Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99739 Τραγούδια, 241740 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Με το κραγιόν σ΄ ένα χαρτάκι - 1999      
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Με πόσα δάκρυα δεν τη ρώτησα
κι έμεινε πάλι σιωπηλή.
Μπήκα στο επόμενο ταξί σαν νεκρός
για να την δω εκεί στο σπίτι του εμπρός,
να κατεβαίνει βιαστική.

Διψούσα της ψυχής της το άνοιγμα
μα είδα της φρίκης το στριπ τήζ
του κοριτσιού μου το ομοίωμα
ν’ αφήνει εκείνο το σημείωμα,
στου αμαξιού του το παρμπρίζ.

Με το κραγιόν σ’ ένα χαρτάκι
το ρετιρέ έχει αποκριά
όπως απόψε πλάι στο τζάκι
που ακούω τ’ απέναντι χωριά.

Με το κραγιόν σ’ ένα χαρτάκι
επαναλάμβανα διαρκώς
όπως κολλάει το δισκάκι
όπως κολλάει ένας σκοπός.

Λες και ζητούσα αυτών των λέξεων
το άλικο στόμα ν’ ανοιχτεί
στα σκοτεινά του να κατέβαινα
στο αιώνιο δράμα να επενέβαινα,
πιο `ξηγημένα να παιχτεί.

Η αγάπη όλα τα ονειρεύεται
και με τ’ ασήμαντα γελάει
τα χρόνια φύγαν μα η γιορτή διαρκεί,
εγώ το ξέχασα εκείνο εκεί.
Ένας καθρέφτης κι ένα γέλιο μου αρκεί,
κρίμα που δεν το συζητάει.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 3953
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ο χρονοποιός
1999
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 22-06-2007


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο