Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72369 Τραγούδια, 225319 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Δεν μπορώ πια να φωνάζω - 1982      
 
Στίχοι:  
Αντώνης Ανδρικάκης
Μουσική:  
Τάκης Μπουγάς


Κάθε που βραδιάζει γύρω μου σιωπή,
χρώματα αλλάζει τ’ άγραφο χαρτί,
ψάχνω τη μορφή σου και σ’ αναζητώ,
κάτι από σένα για να κρατηθώ.

Κάθε που βραδιάζει, ώρα σκοτεινή,
μέσα απ’ την καρδιά μου μια μικρή φωνή
λέει "σ’ αγαπάω, δεν μπορώ αλλιώς
έστω κι αν ο τρόπος φαίνεται παλιός".

Δεν μπορώ πια να φωνάζω,
λόγια να ταιριάζω, να σου τραγουδώ.
Της ψυχής μου το μελάνι
μόνο του δε φτάνει να σε φέρει εδώ.

Σκόρπιες συζητήσεις, νόημα μηδέν,
τόσες εξηγήσεις και στο τέλος δεν,
δεν, δεν τα καταφέρνω να σου πω, γιατί
όταν σε κοιτάζω είναι σαν γιορτή.

Αστραπές της νύχτας κομματιάζουνε
το χαμόγελό σου και σ’ αλλάζουνε,
μένω παγωμένος και μια μουσική
με καταδικάζει πάλι φυλακή.

Δεν μπορώ πια να φωνάζω,
λόγια να ταιριάζω, να σου τραγουδώ.
Της ψυχής μου το μελάνι
μόνο του δε φτάνει να σε φέρει εδώ.

Δεν μπορώ πια να φωνάζω,
λόγια να ταιριάζω, να σου τραγουδώ,
της ψυχής μου το μελάνι,
μόνο του δε φτάνει να σε φέρει εδώ.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 2617
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Μίλα μου απλά
1982
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Χριστόδουλας @ 24-04-2010


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο