Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
68024 Τραγούδια, 219522 Ποιήματα, 26564 Μεταφράσεις, 26564 Αφιερώσεις
 

 Η ουρά του αλόγου - 2000       
 
Στίχοι:  
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική:  
Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Ο καβαλάρης τ’ άλογο το `χε μες στην καρδιά του.
Που να `βρει φίλο πιο καλό να λέει τα μυστικά του.
Το τάιζε αγριοκρίθαρο, τετράφυλλο τριφύλλι,
στολίδια είχε στη σέλα του με λαμπερό κοχύλι.
Ήταν λευκό, ήταν κάτασπρο, ήταν γοργό και ξύπνιο,
κάλπαζε στα γυμνά βουνά και ξέφευγε απ’ τον ίσκιο.
Μα ένα παλιομεσήμερο, σε μια συκιά από κάτω,
αστρίτης στραβογάμησε και δίνει δαγκωσιά του.
Δεν πέρασαν πέντε λεπτά μα πέρασαν αιώνες
ο καβαλάρης το θρηνεί, χαϊδεύει τους λαγώνες.
«Σύντροφε που ξανοίγεσαι, που χάνεσαι και φεύγεις;
Ας δώσουμε όρκο, με καιρούς να σ’ εύρω ή να μ’ εύρεις».
Σκυφτός γυρνάει στο σπίτι του, σκυφτός την πόρτα ανοίγει,
καρφώνει τα παράθυρα και στο πιοτό το ρίχνει.
Το άλογο στο μεταξύ τα όρνια το τυλίξαν
το σκελετό και την ουρά μονάχα που τ’ αφήσαν.
Περνούσε κι ένας μάστορας που `μαθε στην Κρεμόνα
να φτιάχνει βιόλες και βιολιά που να κρατάνε χρόνια.
Είδε την τρίχα της ουράς άσπρη και μεταξένια,
την πήρε κι έφτιαξε μ’ αυτή δοξάρια ένα κι ένα.
Δυο μήνες έκανε ο νιος ν’ ανοίξει παραθύρι
την Τρίτη την πρωτομηνιά βγαίνει στο πανηγύρι.
Εκεί `ταν λαουτιέρηδες που θέλαν’ παρακάλια
ήτανε κι ένας βιολιτζής που έπαιρνε κεφάλια.
«Γεια και χαρά στου βιολιτζή. Χρήμα πολύ θα δώσω.
Θέλω ν’ ακούσω απ’ τα καλά, μήπως και ξαλαφρώσω».
Δέκα φορές το πέρασε ρετσίνι το δοξάρι,
ταιριάζει στο σαγόνι του, τ’ όργανο με καμάρι,
και σαν αρχίζει δοξαριές, μια πάνω και μια κάτω,
τον κόσμο φέρνει ανάποδα, τη γη μέσα στο πιάτο.
Πετάει με χούφτες τα λεφτά, ο άντρας και χορεύει
ακούγεται χλιμίντρισμα και το μυαλό του φεύγει.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 89%  (23 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 36875
      Σχόλια: 7
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Το μαντήλι της Νεράι...
2000
[2] Μαγγανείες
2012
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   επισκέπτης @ 16-11-2005
   Παντάξενος
27-08-2016 16:01
Της «Νταλαρόφιλης» δεν της άρεσε ο τζιζ-κακό στίχος τού Θανάση, και αποφάσισε να τον ...διορθώσει. Κι έτσι το «αστρίτης στραβογάμησε» πέρασε Επιτροπή Πουριτανισμού και έγινε «στραβογάνισε». Δεν πα να το ...γανάει ανάποδα, δε μας ενδιαφέρει. Είναι δυνατόν να έχει τέτοιες λέξεις ο παλιοαχρείος;!

(Βέβαια, νταλαρόφιλη δηλώνει, κι αυτό μάλλον τα λέει όλα.)
   Neeeek
20-07-2013 10:49
Στιχοι σαν να διαβαζεις βιβλιο, για ακομη μια φορα.
   Μυθωδός
29-06-2013 18:04
Τι ωραίο τραγούδι! Α, και επειδή εγώ προσωπικά θα ήθελα συνέχεια, έγραψα μια μόνος μου! Ελπίζω να αρέσει!...
   Bayern7
19-05-2012 20:38
Εκτέλεση από Χαρούλη!
http://www.youtube.com/watch?v=SYTX__Dd_nE

   λιγια
03-06-2011 15:55
   dan nodescu
13-01-2009 15:34
Σε μια άλλη εκτέλεση του τραγουδιού (live) απο τους θαναση Παπακωνσταντίνου γιώργο ,μιχαηλ και σωκράτη μάλαμα το 1999 στην Ναύπακτο δε λέει " Ας δώσουμε όρκο. Με καιρούς θα σ' εύρω ή θα μ' εύρεις" αλλά "πάλι με χρόνους με καιρούς, θα σ' εύρω ή θα μ' εύρεις"!
   Ανώνυμο σχόλιο
08-08-2006 16:00
«Περνούσε κι ένας μάστορας που 'μαθε στην Κρεμόνα» Κρεμόνα: πόλη της Ιταλίας στη Λομβαρδία, χτισμένη στον ποταμό Πάδο. Εκεί γεννήθηκαν οι περίφημοι κατασκευαστές βιολιών Στραντιβάριους, Γκουαρνέρι και Αμάτι .



Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο