Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224243 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Δέκα παλληκάρια - 1974       
 
Στίχοι:  
Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική:  
Μίκης Θεοδωράκης


Δέκα παλληκάρια από την Αθήνα πάνε, βάρκα γιαλό
πάνε για του ήλιου τα μέρη, βάρκα έι γιαλό.

Ξεκινήσανε με την αυγούλα, βάρκα γιαλό
αρμενίσανε στο γαλανό νερό, βάρκα έι γιαλό.

Μάυρα μάτια, μαύρα φρύδια και στα χείλη, βάρκα γιαλό
και στα χείλη τους λουλούδια, βάρκα έι γιαλό.

Κεραυνοί τώρα τους ζωνουν και μια σπάθα, βάρκα γιαλό
και μια σπάθα τους θερίζει, βάρκα έι γιαλό.

Τραγουδούσαν και γελούσαν δέκα ήταν, βάρκα γιαλό
δέκα ήταν οι λεβέντες, βάρκα έι γιαλό.

Με τα τανκς τώρα τους ζωνουν και μια κάννη, βάρκα γιαλό
και μια κάννη τους θερίζει, βάρκα έι γιαλό.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 90%  (6 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 10490
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Στην Ανατολή
1974
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Φάσμα, Γιώργης @ 25-12-2007
   Vangelis Catevatis
20-06-2017 22:02
Εμείς οι παλιάτσοι

Εμείς οι παλιάτσοι
Της χώρας τ'ουρανού της θάλασσας και του φωτός
Εμείς οι παλιάτσοι
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
Εμείς οι παλιάτσοι της ζωής
Παιδιά των νικητών, παιδιά των ηττημένων
Εμείς οι παλιάτσοι της ζωής
Της χώρας τ'ουρανού, της θάλασσας και του φωτός
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια.

Εμείς που δεν πάθαμε
Εμείς που δεν είδαμε
Εμείς που δεν κάναμε
Νίκες, ήττες, μάχες
Εμείς, που στον αγώνα μπήκαμε
Κρατώντας τις βαριές σκυτάλες.

Βαριές απ' αγώνες
Βαριές από ήττες και νίκες
Βαριές από δόξες
Βαριές από λάθη
Εμείς τα παιδιά των μεγάλων
Εμείς τα παιδιά των μικρών
Εμείς τα παιδιά των γενναίων
Εμείς τα παιδιά των ασήμαντων

Εμείς οι παλιάτσοι
Της χώρας τ'ουρανού της θάλασσας και του φωτός
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
Παιδιά νικητών, παιδιά ηττημένων
Σε Σας, εδώ σ'αυτή την εκκλησιά
Τη δίχως λιβάνι, τη δίχως παπά,
τη δίχως καμπάνα εκκλησιά, θα πούμε…

Δεν είναι ύμνος αυτό που θ'ακούσετε
Δεν είναι θούριο ή θρήνος
Δεν είναι καν τραγούδι
Είναι ένα ξέσπασμα ψυχών, νέων ψυχών
Ανθρώπων, δεμένων με το χθες
Δεμένων με το σήμερα, δεμένων με το αύριο
Της χώρας τ'ουρανού της θάλασσας και του φωτός
Είναι ένα ξέσπασμα ψυχών, των παιδιών
Με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
Παιδιών νικητών, παιδιών ηττημένων.

Πρωτόδαμε το φως του ήλιου
Μέσα στα συντρίμμια, τις στάχτες
Και τους καπνούς του πολέμου.
Με το φόβο αδελφό και το μίσος πατέρα, ανδρωθήκαμε
Και πιστέψαμε, ελπίσαμε και πλάσαμε
Κι'αναστήσαμε
Ότι κατεστραμμένο και ρημαγμένο
Ότι πατημένο και νεκρό

Δώσαμε στην ζωή τη ζωή μας
Δώσαμε την πνοή της πνοής μας
Δώσαμε στην ψυχή την ψυχή μας
Κι'αναστήσαμε
Τη χώρα τ'ουρανού της θάλασσας και του φωτός

Μας είδαν οι ξένοι και μας φθόνησαν
Μας είδαν οι ξένοι και μας μίσησαν
Μας είδαν οι ξένοι και μας φοβήθηκαν
Και μας στείλαν κατάρα
Για να πάθουμε
Για να υποφέρουμε
Για να γονατίσουμε
Για να ικετέψουμε
Και μείς, πάθαμε, υποφέραμε, γονατίσαμε, ικετέψαμε.
Και μάθαμε ότι, εμείς οι παλιάτσοι
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
Τη χώρα τ'ουρανού της θάλασσας και του φωτός
Πρέπει να κυβερνάμε.

Ευάγγελος Κατεβάτης

Το ποίημα αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 7 Ιουλίου 1977 στην Ελληνοκαναδική εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ του Βανκούβερ, Βρετανική Κολομβία, Καναδά



   vouvouzeli
23-06-2011 10:42
Στον δίσκο ¨Στην Ανατολή¨ όπου υπάρχει δεύτερη φωνή είναι
η Χαρούλα Αλεξίου.
   Φάσμα
28-12-2007 08:34
Η τελευταία στροφή δεν υπάρχει στην ηχογράφηση. Τραγουδήθηκε με αυτούς τους στίχους μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο