Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99124 Τραγούδια, 240692 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Μας βαράνε ντέφια - 1983      
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Στο τηλέφωνο σε παίρνω απ’ τη γωνία
κι όλο βγαίνουν κάτι άσχετοι
και η ώρα δεν περνά και η ώρα δεν περνά
κι είναι τώρα πια κοντά δυο τρία χρόνια
που εξαιτίας σου έχω χάσει κάθε στυλ
κι η τροχιά του έρωτά μου μπαινοβγαίνει
απ’ τον φούρνο στην κατάψυξη
αλλά εσύ που με κοιτάς αφηρημένη
κάποιο φάλτσο αισθανόμουνα κι εκεί
στην αρχή που είχαμ’ οι δυο μας πρωτοβγεί.

Μας βαρούν κλαρίνα και τραβάμε ίσια
σε ανηφοριές γνωστές με κυπαρίσσια.
Είν’ απόψε αλλιώτικα εδώ
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου

Πώς χορεύεις με τα χέρια σου υψωμένα
σα να ψάχνεις μιαν αόρατη ανεμόσκαλα
κι οι λαγόνες σου απαλά που κυματίζουν
κι είσα πότε κοντά κι είσαι πότε μακριά
μπαινοβγαίνεις σ’ ένα χώρο που για ήλιο
στρίβει μόνο κατά τη δεξαμενή
και με μαύρα ματογυάλια ξαναστρίβει
στης αγάπης την πλευρά τη σκοτεινή.

Μας βαρούνε ντέφια, ή μήπως δε σ’ αρέσει
μα όταν λιώνεις, βιώνεις τρομερά τη σχέση
κόκκινον μου στρώνεις ουρανό
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου.

Στο δασάκι του Ε.Ο.Τ. η συναυλία
δεν τελειώνει την κατάλληλη στιγμή
κι απ’ το χώμα σηκωνώμαστε οι δυο μας
σ’ ένα πεύκο ακουμπάς, το μπλου τζιν ξαναφοράς
στο σκοτάδι κατεβαίνουμε βουβοί
μες στην πιο εφιαλτική κυκλοφορία
και μπροστά στην πόρτα ψάχνεις το κλειδί
ο ερωτάς μας είναι σαν τη συναυλία
που είν’ ανίκανη, που είν’ ανίκανη
να τελειώσει και να το φχαριστηθεί
γιατί έχει ένα κόμπο απ’ την αρχή.

Η Αθήνα κάτω άναψε σαν ούφο
και στου ιερού Λυκαβηττού το σκούφο
έχουμε χαθεί από καιρό
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 95%  (4 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 7726
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Τραπεζάκια έξω
1983
[1] Ο κ. Σαββόπουλος ευχ...
1988
[1] Σαββόραμα
2001
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 15-06-2007
   modezooma
09-04-2016 12:24
μελέαγρε, η απλότητα στην έκφραση κάποιες φορές είναι δώρο και όχι αφέλεια. ειδικά αν έχουμε να κάνουμε με τέτοια "απότομα ατέλειωτα ρεφρέν". γιατί να μην παραδειγματιστούμε λοιπόν από τούτες τις δέσμες φωτός και φερόμαστε ο ένας στον άλλο σαν καλυδώνιοι κάπροι, για να μιλήσω και τη γλώσσα σου...γιατί ρε συ;
   Μελεαγρος
05-08-2011 14:14
σοβαρα? ελα βρε! Εσενα περιμεναμε να μας το πεις...
Κατι αλλο να πεις? Για τη χρηση του Ιωνικου και Λυδιου τροπου στο τραχουδι? Για τις "αρχαιοτροπες" τριφωνιες? Μηπως για την εναλλαγη φωτος ημερισιου και φωτος νυκτερινου? Αυτο το γαργαλητο μεσα σου οταν εχει μολις βραδυασει και εισαι γεματος αρμυρα απο τη θαλασσα, παρεα με την γκομενα και κρυφα απο την αλλη γκομενα.., "γυριζεις το κλειδι" .. καλοκαιρι.. σε περιμενει εξοδος ανεξερευνητη... 'Η μηπως καποιο σχολιο για τους θαυμασιους στιχους οι οποιοι, (σπανιο στον Σαββοπουλο) υπογραμμιζουν την μουσικη - κι οχι το αντιθετο?
Αυτο εχεις μονο να πεις? "παρα πολυ ωραιο τραγουδι"...
Ευγε! Εισαι τερας ευαισθησιας!
   ponywa
21-09-2009 09:58
πάρα πολύ ωραίο τραγούδι!!!!!!!!!!!!!


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο