Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224126 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

 Ιστορία ζήλειας και έρωτα - 1981      
 
Στίχοι:  
Μανώλης Ρασούλης
Μουσική:  
Χρήστος Νικολόπουλος


Χτύπησε η πόρτα, πήγα για ν’ ανοίξω,
ήτανε, που λέτε, ο καινούργιος της.
"Θέλω εξηγήσεις πριν το προχωρήσω,
γιατί πας συνέχεια και την ενοχλείς."

"Ψυχραιμία τώρα", είπα στην καρδιά μου,
ήρθε να τ’ ακούσει και θα του τα πω,
αφού μου θυμίζει τόσα χρόνια πίσω
αχ, τον εαυτό μου πόρτες να χτυπώ.

Εντάξει, φίλε, τώρα είναι πια δικιά σου.
Πάρε τη θέση και την πίκρα μου δικιά σου.
Σ’ αυτή τη μάχη μπορεί να ’μαι πληγωμένος,
μα δεν υπάρχει νικητής και νικημένος.

Σουτ, μη με διακόπτεις, λίγο ακόμα θέλω,
κράτα τις ορμές σου για ελόγου της.
Ναι, την αγαπούσα και βαθιά με λιώνει,
έτσι που συμβαίνει, έτσι να της πεις.

Τούτο το παιγνίδι το ’χουν παίξει όλοι
και το έπαθλό μας πίκρα και καημός.
Σήκωσα τα χέρια και με περηφάνια
μες στα αποδυτήρια κλαίω μοναχός.

Εντάξει, φίλε, τώρα είναι πια δικιά σου.
Πάρε τη θέση και την πίκρα μου δικιά σου.
Σ’ αυτή τη μάχη μπορεί να ’μαι πληγωμένος,
μα δεν υπάρχει νικητής και νικημένος.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 3867
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Οι κυβερνήσεις πέφτο...
1981
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Artemis2 @ 09-01-2006


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο