Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224165 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Γυναίκα - 1979       
 
Στίχοι:  
Νίκος Καββαδίας
Μουσική:  
Θάνος Μικρούτσικος


Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ’ είδες;
Στην άμμο πάνω σ’ είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ’ την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 93.6%  (12 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 74437
      Σχόλια: 20
      Αφιερώσεις: 1
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ο Σταυρός του Νότου
1979
[2] Το ελληνικό πρόσωπο ...
1988
[2] Γραμμές των Οριζόντω...
1992
[3] Σφεντόνα Live
2000
[4] Σταυρός του Νότου - ...
2005
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   dalaras.com @ 07-11-2002
   Αλκμάν
30-06-2015 19:34
Γυναίκα

Στον Αντώνη Μωραΐτη

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.

Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.
Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.


Αυτό είναι ολόκληρο το ποίημα του Καββαδία, από το παραπάνω λείπουν δύο στροφές.
   pieros27
07-07-2013 11:57
Δεν ξέρω αν μπορείς να το πεις 'ρομαντικό' (ειδικά αν διαβάσεις την άποψη του Καββαδία για τις γυναίκες).
Βασικά εδώ - κατά την δική μου άποψη - μιλάει για τις 'κοινές' γυναίκες που γνώριζε στα 'σπίτια' ("Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο. Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.") και που πάντα θεωρούσε πως είναι πιο τίμιες από αυτές που παντρεύεσαι...

"Κατάλαβες; Τις άλλες φοβάμαι τις τίμιες αυτές που δεν πέφτουνε για λεφτά. Αυτές που ξέρουνε γράμματα. Που τις παντρευόμαστε. Για μένα γυναίκες είναι εκείνες οι κλεισμένες μέσα στα σιδερένια κλουβιά του Tardeo, στη Γιοκοχάμα στις βιτρίνες, καθισμένες στα σκαμνάκια, στα λαϊκά πορνεία του Φούτσο, στα βρώμικα σπίτια της Massawa.

Είμουνα που λες με τον "Πολικό" από Περαιά για Σαλονίκη. Όξω απ' την δεσπεντζα, πάνου στο σεντούκι της, καθότανε μια τέτοια. Άσκημη σαν το χρέος. Ένας ναύτης την δίπλασε από νωρίς μα του 'πε: "Πάρ' το απόφαση. Δε σ, το δίνω. Έφυγα από τα Βούρλα και πάω για το Βαρδάρι. Άν σ' αρέσω, έλα κεί πέρα. Όχι εδώ. Γυρεύεις μωρέ ποτέ σου, από το μπακάλη τυρί, την Κυριακή που τονε συναντάς στο δρόμο; Άντε πήγαινε να βρεις καμιά πρωτοθεσίτισσα. Ξεφορτώσου με." Την ίδια ώρα, στην καμπίνα του καπετάνιου, τα 'χε σηκωμένα σαν τ' αυτιά του λαγού μια κυρία που τη σεβόταν όλος ο κόσμος στον τόπο της, με τέσσερα παιδιά και άντρα λεβέντη. Σκέφτηκες μωρέ ποτέ τι σου χαρίζουν οι πόρνες με πενταεοδεκάρες; Βάζουν απάνω τους σακκατεμένους, στραβούς, καμπούρηδες, κείνους που βρωμάνε αγιάτρευτα. Ζουν στα μπορντέλα τις λέμε δημόσιες. Τις άλλες που 'ναι από 'ξω, πως πρέπει να τις φωνάζουμε; Βρες μου τη λέξη." [Νίκος Καββαδίας - Βάρδια]
   tatimikr
24-01-2012 07:44
geia sas!
oi kathigitria sto sxoleio m ,mas eipe na paroume ena romantiko poioima k tha ithela na parw ena tou kavvadia ,oi ginaika einai ?
   Koumettos
09-05-2011 06:16
Toν Νοέμβριο του 2010 κυκλοφόρησε, αφιερωμένος στο μεγάλο μας ποιητή Νίκο Καββαδία, ο ψηφιακός δίσκος "Muchas Gracias, Καββαδία!"

Aκούστε τα κομμάτια εδώ:
http://www.youtube.com/user/kirtama#grid/user/D3A7C68273EC0BAE

Πληροφορίες: www.melodiastixos.com
   golfw1986
18-09-2010 09:54
   Caramel...!!!
18-05-2010 08:52
Απίστευτο.....!!
Ειδικά όταν το τραγουδάει ο Μικρούτσικος, στο σημείο που λέει "Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ' είδες;
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες" είναι φοβερό...
   Mπουρμάς
13-04-2010 08:34
Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;


   NEON KNIGHT
18-03-2010 02:43
Τι με κοιτάς...???? Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες....
   pegi zina
11-05-2009 06:33
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

TI NA PEIS
   69375234....
26-04-2008 08:13
   μαριζετα
10-01-2008 15:07
μεγας κουτρας, τεραστιος ο θανος

μα κυριως ενας υμνος στην γυναικα και στην αγαπη

απο εναν αγνο αγωνιστη ασυρματιστη
   kleisto parathyro
30-12-2007 12:28
ειδα τον Γ.Κούτρα χθές και νόμισα πως ήτανε ο Ν.Καβαδίας και μου μιλούσε.
Θάνο σ'ευχαριστούμε για το δώρο που μας έχετε χαρίσει.
   MASTER
19-05-2007 11:00
Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα
   Αφιερωμένο από Maria - Ithaca
για Karen - New York
27-03-2006 09:25
Karen, kalhmera, elpizw na'sai kala. Xarhka poly pou se gnwrisa to Savvato sto Michigan. Sou afierwnw auto to tragoudi wste na deis th selida pou sou anefera sxetika me thn euresh stixwn s' ellhnika t
   Ανώνυμο σχόλιο
30-11-2005
Σουρεαλιστικό. Σε υποβάλλει. Από τα καλύτερα του Καββαδία, από τα καλύτερα του Μικρούτσικου, και φυσικά του Κούτρα.
   frasd
05-11-2005
pada oi adtres tin pathenan ....akoma kai o Kabbadias
   Ανώνυμο σχόλιο
17-10-2005
Kavvadias.. Apisteutos...
   Ανώνυμο σχόλιο
15-10-2005
exei poli dinami
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα..Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα...   ( Nadine )
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
κύκλος νταλάρας
   Ανώνυμο σχόλιο
<5/1/2005
mikros akouga auto to tragoudi kai gelaga,tora to akouo kai klaio.(Joker)


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο