Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
57812 Τραγούδια, 189232 Ποιήματα, 25327 Μεταφράσεις, 26507 Αφιερώσεις
 

 Μονόγραμμα       
 
Στίχοι:  
Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική:  
Μίκης Θεοδωράκης


Θά πενθώ πάντα μ’ ακούς; γιά σένα,
μόνος, στόν Παράδεισο

Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχος
Μια στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα
Μέ το δριμύ του μαύρου του θανάτου.

ΙΙ.

Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τα χρόνια που έρχονται
Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’ άλλα πού πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια

Μιλημένα τα σώματα καί οί βάρκες πού έκρουζαν γλυκά
Οί κιθάρες πού αναβόσβησαν κάτω από τα νερά
Τά "πίστεψέ με" και τα "μή"
Μια στόν αέρα μια στή μουσική

Τα δυο μικρά ζωα, τα χέρια μας
Πού γύρευαν ν’ ανέβουνε κρυφά το ένα στό άλλο
Η γλάστρα μέ το δροσαχί στίς ανοιχτές αυλόπορτες
Καί τα κομμάτια οί θάλασσες πού ερχόντουσαν μαζί
Πάνω απ’ τίς ξερολιθιές, πίσω άπ’ τούς φράχτες
Τήν ανεμώνα πού κάθισε στό χέρι σού
Κι έτρεμες τρεις φορές το μώβ τρεις μέρες πάνω από
τούς καταρράχτες

Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώ
Τό ξύλινο δοκάρι καί το τετράγωνο φαντό
Στόν τοίχο μέ τη Γοργόνα μέ τα ξέπλεκα μαλλιά
Τή γάτα πού μάς κοίταξε μέσα στά σκοτεινά

Παιδί μέ το λιβάνι καί μέ τόν κόκκινο σταυρό
Τήν ώρα πού βραδιάζει στών βράχων το απλησίαστο
Πενθώ το ρούχο πού άγγιξα καί μού ήρθε ο κόσμος.

ΙΙΙ.

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’ αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
Από παντού, γιά το μικρό το πόδι σού μες στ’ αχανή
σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά το "τί" καί το "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι καί πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
Τά δετά τριαντάφυλλα, καί το νερό πού κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
Τό γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας πού το ανοίγει εγώ
Επειδή σ’ αγαπώ καί σ’ αγαπώ
Πάντα Εσύ το νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό
Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στόν άνεμο
Τόσο η στάλα στόν αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μές στούς τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
Νά μυρίζω από σένα καί ν’ αγριεύουν οί άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο καί το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.

ΙV.

Είναι νωρίς ακόμη μες στόν κόσμο αυτόν, μ’ ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα μ’ ακούς
Τό χαμένο μου το αίμα καί το μυτερό, μ’ ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μες στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, μ’ ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας, μ’ ακούς
Πού μ’ αφήνεις, πού πάς καί ποιος, μ’ ακούς

Σού κρατεί το χέρι πάνω απ’ τούς κατακλυσμούς

Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβες
Θά `ρθει μέρα, μ’ ακούς
Νά μάς θάψουν κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θά μάς κάνουν περώματα, μ’ ακούς
Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά, ν’ ακούς
Τών ανθρώπων
Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξει
Στά νερά ένα ένα, μ’ ακούς
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δεν πάω, μ’ ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ’ ακούς

Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ ακούς
Τής αγάπης
Μια γιά πάντα το κόψαμε
Καί δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς
Σ’ άλλη γή, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα δεν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς

Καί κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από το μόνο θέλημα τής αγάπης, μ’ ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
άκου, άκου
Ποιος μιλεί στά νερά καί ποιος κλαίει ακούς;
ποιος γυρευει τον αλλο, ποιος φωναζει
ακους;
Είμ’ εγώ πού φωνάζω κι είμ’ εγώ πού κλαίω, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς.

V.

Γιά σένα έχω μιλήσει σέ καιρούς παλιούς
Μέ σοφές παραμάνες καί μ’ αντάρτες απόμαχους
Από τι νά `ναι πού έχεις τη θλίψη του αγριμιού
Τήν ανταύγεια στό μέτωπο του νερού του τρεμάμενου
Καί γιατί, λέει, νά μέλει κοντά σου νά `ρθω
Πού δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τόν άνεμο
Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τόν καλπασμό

Καί γιά σένα κανείς δεν είχε ακούσει
Γιά σένα ούτε το δίκταμο ούτε το μανιτάρι
Στά μέρη τ’ αψηλά της Κρήτης τίποτα
Γιά σένα μόνο δέχτηκε ο Θεός νά μου οδηγεί το χέρι

Πιο δω, πιο κεί, προσεχτικά σ’ όλα το γύρο
Του γιαλού του προσώπου, τούς κόλπους, τα μαλλιά
Στό λόφο κυματίζοντας αριστερά

Τό σώμα σου στή στάση του πεύκου του μοναχικού
Μάτια της περηφάνειας καί του διάφανου
Βυθού, μέσα στό σπίτι μέ το σκρίνιο το παλιό
Τίς κίτρινες νταντέλες καί το κυπαρισσόξυλο
Μόνος νά περιμένω που θά πρωτοφανείς

Ψηλά στό δώμα ή πίσω στίς πλάκες της αυλής
Μέ τ’ άλογο του Αγίου καί το αυγό της Ανάστασης

Σάν από μια τοιχογραφία καταστραμμένη
Μεγάλη όσο σέ θέλησε η μικρή ζωή
Νά χωράς στό κεράκι τη στεντόρεια λάμψη τήν ηφαιστειακή
Πού κανείς νά μην έχει δεί καί ακούσει
Τίποτα μες στίς ερημιές τα ερειπωμένα σπίτια
Ούτε ο θαμμένος πρόγονος άκρη άκρη στόν αυλόγυρο
Γιά σένα, ούτε η γερόντισσα μ’ όλα της τα βοτάνια
Γιά σένα μόνο εγώ, μπορεί, καί η μουσική
Πού διώχνω μέσα μου αλλ’ αυτή γυρίζει δυνατότερη
Γιά σένα το ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώ
Τό στραμμένο στό μέλλον με τόν κρατήρα κόκκινο
Γιά σένα σάν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρή
Πού βρίσκει μες στό σώμα καί πού τρυπάει τη θύμηση
Καί νά το χώμα, νά τα περιστέρια, νά η αρχαία μας γή.

VI.

Έχω δεί πολλά καί η γή μες απ’ το νού μου φαίνεται ωραιότερη
Ώραιότερη μες στούς χρυσούς ατμούς
Η πέτρα η κοφτερή, ωραιότερα
Τά μπλάβα των ισθμών καί οί στέγες μες στά κύματα
Ωραιότερες οί αχτίδες όπου δίχως να πατείς περνάς
Αήττητη όπως η Θεά της Σαμοθράκης πάνω από τα βουνά
τής θάλασσας

Έτσι σ’ έχω κοιτάξει πού μου αρκεί
Νά `χει ο χρόνος όλος αθωωθεί
Μές στό αυλάκι που το πέρασμα σου αφήνει
Σάν δελφίνι πρωτόπειρο ν’ ακολουθεί

Καί νά παίζει μέ τ’ άσπρο καί το κυανό η ψυχή μου !

Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθεί
Πρίν από τήν αγάπη καί μαζί
Γιά τη ρολογιά καί το γκιούλ μπιρσίμι
Πήγαινε, πήγαινε καί ας έχω εγώ χαθεί

Μόνος καί άς είναι ο ήλιος που κρατείς ένα παιδί
νεογέννητο
Μόνος, καί ας είμ’ εγώ η πατρίδα που πενθεί
Ας είναι ο λόγος που έστειλα νά σου κρατεί δαφνόφυλλο
Μόνος, ο αέρας δυνατός καί μόνος τ’ ολοστρόγγυλο
Βότσαλο στό βλεφάρισμα του σκοτεινού βυθού
Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στούς καιρούς τόν Παράδεισο !

VII.
Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα

Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώ
Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ
ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΝΑ ΣΕ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...



 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 98.2%  (22 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 79774
      Σχόλια: 69
      Αφιερώσεις: 12
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Κάτια1 @ 05-09-2003
   Αφιερωμένο από sofiapetros - larisa
για petro - athina
26-08-2014 14:08
Για σένα ερωτα μου...
   NONONONO!
17-01-2014 23:02
Ελάτε ρε παιδιά τώρα...ο Ζουγανέλης δεν έπρεπε να το αγγίξει.Νομίζω η φωνή της Ηλιοπούλου με αυτή του Μίκη και το Adagio απο πίσω ήταν ό,τι έπρεπε.

"Μόνος νά περιμένω που θά πρωτοφανείς
Ψηλά στό δώμα ή πίσω στίς πλάκες της αυλής
Μέ τ’ άλογο του Αγίου καί το αυγό της Ανάστασης"

Σημάδι.
   Αφιερωμένο από joannatsif - thessaloniki
για stefo - thessaloniki
21-08-2013 15:41
stefo afierwmeno se sena elpizw na egina romadiki :')
   hant22...
18-06-2013 15:26
g sena p m t mathes ki as mn eimaste mazi..ftaime k oi duo..pws alliws afou agapiountai oi anthrwpoi..
   Αφιερωμένο από .... - athens
για kat - athens
18-06-2013 15:24
keno mono keno
   από τα βουνά...
16-01-2013 13:19
άκκισμα συναισθημάτων... έρωτας.. ο κινητήρας της ψυχής
   papaki280712
16-01-2013 12:57
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα!
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ! ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ!
   stav.stav
05-07-2012 18:59
το απολυτο ερωτικο ποιημα!!!!
   doraki t trelo paokaki
26-06-2012 15:24
ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ
ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΝΑ ΣΕ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.
http://www.youtube.com/watch?v=j_2pyNuL0_A Υπέροχη η Καραμπέτη.
   N for Nikoleta
17-01-2012 21:40
Οτι καλύτερο έχω διαβάσει ποτέ μου.........................
   Αρούκος
23-06-2011 10:07
Απ' τα λίγα ποιήματα αγάπης που ξεφεύγουν απ' την υπέρτατη ξενερωτίλα και σου ανοίγουν κάπως το μυαλό. Γενικά, πολύ ωραίο χωρίς να 'ναι τελείως μελό.
   kyr77
10-09-2009 12:04
ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΚΑ ΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΛΑΜΑ ΝΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΠΑΘΑ ΠΛΑΚΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΝΗ
   Ioli2
04-09-2009 14:50
Ύμνος στην αγάπη και τον έρωτα
   Betovlakas
16-03-2009 08:25
Φίλε Βαγγέλη, από που μπορούμε να κατεβάσουμε το πολυπόθητο "Μονόγραμμα" του Γ. Ζουγανέλη;
   Vanggelis4
04-02-2009 08:22
1982. Αθήνα. Τρίτη βράδυ.
Στο δεύτερο πρόγραμμα της ΈΡΤ στο ραδιόφωνο, η Μαρία Παξινού και ο Γιάννης Ζουγανέλης κάνουν, όπως κάθε Τρίτη, την εκπομπή «Τρίτη βράδυ με ποίηση». Ο Γιάννης, για πρώτη φορά αναμεταδίδει ζωντανά μια δική του μελοποίηση σε ένα κομμάτι από το «Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη.

«Πενθώ τον ήλιο….»

Ο Νίκος Δήμου (γνωστός συγγραφέας και blogger στις μέρες μας) είναι ένας από τους ακροατές της εκπομπής. Δεν διστάζει να επικοινωνήσει με τον Γιάννη Ζουγανέλη και να του μεταφέρει την χαρά, την ευχαρίστηση και την ικανοποίηση του Οδυσσέα Ελύτη που άκουσε το συγκεκριμένο απόσπασμα μελοποιημένο. Ο ίδιος ο Ελύτης, μέσω του Νίκου Δήμου, ζητάει από τον Γιάννη Ζουγανέλη να μελοποιήσει όλο το «Μονόγραμμα» με σκοπό να εκδοθεί σε δίσκο…Ο Γιάννης κάνει την μελοποίηση.

Στα τέλη του 1982 μπαίνει στο στούντιο και ξεκινάει να ηχογραφεί το «Μονόγραμμα». Ο Μίνως Μάτσας αναλαμβάνει την παραγωγή ενώ η ηχογράφηση γίνεται στο στούδιο PDR του Πάνου Δράκου με την συμμετοχή εξαιρετικών μουσικών:

Σαράντης Κασόρας Πιάνο
Βασίλης Δερτυλής Keyboards
Βαγγέλης Πατεράκης Μπάσο
Δημήτρης Κουτζανίδης Τύμπανα
Χρήστος Ζέρβας Ηλεκτρικές κιθάρες
Βάνα Μαγκαφά 2ο Πιάνο
Γιάννης Ζουγανέλης Ακουστική & ηλεκτρική κιθάρα, μαντολίνο και κρουστά
Βασίλης Σαλέας Κλαρίνο

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ενορχήστρωση είναι του Γιάννη Ζουγανέλη ενώ είναι η πρώτη συμμετοχή του Βασίλη Σαλέα σε δισκογραφική δουλειά.

Η συνέχεια αυτής της δουλειάς όμως δεν ήταν και η καλύτερη. Το υλικό είναι έτοιμο για έκδοση όταν για άγνωστους μέχρι σήμερα λόγους, ο Οδυσσέας Ελύτης ζητάει ξαφνικά από τον Μίνω Μάτσα ένα αστρονομικό ποσό για την παραχώρηση των δικαιωμάτων του «Μονογράμματος». Ο Μάτσας, αδυνατεί να βρεί τα χρήματα αυτά και έτσι η δουλειά μένει στο συρτάρι. Ο Ελύτης από την άλλη απαγορεύει οποιαδήποτε επανέκδοση του «Μονογράμματος» και μετά το θάνατό του εκχωρεί τα δικαιώματα των έργων του στη σύζυγό του, με τον όρο να μην επιτραπεί επανέκδοση των έργων αυτών.

To «Μονόγραμμα» περιέχει 11 κομμάτια.

1. Εισαγωγή στο Μονόγραμμα
2. Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές
3. Πενθώ τον ήλιο
4. Intermedio 1
5. Έτσι μιλώ για σένα και για μένα
6. Εχω δεί πολλά
7. Ειναι νωρίς ακόμη μες τον κόσμο αυτό
8. Για σένα έχω μιλίσει
9. Intermedio 2
10. Στον παράδεισο
11. Intermedio 3
   Vanggelis4
04-02-2009 08:15
To 1982 το μελεοποιήσε ο Γιάννης Ζουγανέλης. Αλλα δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Τραγουδούσαν ο ίδος ο Ζουγανέλης ι Ισιδώρα Σιδέρη η Δήμητρα Γαλάνη και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Ο λόγος που δεν κυκλοφόρησε ήταν οτι ο ίδιος ο Ελύτης ζητούσε κάποιο ποσο για τα πνευματικά δικαιώματα ποσό που δεν του έδωσε ο Μίνως Μάτσας.

Το βρήκα όμως κάπου όπου κάποιος το εχει ανεβάσει και το κατέβασα. Πραγματικά καλή δουλειά.
   Αφιερωμένο από ΚΥΑΝΗ - ΑΘΗΝΑ
για ΛΟΚΟΥΜΑΚΙ - ΓΡΕΒΕΝΑ
08-09-2008 02:25
OTI AGAPAS AGAPA TO GIA PANTA!!!
GI' AYTO
SE AGAPHSA K 8A S ' SAGAPAV GIA PANTA!!

KAI AS ME PLHGWNEIS K AS ME PONAS EGO DEN TA LOGARIAZO
8A EISAI M OPOY KI AN PAO KAMMATI TH
   ΚΥΑΝΗ
08-09-2008 02:18
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ Π ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΚΙΞΕΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ,ΤΟΝ ΟΡΟ "ΑΛΗΘΕΙΝΗ ΑΓΑΠΗ" !!!!
   ioanna277
24-08-2008 11:21
Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα

Έχω ρίξει μές στ'άπατα μιάν ηχώ
Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ
ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΝΑ ΣΕ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...

Γλυκιε μου Αντρεα, ελπιζω απο το νησι σου στον Παραδεισο να μας θυμασαι και να μας στελλεις κανενα χαμογελο, ετσι οπως μας χαμογελουσες παντα γλυκα και μοναδικα. Μου λειπεις πολυ...
Ειμαι σιγουρη πως εισαι ο πιο ομορφος ΑΓΓΕΛΟΣ μες τον Παραδεισο... Θα σε θυμαμαι ΠΑΝΤΑ!!!
   mpempacos
23-08-2008 06:53
Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο
Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ'ουρανού με τ'άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο
Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
Νά μυρίζω από σένα καί ν'αγριεύουν οί άνθρωποι
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ'αλλού φερμένο
Δέν τ'αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ'ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου
ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ANNOULINI MOY...
   blargim
18-08-2008 05:11
ΈΤΣΙ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΕΠΕΙΔΗ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΑΦΟΥ ΑΓΑΠΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΑΚΟΥΣΤΑ ΣΈΧΟΥΝ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ
ΠΩΣ ΧΑ'Ι'ΔΕΥΕΙΣ..ΠΩΣ ΦΙΛΑΣ..
ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΓΩ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟ
ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΕΙ.

ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΧΤΥΠΑ Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ
ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.
ΕΙΜ'ΕΓΩ Μ'ΑΚΟΥΣ;
Σ'ΑΓΑΠΩ Μ'ΑΚΟΥΣ;

ΑΚΟΥ..ΑΚΟΥ..
ΕΙΜ'ΕΓΩ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΚΑΙ ΕΙΜ'ΕΓΩ ΠΟΥ ΚΛΑΙΩ
Μ'ΑΚΟΥΣ;
Σ'ΑΓΑΠΩ, Σ'ΑΓΑΠΩ
Μ'ΑΚΟΥΣ;;;;;
   ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ
01-08-2008 17:10
Απλα υποκλινομαι!
   Fay_Silv3RaiN_F.T.W.!
26-07-2008 18:01
Σ'αγαπάω....Μ'ακούς?
   augerini
24-06-2008 11:32
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ'αλλού φερμένο
Δέν τ'αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ'ακούς... ετσι ειναι αγαπη μου...
Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα... ακους μιλαει για το νησι μας ακους μικρε μου για το δικο μας νησι ...
   melpouli
23-06-2008 15:27
ειμ'εγω που φωναζω και ειμ'εγω που κλαιω μ'ακους
σ'αγαπω σ'αγαπω μ'ακους..........???
   skorpio
21-06-2008 15:11
Ακουστά σ'έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

.αφιερωμενο στο κοριτσι που με εκανε να λατρεψω αυτο το αριστουργημα. ακομα ακουω την φωνη σου 6 χρονια μετα.. Σ"αγαπαω μ'ακους? ευχαριστω τον Θεό που σε ακουσα εστω και για όσο μπορεσαμε... καλα να περνας κοριτσακι μου... και να σε προσεχει...
   Gian Piero Testa
01-02-2008 01:35
"To Monògramma" , me to arthro. To égrapse o Elytis to 1971. CD Minos, 1999. Me fondo Adagio tou Miki Theodoràki. Diavàzoun to kìmeno o Theodoràkis ke i piìtria Ioulìta Iliopoùlou, i chìra tou Elyti.
   Αφιερωμένο από πανος - παγκρατι
για νανα - γουδι
22-01-2008 11:47
SE LATREVO
   Αφιερωμένο από MARIA - .....
για ..... - .....
03-12-2007 04:33
SAGAPAO MAKOUS?????SAGAPAOO
   deti
12-10-2007 13:01
Ως τραγούδι δεν υπάρχει πουθενά. Απλά το απαγγέλει ο Θεοδωράκης μαζί με κάποια (συγνώμη αλλά δε θυμάμαι ποια) και έχει μουσική απο πίσω. Δεν ξέρω που μπορεί να υπάρχει.
   D.JENNY!
23-08-2007 04:55
Απίστευτο! Σε ποιο δίσκο ή CD υπάρχει ως τραγούδι?
   deti
18-07-2007 07:20
"Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ'αλλού φερμένο
Δέν τ'αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ'ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ."
   mikroyla
14-07-2007 14:54
apla monadiko...
   Αφιερωμένο από Άννα - Λεμεσό
για Χρίστο - Λεμεσό
24-02-2007 07:21
Σ' αγαπάω μ' ακους..
εσένα που φώτησες τη ψυχή μου, για κάθε χαμόγελο που μου χάρισες και για κάθε δάκρυ που μου πήρες μακρία
Σ' αγαπάω μ' ακους..
   παλίες αγάπες
24-02-2007 07:07
ποιος γυρευει τον αλλο,ποιος φωναζει-
ακους;
Είμ'εγώ πού φωνάζω κι είμ'εγώ πού κλαίω,μ'ακούς
Σ'αγαπώ,σ'αγαπώ,μ'ακούς.
   Αφιερωμένο από Κατερίνα - Αθήνα
για Άγγελο - Λαμία
11-02-2007 02:36
Σ'αγαπάω... μακάρι να μπορούσες να με ακούσεις... Φαντάζεις τόσο μεγάλος που δε μπορώ ούτε να σου μιλήσω. Μακάρι να μη ρο είχα παραδεχτεί ποτέ πως είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Φοβάμαι μπροστά στο μεγάλο
   felantakii
30-01-2007 17:41
ponaw
   ονειρία
28-01-2007 15:21
Μόνη στο σπίτι... βράδυ Κυριακής...
διαβάζοντας το ποίημα ξέσπασα σε λιγμούς...
όχι για κάποιον έρωτα που έφυγε... ούτε για αυτόν που θα ρθει...
πιο πολύ για τη μοναξιά... τη δική μου, του ποιητή... την τόση μοναξιά και θλίψη που υπάρχει γύρω μας, μέσα μας... που άλλωτε τη νοιώθουμε κι άλλωτε μένει καιρό καλά κρυμμένη... μέχρι να την τραβήξει κάποιος, κάτι, και σαν χείμμαρος να ξεχυθεί...
αυτό το ποίημα δεν απευθύνεται σε ερωτευμένους...
απευθύνεται σε όσους νιώθουν... σε όσους πονούν...
σε όσους μπορούν ακόμα κι αγαπούν...
   reine
13-01-2007 16:13
ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ.ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.
   deti
03-01-2007 17:16
Σ αγαπώ, μ'ακούς;
Άκου, άκου..
   Ayane_14
29-12-2006 03:27
sto nini mou to gliko!!!
   Ayane_14
29-12-2006 03:23
sto siba mou..me poli agapi...k as nomizei oti ton exo ksexasei....(sou eixa pei na to diavaseis..!)'n'..
   ~Oνειροπαρμένη~
20-11-2006 01:24
Δεν έχω λόγια....
Αριστούργημα!..........
   deti
26-07-2006 18:16
Η ΚΑΝΕΙΣ Η ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ Μ' ΑΚΟΥΣ;
   Ανώνυμο σχόλιο
30-06-2006
To agorasa to 1976-78, synexizw na to exw, na diabazw ... Mou alla3e thn zwh, thn skepsh ... .. .
   Αφιερωμένο από ΕΒΙΤΑ -
για ΑΧΙΛΛΕΑ!!!! -
29-06-2006 15:03
Για να σου πούμε πώς σ' αγαπάμε και πώς δεν θέλουμε να φύγεις!!!!!!!!!!
   Ανώνυμο σχόλιο
15-05-2006
Ο,τι καλύτερο άφησε ο Ελύτης..Κάθε φορά που το διαβάζω, κλαίω και το ίδιο συμβαίνει και σε όσους το διάβασα. Τόση ευαισθησία, τόση ομορφιά..τόσος πόνος... Στον Μάνο που τον άφησα γιατί δεν άντεξα την απόσταση, λύγισα. Σ΄αγαπάω ακόμη κι ας νομίζεις πως προχώρησα...εγώ εδώ και ένα χρόνο κοιτάζω πίσω. Ελπίζω να μην νιώσει κάνείς όπως εγώ. Εμείς είμασταν άτυχη σ' αυτήν την αγάπη, μάτια μου...
   Ανώνυμο σχόλιο
09-05-2006
...kai mish na se kalaio mes ton paradeiso....
   Ανώνυμο σχόλιο
25-04-2006
kathe fora poy to diavazo dakryzo....................
   Ανώνυμο σχόλιο
23-04-2006
ti poihma!mono auto..................ti poihma!??
   Ανώνυμο σχόλιο
12-04-2006
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο...δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς...είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου...Να μιλώ για σένα και για μένα...(για την Αι.)
   Ανώνυμο σχόλιο
10-04-2006
Πουθενά δέν πάω ,μ' ακους
   Ανώνυμο σχόλιο
10-04-2006
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ’ακούς
   Ανώνυμο σχόλιο
07-04-2006
πως αλλιως;αφου αγαπιουνται οι ανθρωποι....
   Ανώνυμο σχόλιο
22-03-2006
egw 3erw pou ta3ideyei to myalo mou, otan t akouw kai otan to diavazw.tha hthela poly na 3erw gia poion . giati, pws, to egrapse o elyths.an 3erei kapoios kati as mou steilei email ex_idion@yahoo.com.Mwro mou, gia sena,pou eixa thn xara na se niwsw na s agaphsw na koita3w stis limnes twn matiwn sou.feygw gia panta m akous?s agaphsa.
   Ανώνυμο σχόλιο
19-03-2006
Τόσο δυνατό...Η ζωή, κι η πάλη με τον έρωτα και τον εαυτό σου, σε 20 αράδες... Ανυπέρβλητος. Σε ευχαριστούμε.
   Αφιερωμένο από rania -
για leyterhs -
21-02-2006 08:06
   Ανώνυμο σχόλιο
19-02-2006
Ειμαι εγω που φωναζω κι ειμαι εγω που κλαιω,μ'ακους?Σ'αγαπω!Σ'αγαπω ! Μ'ακους? (Α-Ζ)
   Ανώνυμο σχόλιο
05-02-2006
Στο Γιάννη μου....
   Ανώνυμο σχόλιο
05-02-2006
ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ....μπισκοτάκι μου σε ΑΓΑΠΑΩ απλά διαφορετικά...
   Ανώνυμο σχόλιο
05-02-2006
Κι εγω μπισκοτακι μου...απλα διαφορετικα...μ ακους??
   Ανώνυμο σχόλιο
25-01-2006
υπαρχει τελικα αγαπη
   Αφιερωμένο από Νίκος - Μενίδι
για Χριστινα - Καατορια
10-01-2006 03:45
   Ανώνυμο σχόλιο
06-01-2006
apo poihmata den kserw polla omws auto einai kati diaforetiko se epireazei akoma k an den diavazeis poihsh se kanei na niwtheis erwteumenos akoma k an den eisai...
   Ανώνυμο σχόλιο
25-11-2005
Ναι, δεν το αντέχουν οι άνθρωποι το από αλλού φερμένο... Σ' αγαπάω, μ΄ ακούς????? Μικρούλα μου, ματάκια μου...... Γ.Κ.
   Ανώνυμο σχόλιο
10-11-2005
Αφιερωμενο σε σενα που του εδωσες νόημα ........ποσο πολυ μου λειπεις.........ποσο πολυ............
   Ανώνυμο σχόλιο
21-10-2005
Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς
   Ανώνυμο σχόλιο
21-10-2005
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου
   Ανώνυμο σχόλιο
21-10-2005
ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
   Ανώνυμο σχόλιο
19-09-2005
ΜΑΡΙΕ Μ΄ΑΚΟΥΣ?ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΝΑΩ, Μ ʼΚΟΥΣ? Σ΄ΑΓΑΠΑΩ Μ΄ΑΚΟΥΣ? ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ!!!
   Skandali
09-06-2005
Apo ta gygklonistikotera poihmata pou exw diavasei pote..o Elyths pragmatika einai ekplhktikos edw..to latreyw apla..me sygkinei afantasta..
   Ανώνυμο σχόλιο
11-04-2005
Τυχερός στην ατυχία του όποιος δεν "ακούει". Μ'ακούτε?
   Ανώνυμο σχόλιο
20-02-2005
Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούs
   Ανώνυμο σχόλιο
01-02-2005
ΤΙΠΟΤΑ! Μ' ακούς? ΤΙΠΟΤΑ!
   Ανώνυμο σχόλιο
30-01-2005
''Πουθενά δεν πάω μ'ακούς,
   Αφιερωμένο από NIkoz - NeverLand
για Elli - Drama
19-11-2003 21:20
Exei pai3ei polu organwsh apo merias mas kai eprepe na rwthsw.. Estw kai apo edw..
Telika 8a er8eis sto netmeeting !?!
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
to agapimeno mou poiima se mia kataplikti enorxisrosi kai ermineia! Kathe fora pou akouo na apageletai xanomai stis skepseis mou...   ( Kristina )
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
Αυτο το ποιημα το λατρευω!Ο Ελυτης ηταν καταπληκτικος.Μας αφησε σπουδαια πραγματα.Δυστυχως καταλαβαινω απολυτα τον ποιητη....
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
afierwmeno se mia psixoula pou ponese polu alla mporei k pali na dei th zwh. Sto kalpakaki.   ( vicky )
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟΝ ΧΑΝΕΙΣ;ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ   ( ROSE )
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
oti agapo arxizei adiakopa,oti agapo vriskete stin arxi tou panta...monadikos o elitis,monadiko auto pou ezise   ( litsa )


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο