Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99532 Τραγούδια, 241208 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Για μια παλιά συμμαθήτρια - 2001      
 
Στίχοι:  
Στάθης Δρογώσης
Μουσική:  
Στάθης Δρογώσης


Χτύπησε την πόρτα ένα πρωί
κι ήταν εκεί
Μπροστά μου ένα χαμόγελο, πιασμένο απ’ την κορδέλα στο κουτί,
που είχε γλυκά...κι έμεινα σαν τον χαζό, να βλέπω την πανέμορφη μαμά...

Έμαθα τα πάντα εγώ γι αυτή, σε μια στιγμή,
σταμάτησε τα λόγια της για να ταΐσει ένα βουβό μωρό,
σκέφτομαι εγώ "άραγε να θυμάται εμάς τους δυο μέσα στο πλοίο προς τον γκρεμό;"

Και τότε μια φωνή, βγαλμένη απ’τα παλιά...
μου γελά και κάθεται κοντά,
δίπλα η ζωντανή, κοιτάζει το κενό
και το φάντασμα της μου γνέφει "σ’ αγαπώ", το φάντασμα της...

Τρόμαξα και μ’ έπιασε γλυκά, μιλάει σιγά...
"Φαντάσματα ανθρώπων ζωντανών, μου λέει, υπάρχουνε πολλά..."
και με φιλά...
"Νεκροί δεν είναι όσοι πεθάναν, μα όσοι χάθηκαν για μας μακριά..."

Και τότε η μουσική, μας έφερε ψηλά...
και οι δυο μαζί φεγγάρια φωτεινά...
γύρω από τη γη....να σμίγουμε ξανά...
το φάντασμα της και εγώ παντοτινά...

Κι έφυγε όπως ήρθε ξαφνικά...
κι έμεινα εκεί ...με μια γνωστή να λέω αστεία και στο τέλος έφυγε κι αυτή...
μόνος ξανά...
νεκροί δεν είναι όσοι πεθάναν, μα όσοι χάθηκαν για μας μακριά...




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 2623
      Σχόλια: 1
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Η γη από τ΄ αστέρια
2001
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Φαίδρα @ 28-04-2008
   ..ριτα..
05-02-2011 17:27
νεκροί δεν είναι όσοι πεθάναν , μα όσοι χάθηκαν για μας μακρια.....


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο