Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101386 Τραγούδια, 244877 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Όσο αργεί να ξημερώσει - 1998       
 
Στίχοι:  
Νίκος Ιωακειμίδης
Μουσική:  
Ζήλιον


Παράξενος ο τρόπος που με κοίταζες
σαν ένα κορίτσι που θυμάται
πως σήκωσε τα χείλη να δεχθεί το πρώτο φιλί,
σταμάτησα μια στιγμή και μου είπες:

Είμαι ένα ζήλιον που ξεδιπλώνεται,
ανοίγει τα φτερά, μεταμορφώνεται,
αλλάζει χρώματα πριν ξημερώσει,
αλλάζει πρόσωπα μόλις νυχτώσει
κι ανατινάζεται.

Παράξενος ο τρόπος που με ρώτησες
στους τοίχους σου γράφεις τ’ όνομά μου,
στους τοίχους αναφέρεις για τα μάτια μου,
σταμάτησα μια στιγμή και μου είπες:

Γίνομαι ζήλιον που ξεδιπλώνεται,
ανοίγει τα φτερά, μεταμορφώνεται,
αλλάζει χρώματα πριν ξημερώσει,
αλλάζει πρόσωπα μόλις νυχτώσει.

Είμαι ένα ζήλιον που ξεδιπλώνεται
ανοίγει τα φτερά, μεταμορφώνεται
Η ταραχή μου, δες, γίνεται η αύρα σου,
ηλεκτροφώτιστη σαν την καρδιά σου
που ανατινάζεται...




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1621
      Σχόλια: 1
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ζήλιον
1998
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Piper87 @ 30-11-2010
   tsiou
13-02-2011 08:14
Είμαι ένα ζήλιον που ξεδιπλώνεται,
ανοίγει τα φτερά, μεταμορφώνεται,
αλλάζει χρώματα πριν ξημερώσει,
αλλάζει πρόσωπα μόλις νυχτώσει
κι ανατινάζεται..

http://www.youtube.com/watch?v=_5wvoFMVsiM


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο