Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99124 Τραγούδια, 240694 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ο άνθρωπός μου - 2003      
 
Στίχοι:  
Νίκος Γαλανιάδης
Μουσική:  
Γιάννης Νικολάου


Μες στα όνειρά μου έρχεσαι τα βράδια
στων ματιών τις άκρες δυο μικρά πετράδια
τη γνωστή σου θέση στο πλευρό μου παίρνεις
για να σε δεχτώ.

Νιώθω να μ’ αγγίζεις τρυφερά στα χείλη
πριν καλά καλά ο ήλιος ανατείλει
δεν μιλάς καθόλου σαν να περιμένεις
κάτι να σου πω.

Ήσουν η ζωή μου κι ήμουν άνθρωπός σου
όλα μου τα πλούτη, το χαμόγελό σου
όμως μ’ ένα βήμα δε γυρίζει ο χρόνος
πάλι απ’ την αρχή.

Ήσουν η ζωή μου κι ήμουν άνθρωπός σου
μια αγκαλιά τις νύχτες κι άγιο φυλαχτό σου
τώρα την καρδιά σου βασανίζει
ο πόνος και η ενοχή.

Η σκηνή που βλέπω είναι πάντα ίδια
ένα αστέρι πέφτει στα αποκαΐδια
μέσα από τις στάχτες δεν ξαναγεννιέται,
χάνεται στη γη.

Σε βαραίνουν τύψεις, φαίνεται στο βλέμμα
να που τα ωραία έχουνε και τέρμα
ό, τι κι αν υπάρχει μέσα μου σ’ αρνιέται,
γίνεται κραυγή.

Ήσουν η ζωή μου κι ήμουν άνθρωπός σου
όλα μου τα πλούτη, το χαμόγελό σου
όμως μ’ ένα βήμα δε γυρίζει ο χρόνος
πάλι απ’ την αρχή.

Ήσουν η ζωή μου κι ήμουν άνθρωπός σου
μια αγκαλιά τις νύχτες κι άγιο φυλαχτό σου
τώρα την καρδιά σου βασανίζει
ο πόνος και η ενοχή.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (1 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 1388
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Η τέχνη της ζωής
2003
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Χριστόδουλας @ 13-10-2012


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο