Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224269 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Η προσευχή της παρθένου - 1976       
 
Στίχοι:  
Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  
Μάνος Χατζιδάκις


Μ’ είκοσι φθινόπωρα και άνοιξη καμμία
απ’ την Υπάτη το `σκασα και πήγα στη Λαμία.
Ήμουν μικρούλα κι άπραγη και δροσερή κι ωραία
πως το `παθα μανούλα μου κι αγάπησα εκδορέα.
Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
γι’ αυτό και ο Αλή Πασάς έπνιξε τη Φροσύνη.

Στο δρόμο μου σφυρίζανε και με φωνάζαν Γκόλφω
μα ευτυχώς τον Τάσο μου τον λέγανε Ροδόλφο.
Ήμουν ψηλή κι ανάλαφρη κι αφράτη και μοιραία
πως έμπλεξα μανούλα μου με τέτοιο διαφθορέα.
Το γαρ πολυ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
γι’ αυτό κι οι νέοι μουσικοί θαυμάζουν τον Ροσίνι.

Από σκαλί σ’ άλλο σκαλί κι από φιλί σε πάθος
πήρα σοκάκι ανάποδα και μονοπάτι λάθος.
Κι απ’ το Ροδόλφο στο Μηνά κι απ’ τον Κοσμά στον Πάνο
πελάγωσα μανούλα μου και τώρα τι να κάνω.
Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
το διάβασα στον Παλαμά, το βρήκα στον Δροσίνη.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 12699
      Σχόλια: 2
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Τα παράλογα
1976
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Φάσμα, Γιώργης @ 12-10-2003
   golfw1986
26-02-2010 08:43
   chefele
05-02-2007 16:59
are melina athanati.fonara


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο