Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
95994 Τραγούδια, 237712 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Ο μπάρμπα Γιάννης - 1972       
 
Στίχοι:  
Πυθαγόρας
Μουσική:  
Χρήστος Νικολόπουλος


Μπάρμπα Γιάννη γέρασες
Πολλές φουρτούνες πέρασες
Κι από κοντά μας ήρθε ο χάρος να σε πάρει
Εσύ που σαν αδέρφι μας
Δε χάλαγες το κέφι μας
Κάνε μου τώρα και μια τελευταία χάρη

Ένα γράμμα να μου στείλεις απ’ τον Άδη
Αν το φως είν’ πιο καλό απ’ το σκοτάδι
Φως υπάρχει εδώ πάνω
Μπάρμπα Γιάννη μου που λες
Μα το φως τι να το κάνω;
Πού `ναι μαύρες οι καρδιές

Μπάρμπα Γιάννη φίλες μου
Ένα μαντάτο στείλε μου
Και το μπουζούκι σου κι εκείνο περιμένει
Εδώ τα ίδια πράματα
Βάσανα πόνοι κλάματα
Στον κάτω κόσμο τέλος πάντων τι συμβαίνει




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 92%  (10 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 19505
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Δίσκος 45 στροφών
1972
[1] Γυρισμός
1972
[1] Ο Καζαντζίδης τραγου...
1980
[1] Στέλιος Καζαντζίδης ...
2005
[1] Λαϊκό τραγούδι - Η α...
2010
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Minos, Ανδρόνικος @ 10-04-2006
   netriofron
20-04-2017 10:24
!η : 1972 = Στέλιος Καζαντζίδης ,[Ενορχηστρωση & μπουζουκι : Χρήστος Νικολόπουλος] --------- 45ρακι στην Standard (STR 7008)

Τριο Μπελκαντο ------------ https://youtu.be/1XJ38kMIu7I

1983 = Άγγελος Διονυσίου + Λευτέρης Πανταζής (= Λευτέρης Παγκοζίδης) + Άντζελα Δημητρίου (= Αγγελική Κιουρτσάκη) ,[Ενορχηστρωση : Βασίλης Ηλιάδης] --------- Αλμπουμ ''Λευτέρης Πανταζής, Άντζελα Δημητρίου, Άγγελος Διονυσίου ‎– Μια βραδυά στα Μπουζούκια'' ---------- https://youtu.be/UQkwYqRpnLQ
   netriofron
01-11-2016 10:49
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος ++++++++ Στέλιος Καζαντζίδης !!!!!!!!!!!!!
ΚΑΙ σε 45ρακι της STANDARD-7008
Στις 3 Αυγούστου 1972 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Πέραμα, ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Ο Χρήστος Νικολόπουλος με τον Καζαντζίδη , σε στιχους του Πυθαγόρα ,έγραψαν το τραγούδι «Ο μπάρμπα Γιάννης» ,που ηχογράφηθηκε 1 Σεπεμβριου 1972 ,φυσικα αφιερωμενο στον Παπαϊωάννου και κυκλοφόρησε με τον Στέλιο Καζαντζίδη σε δίσκο 45 στροφών, καθώς και στο Lp «Γυρισμός».
Ηταν ενα μικρο αντιο στον μεγαλο Μπαρμπα-Γιαννη (που στην κυριολεξια εσωσε τη καριερα του Στελαρα !!!!!)

........ στις 5 Ιουλίου του 1952, ο Στέλιος Καζαντζίδης μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το πρώτο του τραγούδι, το «Για μπάνιο πάω» του Απόστολου Καλδάρα.
Μια ηχογράφηση που γνώρισε παταγώδη αποτυχία. Η εταιρεία χρέωσε όλη την αποτυχία στον Καζαντζίδη και τον έβαλε στο «ψυγείο»… Όμως ο Γιάννης Παπαϊωάννου, με μια αποφασιστική παρέμβαση στον διευθυντή της εταιρείας Νίκανδρο Μηλιόπουλο, επέβαλλε τη θέλησή του στην εταιρεία που δεν ήθελε με τίποτα να ακούσει για Καζαντζίδη...
Είναι χαρακτηριστικές οι αφηγήσεις του λαϊκού συνθέτη Θόδωρου Δερβενιώτη, σχετικά με το συγκεκριμένο περιστατικό:
..... Το δεύτερο εξάμηνο του 1952 εμφανίζεται στη δισκογραφία ο Στέλιος Καζαντζίδης, ένας νεαρός από τη Νέα Ιωνία, με προσφυγική καταγωγή, οικοδόμος, βιομηχανικός εργάτης και πλανόδιος μικροπωλητής. Η παρουσία του θα είναι καταλυτική, τόσο για το λαϊκό τραγούδι, όσο και για την ελληνική δισκογραφία. Το πρώτο τραγούδι που τραγούδησε ήταν σύνθεση του Καλδάρα, ήταν επίκαιρο, καλοκαιρινό, και είχε τίτλο «Για μπάνιο πάω». Το τραγούδι αυτό δεν πήγε καλά, από εμπορική άποψη, δεν πούλησε αρκετά αντίτυπα, κι ο διευθυντής της Κολούμπια, ο Νίκανδρος Μηλιόπουλος, θεώρησε υπεύθυνο της αποτυχίας τον Καζαντζίδη, μιας και δεν μπορούσε να τα ρίξει το φταίξιμο στον Καλδάρα που ήταν ήδη γνωστός και διάσημος.
Έτσι, για μερικούς μήνες, ο νέος τραγουδιστής μπήκε στο ράφι και υπήρχε πρόθεση ν’ αποκλειστεί για πάντα. Αυτός που έδωσε μάχη για να επαναφέρει τον Καζαντζίδη στη δισκογραφία ήταν ο σπουδαίος συνθέτης Γιάννης Παπαϊωάννου, που εκείνη την εποχή ήταν μεγάλη φίρμα.
Μια μέρα, έτυχε να βρίσκομαι μπροστά, στο γραφείο του διευθυντή της εταιρίας. Έρχεται ο Παπαϊωάννου και ζητάει απ’ τον Μηλιόπουλο να μάθει αν ισχύει η ημερομηνία της ηχογράφησης. Η απάντηση ήταν θετική. Γυρίζει να φύγει λοιπόν, όμως ο Μηλιόπουλος τον σταματά: «Μια στιγμή, Γιάννη. Πόσα τραγούδια θα ηχογραφήσεις;» «Τέσσερα». Ο Παπαϊωάννου έκανε να φύγει. «Ποιοι θα τα πούνε;» ρωτάει ο Μηλιόπουλος. «Δυο ο Τσαουσάκης, ένα η Ρένα Ντάλια, κι ένα ένας καινούριος τραγουδιστής». Δεν είχε αποσώσει την απάντησή του, ενώ είχε βγει σχεδόν απ’ την πόρτα, όταν ο Μηλιόπουλος τον σταμάτησε και πάλι: «Στάσου βρε Γιάννη, ποιος είναι αυτός ο καινούριος;» επέμενε.
«Στέλιο Καζαντζίδη τον λένε, άντε γεια». Κι όταν ο διευθυντής άρχισε να φωνάζει: «Όχι, όχι, θα σου σταματήσω την ηχογράφηση!», ο Παπαϊωάννου είχε ήδη κατέβει τις σκάλες, πηδώντας τρία-τρία τα σκαλιά, και είχε ήδη εξαφανιστεί…..

Πηγη : «Ο Θόδωρος Δερβενιώτης και το μετεμφυλιακό τραγούδι» (Εκδόσεις «Σύγχρονη εποχή», 2003) -- & -- [ http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/o-stelios-kazantzidis-tragouda-gianni-papaioannou ]
   apifibi
20-01-2010 12:41


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο