Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 222081 Ποιήματα, 27191 Μεταφράσεις, 26565 Αφιερώσεις
 

 Δυο παλτά - 1993      
 
Στίχοι:  
Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:  
Σταμάτης Κραουνάκης


Που λες φορούσα δυο παλτά
τόνα καλά τ’ άλλο ριχτά
τα δυο συγχρόνως.

Και περπατούσα στο βοριά
μονάχος, δίχως σιγουριά
γιατί έχει τίμημα βαρύ
του πόθου ο χρόνος
τα δυο συγχρόνως.

Όταν το χιόνι είναι πολύ
με δυο παλτά δεν είν’ τρελοί
όσοι γυρνάνε.

Μα σαν θα `ρθει καλοκαιριά
τα ρούχα ετούτα είναι βαριά
σου μοιάζει η τύχη ανηφοριά
κι άστα να πάνε
τα δυο συγχρόνως.

Που λες, θα πάρω ένα καρφί
κι έτσι ψαχτά με την αφή
θα το καρφώσω.

Μιας κι έτσι κάνουν οι σοφοί
που αναζητούν την κορυφή
τα δυο μου ανθρώπινα παλτά
να του φορτώσω
για να γλιτώσω.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 86.6%  (9 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 18876
      Σχόλια: 2
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ανθρώπων έργα
1993
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   costas1976@hotmail.com, Kostas @ 18-06-2003
   takhsa
19-10-2008 03:01

Που λες, θα πάρω ένα καρφί
κι έτσι ψαχτά με την αφή
θα το καρφώσω.
   mephistopheles
25-08-2007 05:08
"τόνα καλά τ' άλλο ριχτά"... το αιώνιο θέμα με τα διλήμματα στον έρωτα. ένας επίσημος και ένας «παράνομος». όμως μας δίνει τη λύση η ποιήτρια: «θα πάρω ένα καρφί … τα δυο μου ανθρώπινα παλτά θα του φορτώσω για να γλιτώσω…»


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο