Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110314 Τραγούδια, 251106 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Το όνειρο του τσοπάνου      
 
Στίχοι:  
Παραδοσιακό
Μουσική:  
Παραδοσιακό

Περιοχή:  
Ρούμελη

Ήθελα να `μουν Λιάκουρα στού Παρνασσού τον ώμο,
να ζήσω χρόνια αμέτρητα, να ζήσω μιλιούνια,
να `χω το μάτι του αϊτού και του λαγού το άκου,
να διαλαλώ το τι θα δω χειμώνα καλοκαίρι
εδώ ψηλά στον Παρνασσό, εδώ ψηλά στο χιόνι.

Ήθελα και να γνώριζα των αγριμιών τη γλώσσα,
των σταυραετών, των γκιώνηδων, της άσπρης γερακίνας,
να κρένω μ’ όλα τα στοιχειά, κατεβατούς, βοριάδες,
και με τ’ αγριολούλουδα του Παρνασσού στολίδια.

Να δέχομαι στις πλάτες μου το παγωμένο χιόνι,
να ταγιαντάω στο βοριά, σ’ όλα τα μοχλοβόρια.

Να στήνω στον Καράχαλη ταμπούρι ατσαλένιο
και ν’ αγναντεύω τα χωριά, τους κάμπους την Αθήνα,
να λέπω τον Ελλήσποντο της Πόλης το μπουγάζι,
τον ήλιο με τα κάλλη του, σαν βγαίν’ απ’ τη φωλιά του.

Ν’ ακούω το γέρο έλατο, πώς σκάζει και βογγάει,
σαν τον χτυπάει ο βοριάς και τα στοιχειά της φύσης,
πώς ταγιαντάει κι ύστερα με δίχως κλαπατάρια,
πώς σέρνει απ’ τη ρίζα του στης μαύρης γης το χώμα.

Να βλέπω τσοπανόπουλα, να βλέπω τσελιγκάδες
την Άνοιξη σαν έρχονται από τα καμποχώρια,
πώς φτιάχνουν τα γιατάκια τους, πώς φτιάχνουν τα κονάκια,
πώς στένουνε τ’ απόσκια τους, πώς στένουν τους σταλούς τους,
τσελιγκοπούλες λυγερές, πώς παίζουν στα ρουμάνια
μ’ όμορφα τσελιγκόπουλα τα ξένοιαστα παιχνίδια.

Να δω το γέρο τσέλιγκα στη στρούγκα πώς αρμέγει,
να δω πώς πήζει το τυρί, πώς φτιάχνει ξηροτύρια,
πώς φτιάχνει με ξυνόγαλο τη νόστιμη μυτζήθρα.

Κι ύστερα στο γιατάκι του με κοφτερούς σουγιάδες,
πώς φτιάχνει κλειδοπίνακα και ξύλινες κουτάλες.

Να δω το γέρο τσέλιγκα σαν βγαίνει το φεγγάρι,
την τσελιγκίνα δίπλα του, τους γιους του τις νυφάδες,
πώς κάθεται στον έλατο μ’ αγγόνια και ξαγγόνια,
και λέει τραγούδια κλέφτικα, κλέφτικα παραμύθια,
να μολογάει για στοιχειά, για λάμνιες για θηρία,
κι όλοι να ακουρμάζονται με πόθο και λαχτάρα.

Κι απάνω στο μολόγημα τα βλέφαρα πώς κλείνουν
και πώς όλοι πλαγιάζουνε στο μαλακό γιατάκι.

Ήθελα να’μουν Λιάκουρα στού Παρνασσού τον ώμο
και να `βλεπα και να `λεγα, ποτέ να μην τα σώνω.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 3378
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 30-09-2006
   netriofron
25-07-2019 19:35
Τραγούδι του Αραχωβίτη Δημητρίου Γιαννακόπουλου, το οποίο γράφτηκε στην Αράχωβα στα 1946.


''Λιάκουρα'' = Είναι η υψηλότερη κορυφή του Παρνασσού, και κατά την Μυθολογία μας, εκεί που άραξε το πλοίο του Δευκαλίωνα, μετά τον κατακλυσμό.
''μιλιούνια'' = Μεγάλη ποσότητα, μεγάλο πλήθος.
''νταγιαντώ'' = Υπομένω, υποφέρω, βαστώ.
''μοχλοβόρι'' = άνεμος βοριάς, που κτυπάει σαν μοχλός, σαν ράβδος.
''μπουγάζι'' = δίαυλος, δίοδος, ρεύμα αέρος.
''κλαπατάρι'' = έλασμα, ξύλο, στρόφιγγα.
''γιατάκι'' = κλινοστρωμνή, πρόχειρο κατάλυμα.
''κονάκι'' = κατάλυμα, οικία ιδιοκτήτη τσιφιλικιού.
''στένω'' = στήνω.
''σταλός, στάλος'' = μάνδρα αγέλης.
''ρουμάνι'' = πυκνή λόχμη, δάσος.
''κλειδοπίνακας'' = ξύλινο πλατύ και βαθύ πινάκιο, με επικάλυμμα, για την μεταφορά του φαγητού.
''ξαγγόνι'' = δισέγγονος.
''λάμνια, λάμια'' = τερατόμορφη κακή γυναίκα της Ελληνικής παράδοσης.
''ακουρμάζομαι'' = ακροάζομαι, ακούω μετά προσοχής.


ΠΗΓΕΣ = [ http://dadi-amfikleia.blogspot.com/2015/07/blog-post_14.html ] - - - - - -- - [ http://www.arxeion-politismou.gr/2017/03/oneiro-tsopanou.html ]
   trouvalos
09-07-2010 14:56
προφανώς πρόκειται για ποίημα και όχι για παραδοσιακό
   ΟΡΕΙΝΟΣ
15-11-2009 02:40
Η επιθυμία του άπιαστου ονείρου.
Ωραία εικόνα τα βουνά αλλά δύσκολη η ζωή.
Μόνο σαν έξοδος Σαββατοκύριακου.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο