Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
68917 Τραγούδια, 220637 Ποιήματα, 26564 Μεταφράσεις, 26564 Αφιερώσεις
 

 Ελλάδα Ελλάδα - 1979       
 
Στίχοι:  
Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  
Δήμος Μούτσης


Πού πήγαν οι ώρες, πού πήγαν οι μέρες, πού πήγαν τα χρόνια,
φωτιά στα Χαυτεία, καπνιά στην Αιόλου, βρωμιά στην Ομόνοια,
ουρλιάζουν τριγύρω Φολκσβάγκεν και Φίατ, Ρενώ και Τογιότα,
σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ’ ανάψουνε τα φώτα
κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα.

Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

Πού πήγες Αφρούλα του ονείρου λουλούδι, πού πήγες Ελένη,
κρυφές αμαρτίες της άχαρης μέρας, το φως δεν ξεπλένει,
μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες,
στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σαν στρείδια, σαν βδέλλες,
για ένα τριάρι, για λίγη βενζίνα για μια φασολάδα.

Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

Πού πήγες αγάπη, παράδεισε πρώτε, πού πήγες ελπίδα,
περάσαν οι μέρες, περάσαν τα χρόνια κι ακόμα δεν είδα
ατρόμητους άνδρες, σοφούς κυβερνήτες, μεγάλους αντάρτες,
να σπάζουν τις πύλες, να ρίχνουν τα τείχη, ν’ αλλάζουνε τις στράτες
κι η νύχτα να γίνει χρυσό μεσημέρι κι η χώρα λιακάδα.

Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα. ( χ7 )




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 100%  (3 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 10608
      Σχόλια: 6
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Δρομολόγιο
1979
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Mariakon @ 08-11-2005
   Θεττάλια
08-03-2012 21:46
Ποια φράση ν' αντιγράψεις; Ποιον ξεχωριστό στίχο να καταχωρίσεις στα σχόλια; Κανέναν, Μαρία γλυκειά μου! Όλες οι λέξεις, αιθέρας και άρωμα! Ζήτω οι μεγάλοι στιχουργοί!
   Gian Piero Testa
20-11-2011 16:03
Ti les re pedì moy, Yànnh? 'Enas Italòs òhi mòno den vàzi kathòlou kakià diavàzontas tòsous kaloùs stìhous, ma niòthi ta idia pou niòthi o 'Ellinas, giatì stis politìes tou èzise kai zi tin ìdia pragmatikòtita. Tha èftane mòno na allàzei kanìs ta onòmata ton dròmon, ke nà mas stin Italìa...Ke tin nostalgìa gia ta palià den tin niòthi monàha o 'Ellinas, ma òli i ànthropi tis gis. O Gàtsos ine tòso ilikrinìs ke tòso ksèri tous anthròpous, pou milài s'òles tis kardiès ke s'òla ta mialà.
   giannis_k21
09-03-2010 14:34
Δεν ειναι κακο να μεταφραζουμε τραγουδια σπουδαια για να τα καταλαβαινουν κι αλλοι. Αλλα το συγκεκριμενο δε νομιζω οτι εχει καποιο νοημα για τους ξενους. Για τους Ελληνες ναι, καταγγελει ολα αυτα που ζουμε σημερα και ειναι ολα αληθεια. Εμας θα επρεπε να μας αγγιζει αλλα ενας Ιταλος τι να νιωσει απο αυτο το τραγούδι? Ισως μαλιστα βρει και αφορμη να μας βρισει νομιζοντας οτι μονοι μας τραγουδαμε την καταντια μας.....
   Βόρειος
16-11-2008 02:29
Τι να σχολιάσει κανείς; Ότι μετά 30 χρόνια οι ίδιοι στίχοι πληγώνουν ακόμα, ίσως ακόμη περισσότερο;
   Don Angelo di Patrasso
01-07-2008 03:30
Συγγνώμη, αλλά ο προλαλήσας έχει δίκαιο και άδικο. Γιατί είναι μεν αδύνατο αυτό το τραγούδι να μην σε χτυπήσει κατάστηθα και να μην αισθανθείς την ανάγκη να το σχολιάσεις. Τι να σχολιάσεις όμως; Είναι όχι μόνο σπουδαίο, αλλά και επικίνδυνο. Γιατί είναι πολιτικό έξω από τις προπαγάνδες και τις εύκολες εντυπωσιαστικές κραυγές. Και πόσοι μπορούν να αντέξουν αυτό τον συνδιασμό; Πόσοι μπορούν να μιλήσουν στο ίδιο επίπεδο; Εγώ πάντως όχι, γιατί δεν έχω ούτε τη μεγαλοφυΐα του Γκάτσου ούτε την ανεξαρτησία του Μούτση. Απολαμβάνω λοιπόν το ακρόαμα και ίσως... ενδόμυχα ψιθυρίζω κάποιες λέξεις μαζί με το ρεφραίν: Πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα Ελλάδα;
   ΓΔΕ Χ
15-05-2007 15:05
Είναι δυνατόν να είναι χωρίς σχόλια έως αυτή τη στιγμή, αυτό το τραγούδι;
Γιατί; Μήπως επειδή αν σχολιάσουμε θα εκθέσουμε τη μικροαστική θέση μας;
Μήπως γιατί δεν μας εμπνέει ο καταγγελτικός στίχος του Γκάτσου και μας αρέσουν μόνο οι ερωτικοί του στίχοι;

Ίσως τελικά να είναι δικαιολογημένη η αποστασιοποίηση του Δήμου Μούτση από τα μουσικά και κοινωνικά δρώμενα εδώ και καιρό στην Ελλάδα. Μιλείστε!
ΓΔΕ Χ


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο