδιά, προδομένη,
θα φύγεις μόνη και κανείς δε θα ψάξει που πας.

Την κουρασμένη σου ψυχή ποιος την πληγώνει
και ποιος τη μοίρα σου τη δένει με σκοινί,
σ’ αυτή την πόλη που αρχίζει και δεν τελειώνει
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε γνωρίζει, γιατί,
σ’ αυτή την πόλη που αρχίζει και δεν τελειώνει
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε γνωρίζει, γιατί.

Σ’ αυτή την πόλη που αρχίζει και δεν τελειώνει
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε γνωρίζει, γιατί,
σ’ αυτή την πόλη που αρχίζει και δεν τελειώνει
σ’ αυτή την πόλη που κανείς δε γνωρίζει, γιατί.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 989
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Καφενείον η Ελπίς
1997
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Χριστόδουλας @ 25-03-2014


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο