Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
104058 Τραγούδια, 245478 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ένας λόγος παραπάνω - 2002      
 
Στίχοι:  

Μουσική:  


Απ’ το ξεπόρτισμα στο ξαφνικό που αντρώθηκα,
από το φόβο χωρίς λόγο σ’ όλα αυτά που φορτώθηκα.
Δεν ξέρω αν σώθηκα μα ότι δεν έχω δε χάνω
και ότι μου μένει είναι ένας λόγος παραπάνω.
Από τα σίγουρα μου και ήσυχα μου κύτταρα
φτύνω καμάρι για μακάρι στα καλυτέρα.
Και απ’ τα ομορφότερα φτιάχνω μονάχος μου ανακάτεμα,
με τα χειρότερα, βασκανία και ανάθεμα.
Ξεπάστρεμα γρήγορο από θεριό ανήμερο,
αυτό που όλοι λένε εφήμερο μες το καταμεσήμερο.
Και που το κάτι γίνεται το γνωστό μου,
το καλό και το κακό ανταμώνουνε στο ευχαριστώ μου.
Χειροπιαστό μου όνειρο και άφαντη λογική μου,
ματιά που τρέχεις πιο πολύ απ’ τη βιαστική μου.
Την γλώσσα μου έχεις μπλέξει με τόσα και τόσα,
το έχεις συνήθειο να κάνεις την καμπόσα.
Όλα με όλα αυτά που μπροστά μου πέρασα
και τα δικά μου που με ξεπέρασα,
Τα αμοίραστα, τ’ αχρείαστα και τα πιο πάνω,
είναι μονάχα ένας λόγος παραπάνω.

Δε θέλω του χρόνου το ακοίμητο απόγευμα,
θέλω αυγή και σκοτεινιά μαζί μ’ οινόπνευμα.
Ότι λέω να είναι το ίδιο με ότι κάνω,
δεν έχω ανάγκη ούτε ένα λόγο παραπάνω.
Απ’ το ξεπόρτισμα στο ξαφνικό που αντρώθηκα,
από το φόβο χωρίς λόγο σ’ όλα αυτά που φορτώθηκα.
Δεν ξέρω αν σώθηκα μα ότι δεν έχω δε χάνω,
και ότι μου μένει είναι ένας λόγος παραπάνω.

Από το χάραμα το πρώτο μου τ’ ολόχρωμο,
στο ρόλο μου τον βαρυφόρετο και απότομο.
Με ρίχνω στα βαθιά χωρίς κολύμπι να ξερώ,
σώνομε και γελιέμαι, λέω θα τα καταφέρω
να βγω και ότι έχω κρύψει απ’ το βυθό να δω,
ένα στολίδι καλοφτιαγμένο και ακριβό.
να αντανακλά τη ζωή, να το θαμπώνει η πνοή,
να χαίρομαι την καθετί μικρή στιγμή.
Να μου τάξει πρωτογέννητους κόσμους όπως παλιά
και να με πάρει κρυφά σε μια γωνιά αγκαλιά.
Στο καθρέφτη να ομορφύνει το είδωλο μου,
να το κοιτάξω στα μάτια, να μπερδέψω το μυαλό μου.
Το ήδη θολό μου που τον περισσότερο καιρό
με κάνει αλλού να χαζεύω και αλλού να περπατώ.
Μα εγώ θέλω να πετώ ψηλά απ’ την πόλη,
κάθε ταράτσα να την βλέπω ανθισμένο περιβόλι.
Αντί του χρόνου το ακοίμητο απόγευμα,
να πίνω αυγή και σκοτεινιά μαζί μ’ οινόπνευμα.
Ότι θα λέω θα είναι το ίδιο με ότι θα κάνω,
δε θα’ χω ανάγκη ούτε ένα λόγο παραπάνω.
Δε θέλω του χρόνου το ακοίμητο απόγευμα,
θέλω αυγή και σκοτεινιά μαζί μ’ οινόπνευμα.
Ό,τι λέω να `ναι το ίδιο με ό,τι κάνω,
δεν έχω ανάγκη ούτε ένα λόγο παραπάνω.
Απ’ το ξεπόρτισμα στο ξαφνικό που αντρώθηκα,
από το φόβο χωρίς λόγο σ’ όλα αυτά που φορτώθηκα.
Δεν ξέρω αν σώθηκα μα ότι δεν έχω δε χάνω,
και ότι μου μένει είναι ένας λόγος παραπάνω.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1588
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Επι τέλους
2002
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   tsiou @ 09-10-2012


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο