Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
68917 Τραγούδια, 220544 Ποιήματα, 26564 Μεταφράσεις, 26564 Αφιερώσεις
 

 Ατλαντίδα - 1991       
 
Στίχοι:  
Γιώργος Ψωμόπουλος
Μουσική:  
Βασίλης Παπακωνσταντίνου


Νεράιδα τ’ ονείρου μου με προκαλεί,
σε μια απόδραση νυχτερινή.
Στους γαλαξίες πλέει πετάει
όλα ακαθόριστα πού θα με πάει.

Με σώμα πέτρινο πώς να σε φτάσω
περίμενε με να μη σε χάσω.
Πιάνω το πέπλο σου κι όλο ανεβαίνω
χάνω το βάρος μου κι όλο αλαφραίνω.

Ακροβατώ σαν ηλιαχτίδα,
μα σε φοβάμαι σαν Ατλαντίδα.

Ίδιος πρωτόπλαστος στον κόσμο του ονείρου,
κόβω δυο άστρα απ’ το δέντρο του απείρου.
Ξάφνου στο χέρι μου μένει το πέπλο,
στο χάος χάθηκες και αμέσως πέφτω.

Η τιμωρία του παραβάτη
πτώση ελεύθερη σ’ άδειο κρεβάτι.

Σεντόνι το πέπλο δυο άστρα σβησμένα,
σφίγγω στο χέρι μου
ένα για σένα και ένα για μένα.

Σ’ αναζητώ σαν ηλιαχτίδα,
έτσι που μοιάζω σαν Ατλαντίδα
Σ’ αναζητώ σαν ηλιαχτίδα,
έτσι που έγινα η Ατλαντίδα.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 7527
      Σχόλια: 2
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Χρόνια πολλά
1991
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 13-11-2005
   pellotarameni
17-12-2008 09:42
καταπληκτικο κομματι παραγματικα μ αρεσει...!!
   Germanrock
05-11-2007 06:56
Aπο τα λατρεμενα μου... Αδικημενο κομματι κατα τη γνωμη μου, θα επρεπε να το ξερει περισσοτερος κοσμος κ να το λεει ο Βασιλη στις συναυλιες. Κριμα...


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο