Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110526 Τραγούδια, 252060 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ατέλειωτη εκδρομή - 1975      
 
Στίχοι:  
Μάνος Ελευθερίου
Μουσική:  
Θανάσης Γκαϊφύλλιας


Γαλάζια πεύκα τρέχουν στο μυαλό μου
σε τούτη την αξέχαστη εκδρομή,
τα σύνεργα σκουριάσαν στο γυλιό μου,
βαρέθηκα να είμαι στη γραμμή.
Στη γραμμή σαν στρατιώτες που πηγαίνουν
στον άλλο κόσμο, που γυρνούν και δεν πεθαίνουν.

Γυναίκες μαύρες κι είναι τρομαγμένες,
τσιγκέλι ο κόσμος δίχως ουρανό.
Στραγγίζει το κορμί μου στους μπαξέδες,
με γδέρνουν σαν μοσχάρι και πονώ.
Δεν είμ’ εδώ γι’ αυτούς που με ζητάνε
είναι κλειστό το μαγαζί και δεν πουλάμε.

Αράζουν οι χωριάτες στα βαγόνια
και τρώνε το κασέρι με ψωμί,
στα μάτια τους τα τρομαγμένα χρόνια,
χάρτινα χρόνια, χάρτινη ζωή.
Δεν είμαι `γω αυτός που κυνηγάτε
λάθος η πόρτα και ο αριθμός μη με ρωτάτε.

Πικρός αέρας μέσα στη ζωή μου
παραμονεύει ο θάνατος κρυφά
μη μου χαλάς αυτή την εκδρομή μου
μη με γυρίζεις πίσω στα στενά.
Αυτά που θέλω να σου πω δεν τα θυμάσαι
κλείνεις τα μάτια, μα το ξέρω δεν κοιμάσαι.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 90%  (8 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 18563
      Σχόλια: 11
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Η ατέλειωτη εκδρομή ...
1975
[1] Μάνος Ελευθερίου - Λ...
2009
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   RP @ 07-02-2004
   μουσόφιλος
22-07-2016 02:26
Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας για τον Μάνο Ελευθερίου: «Ήρθαν τα ποιήματα του Μάνου κι ήταν φώτα στην ομίχλη…» (Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ)
Στα τέλη του ’70, με το απολυτήριο του στρατού στο χέρι, κατέβηκα στην Αθήνα για να συνεχίσω αυτό που τόσο βίαια είχα διακόψει για να υπηρετήσω την πατρίδα: το τραγούδι. Τους πρώτους μήνες της θητείας μου είχε κυκλοφορήσει ο πρώτος μου δίσκος (45άρι με τέσσερα τραγούδια) αλλά εγώ δε μπορούσα να τον χαρώ, ούτε να τον υποστηρίξω. Πότε-πότε, εκεί στα φυλάκια της Αλβανίας, με άκουγα από το ραδιόφωνο και μελαγχολούσα.

Πολίτης πια, με μια κιθάρα και πολλά όνειρα, ξεκίνησα να τραγουδώ στην ιστορική μπουάτ «Εσπερίδες» του Γιάννη Αργύρη. Ο Αργύρης με παρουσίασε στον κόσμο του και με σύστησε στους φίλους του που ήταν άνθρωποι ιδιαίτεροι και ξεχωριστοί, όπως και ο ίδιος. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μάνος Ελευθερίου. Ερχόταν σχεδόν κάθε βράδυ και ήταν πάντα ευγενής, αδιόρατα σαρκαστικός και εξόχως ευχάριστος. Εγώ δεν είχα ιδέα για το έργο του ώσπου κάποια στιγμή μου έφερε μερικά ποιήματά του και μου είπε πως θα ήθελε πολύ να με ακούσει να τα τραγουδώ. Ήταν η «Ατέλειωτη εκδρομή», η «Γνωριμία» και οι «Κιθάρες των νερών».

Αυτή η χειρονομία του Μάνου ήταν καθοριστική για μένα. Εκείνο τον καιρό, σχεδόν με αγωνία, έψαχνα μια ταυτότητα κι ένα τρόπο έκφρασης, και τότε ακριβώς ήρθαν τα ποιήματα του Μάνου και ήταν φώτα στην ομίχλη. Αργότερα συνειδητοποίησα πόσο τυχερός ήμουν τότε που κράτησα στα χέρια μου ολοζώντανη και παρθένα ποίηση και πόσο βαθιά επηρεάστηκα από τη σκέψη και τη γραφή του Μάνου. Δε χόρταινα να τα διαβάζω και δειλά-δειλά άρχισα να μπαίνω σ' έναν άλλο κόσμο: στο σύμπαν του Μάνου. «Γαλάζια πεύκα τρέχουν στο μυαλό μου, σε τούτη την αξέχαστη εκδρομή...», «Μαλαματένια λέπια είχε το σώμα σου κι έτσι από τότε πιάστηκα και δέθηκα...», «Κιθάρα που κρατάς το φως μου, το σώμα σου μεγάλο και γυμνό, στους τοίχους του μεγάλου μέλλοντός μου, καρφώνω λόγια σ’ άδειο ουρανό...».

Τα μελοποίησα με ενθουσιασμό και, καθώς είχε τελειώσει ο χειμώνας του ’71, άρχισα να τα τραγουδώ στην ταράτσα της μπουάτ «Μεταξύ μας» δίπλα στη Μαρίζα Κωχ. Με μεγάλη ικανοποίηση έβλεπα την αποδοχή που είχαν τα συγκεκριμένα τραγούδια από το κοινό και επάνω τους άρχισα να κτίζω το προφίλ μου σαν τραγουδοποιός. Στις ζωντανές εμφανίσεις τα τραγουδούσα χωρίς προβλήματα και μάλιστα ο κόσμος τα είχε μάθει και τα περίμενε.

Στη δισκογραφία όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι καραβανάδες θεωρούσαν πως έθιγαν τα χρηστά ήθη της εποχής και φυσικά τα απαγόρευαν. Όταν επιτέλους απαλλαχτήκαμε από την ανόητη λογοκρισία και τους ανόητους λογοκριτές, μέσα στο πρώτο μεγάλο κύμα των ελεύθερων πια παραγωγών, ήταν και το LP «Η ατέλειωτη εκδρομή» (MINOS 1975). Ένας δίσκος που με τη βαριά υπογραφή του Μάνου Ελευθερίου με σημάδεψε για όλη μου τη ζωή.
Τελευταία φορά τον είδα πριν χρόνια στο θέατρο του Λυκαβηττού. Ήμουν επάνω στη σκηνή και τον καλωσόρισα, καθώς μπήκε, με μια ευχή: «Μάνο, να είσαι γερός στο σώμα και στο πνεύμα για να μπορείς να γράφεις. ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ».
   longieth
01-06-2013 09:10
http://www.youtube.com/watch?v=F6a_dqbsXS8
   katoidexia
25-03-2012 01:41
Αριστούργημα!
   thrace
28-07-2010 09:05
Ατέλειωτη εκδρομή με τέτοια μεγάλα τραγούδια...μια σπουδαία στιγμή των Γκαϊφύλλια & Ελευθερίου!
   ΓΔΕ Χ
06-04-2008 05:36
Γκαϊφύλιας- Κωχ : εκρηκτικό δίδυμο που απογειώνει τον σπουδαίο στίχο του Ελευθερίου.
   Φένια!!!!!
29-02-2008 13:29
Υπέροχο τραγούδι!!
   nikos
17-08-2007 16:08
Το έχω εγώ, στείλε μου μήνυμα στο nikoskalp@yahoo.gr kai tha sou po
   Ανώνυμο σχόλιο
20-06-2006
pou mporo na vro auto to tragoudi? Mporei na boithisei kaneis?
   Ανώνυμο σχόλιο
20-01-2006
Το τραγούδι κακώς δεν υπάρχει και στη σελίδα του Θανάση Γκαιφύλια. Επίσης, έχω την εντύπωση πως λείπει μια στροφή, όπου η Μαρίζα Κωχ λέει το στίχο "Μη μου χαλάς αυτή την εκδρομή μου, μη με γυρίζεις πίσω στα παλιά ..."
   Ανώνυμο σχόλιο
29-09-2005
para poly kalo...diaxroniko !!!
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
Στην ερμηνεία του τραγουδιού συμμετέχει και η Μαρίζα Κωχ (λέει μόνη της τη δευτερη στροφή). Παντως μαγκιά σας που το έχετε στο site   ( Τάσος )


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο