Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100475 Τραγούδια, 243084 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Άσπρος τοίχος - 1969       
 
Στίχοι:  
Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική:  
Σταύρος Ξαρχάκος


Ασπρος τοίχος άσπρος ήλιος
άσπρο του καλοκαιριού
μαύρα τα ματόκλαδά του
ίσκιοι του μεσημεριού

Μη μου βγαίνεις τέτοιαν ώρα
κι ασβεστώνεις τα σκαλιά
όλα θα σου τα στεγνώσει
ο ασβέστης τα φιλιά

Πέρασαν απ’ το σοκάκι
στάθηκαν στην αντηλιά
ρίξανε δροσιά στις πλάκες
τα κατάμαυρα μαλλιά

Φεύγουν παν αγκαλιασμένοι
κατω στον βαθύ γιαλό
στην σπηλιά που περιμένει
κρύσταλλο είναι το νερό

Πέρα εκεί στο μερημέρι
και στην άσπρη ακρογιαλιά
πίνουμε το καλοκαίρι
μ’ανοιχτή την αγκαλιά




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 5072
      Σχόλια: 4
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Κόσμε αγάπη μου
1969
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Minos, Ανδρόνικος @ 07-03-2006
   netriofron
14-06-2015 13:38
https://youtu.be/mC0TeZ-WbRI
   netriofron
14-06-2015 13:38
https://youtu.be/mC0TeZ-WbRI
   ΝΙΛΗΣ
15-11-2011 20:58

Eντυπωσιακό δείγμα γραφής από το λογοτέχνη που ύμνησε τον έρωτα και την ομορφιά της ζωής όσο λίγοι ομότεχνοί του, τον Ι. Καμπανέλη. Τον άνθρωπο που επέζησε από τη θηριωδία των στρατοπέδων συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν, έζησε το θάνατο, τον προγεύθηκε και εκτίμησε τη χαρά και την αξία της ζωής. Πανδαισία των πέντε αισθήσεων. Kαθεμία συμβάλλει τα μέγιστα στο πανηγύρι της γλυκιάς ζωής. Η όραση απολαμβάνει το ανυπέρβλητο θαύμα της δημιουργίας, με οδηγό το ατελείωτο ελληνικό λευκό, η ακοή αγάλλεται από την ηχώ της σπηλιάς, η όσφρηση ευωδιάζει από την αρχοντιά του ασβέστη και από την αρμύρα της θάλασσας, η γεύση γλυκαίνεται από την πηγή της ζωής-το νερό- και η αφή ολοκληρώνει το νόημα της ύπαρξης με τα σύμβολα του έρωτα, την αγκαλιά και το φιλί. Μαέστρος σε όλα αυτά αναδεικνύεται το ελληνικό καλοκαίρι, με τον ήλιο και τη θάλασσα σε πρώτο πλάνο. Η έκτη αίσθηση, αυτή της ευδαιμονίας, αναδύεται αβίαστα. Το ποίημα ντύνεται μοναδικά με τις μελωδίες του Ξαρχάκου. Μουσική γνήσια ελληνική, με λαική φόρμα,καθαρή, ευαίσθητη, αποπνέει αισιοδοξία αποτυπώνοντας γλαφυρά το πνεύμα του Καμπανέλη. Εμβληματική ερμηνεία από τον Κόκοτα, ο οποίοs σέβεται απόλυτα το μουσικό πλαίσιο και κινείται με περισσή ευχέρεια σε δύσβατα μονοπάτια. Άγνωστη δημιουργία, της αξίζει αναμφίβολα περισσότερη προβολή και δημοφιλία.
   Ανώνυμο σχόλιο
25-03-2006
Ενα από τα αγαπημένα (μου) τραγούδια. "Κόσμε Αγάπη μου" (1969) Σταύρου Ξαρχάκου με Γρηγόρη Μπιθικώτση, Βίκυ Μοσχολιού και Σταμάτη Κόκοτα.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο